z 202 stránek
Titel
I
II
III
IV
Vorwort
V
VI
VII
VIII
IX
Inhalt
X
Briefe und Urkunden
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
Chronikalisches
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
Namen und Ortsregister
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
Sachregister
189
190
191
193
Název:
Scriptores rerum silesiacarum. Bd. 6, Geschichtsquellen der Hussitenkriege
Autor:
Grünhagen, Colmar
Rok vydání:
1871
Místo vydání:
Breslau
Počet stran celkem:
201
Počet stran předmluvy plus obsahu:
X+192
Obsah:
- I: Titel
- V: Vorwort
- X: Inhalt
- 1: Briefe und Urkunden
- 153: Chronikalisches
- 179: Namen und Ortsregister
- 189: Sachregister
Strana 13
1421.
13
vnseren diener vnd Bartholomeum vnseren schreiber vnd sust durch andere fil ober-
lewte vnd ewer breve emboten habt, gelobt vnd geschriben, vnd meynend fruntschaft vnd
liebe zu erzeigen vnd unseren dienern furderung vnd sicherheyt durch ewer lande, wenn
sich das gepuren wurde, zu tun. Hyrumb bitten wir euch, das ir die obgeschriebenen
unsere alden diener vnd hofgesynde, vnd ouch die zu vns dienstes halben geczogen seyn,
frey myt allen den iren lassen wellet, wurdet ir aber des nicht tun, so sollet wissen, das vns
das sol leyt seyn, vnd wollen dorumb ewer vnd ewer kynde feynd ersterben, wie wol das
sy vns von vnserer swester angeborne frunde seyn, vnd das rechen nach allem unserm ver-
mogen , vnd das alles haben wir vnd mer dorczu bevolhen dem obgenanten Bartolomeo
vnserm getrewen mit euch muntlich zu reden, dem ir glauben wollet, was er mit euch zu
diser zyt reden wirdet. Geben zu Trotkyn an sant Maurici tag. Anno etc. xxi°.
1421 September 23.
Abraham Niger, Vorsteher der Salzbergwerke zu Wieliczka, mahnt H. Joh. v. Ratibor
zur Freilassung der hussitischen Gesandten.
Stadt-Archiv EEE. 25. Zeitschr. IX. 216.
Serviciis meis predirectis, illustris princeps et domine michi agnite favorose. Intellecto
vestro rescripto, in quo michi vestrum periculosum successum innotuistis, non modice sum
turbatus, nam eatenus in foribus et in proximo est vestrum omne malum, sed quia eodem
vestro rescripto intellexi, quia in hoc licet periculosissimo facto meo et aliorum vestrorum
servorum et amicorum uti velletis consilio, aliqualiter sum recreatus, nam sapientis est
libenter audire consilia, et precipue illorum, quorum oculus malicia ad partem eandem non
excecavit, quia dicitur sapienter: Impedit ira animum, ne possit cernere verum. Et si prin-
cipio obstitissetis et prelatorum et canonicorum vestrorum maliciosorum consilia non
audissetis, forsan ad ista nunquam devenissetis. Et quemadmodum mecum convenire desi-
deratis, congressus absque dubio dilacionem parere posset, et intermedium malum ceptum
posset adaugeri. Sed prout consilium meum affectatis, ego quasi firmus et fidelissimus
amicus vester vobis consulo, quatenus non obstante aliquo congressu neque obstantibus
aliquibus legacionibus vel literis regis Hungarie neque aliquibus sinistris et dolosis con-
siliis, eosdem liberos dimittatis, vel adminus super fidejussoria caucione eripiatis alias
vestrum proximum malum vobis nuncio venturum, ubi neque auxilio neque consilia
neque promotiones nostre vobis poterunt suffragari quoquomodo. Nam per totam
terram Polonie et omnia Lithwanie rumor magnus est et strepitus, a comitatibus ob captivi-
tatem eorundem Boemorum loquuntur nichilominus velit rex vel nolit, nisi eos liberos
dimittat, ab eadem captivitate volumus eos ulcisci, usque largifluam sanguinis effusionem,
quasi ille idem (vestram denotantes serenitatem) inter nos et fratres nostros Boemos jam
factam velit infringere unionem, vestras vero in eodem facto excusationes nec audire volunt.
asserentes eas omnino invalidas, cum vestris civibus nichil liceat facere, nisi ex vestra
licencia et mandato. Consilium meum finale est, ut eosdem dimittere debeatis, nam facile
est hominem poenitentiam agere, cum adest facultas. Causas sufficientes habet vestra sere-
20.