397 Carissimo in Christo filio Wlatislao, Polonie regi illustri, salutem et apostolicam benediccionem. Pridie cum fama publicaa) nuncciante sentiremus, id quod nobis non credibile videbatur, de volutante atque proposito d. f. nobilis viri Allexandri, Litwanie ducis, in protegendo Boemos hereticos et eos cum sua potencia sustentando, serenitati tue et sibi scripsimus, que utriusque dignitati convenire videbantur. Nunc vero per suas litteras cerciores facti de hac eadem sua disposicione non dubia nec obscura magna admiracio- ne et dolore comoti sumus, quia manifeste cognoscimus, quod si predictos hereticos sub proteccione suab) ulla condicione recipiet, iniuriam deo et religioni christiane, anime detrimentum et nomini suo dedecus faciet et magnorum scandalorum materiam in christianitate movebit et novorum bellorum et discordiarum incendia suscitabit. Et propterea iterum monuimus eundem sibique precepimus in virtute nominis Jesu Christi, ut se ab hac perversa opinione removeat. Tuam vero regiam celsitudinem obsecramus, ut, quantum apud eum potes, auctoritate, consilio et caritate non permittas eum labi in hunc errorem detestabilem et infamem, ex quo non sequetur sincera reduccio hereticorum, ut ipse sperare videtur, sed gravior contencio fidelium et largior effusio sangwinis christiani. Boemi vero, qui, si non erunt ab eo defensi, facile ipsa necessitate inclinabuntur, fient acriores presidiis suis adiuti. Et horum semper malorum, que, si occupabit regnum Boemie, necessario secutura sunt, tu et ipse, qui hucusque optimorum christianorum nomine floruistis, causa semper fuisse dicemini, alienarum rerum occupatores iniusti) et Romani imperii turbatores, nam communis opinio est nichil eum conari sine tuo auxilio atque consensu, qued) eciam visibilitere) facta est) ex relacione d. f. Martini, canonici s. Georgii in castro Gneznensi, nunccii utriusque vestrum, qui inter alia parte tua nobis exposuit serenitatem tuam non esse prohibituram, quin in tuo regno Polonie stipendiarii in Bohemiam profecturi conducantur nomine Allexandri ducis, quod si fieri permiseris, numquam perswa- debimus8) hominibus te huius consilii expertem esse, sed evidenter apparebit te cum eo in isto proposito consentire et eciam huius detestande expedicionis esse te auctorem, ut plerique asserunt, vel saltem eiusdem esse socium voluntatis. Quam dum licet velis, fili carissime, corrigere et meliore et sancciore mutare consilio tuosque fautoresh) non hereticis, sed nostro et apostolice sedis legato prestare et aliis katholicis principibus, qui cum eo pro causa fidei militabunt, ex quo omnipotentis dei graciam, nostram et apostolice sedis benediccionem, benivolenciam publicam christianorum et laudabilis fame preconium cum quiete animi et pace) tui regni consequeris. Datum Rome aput s. Petrum XII. kal. Junii*) a. quinto. Copia in codice manuscripto saec. 15. archivi metropolitani capituli Pragensis sign. XXVII 3, fol. 67'—68 (B), alia copia in codice manuscripto eiusdem saec. archivi publici Olomucensis sign. kapitula 530, fol. 73'-73 (C), inveniuntur — Typis excusum (e quodam alio manuscripto) apud Palacký, Urkundliche Beiträge I, pag. 205-206, num. 187 — a),publica' deest in B, C —b),sua" deest in C -9),iniusti... turbatores' deest in C —d),quod' C -9) eciam visibiliter] verisimiliter apud Palacký - 5),est' deest apud Palacký - 8) ,persuadebis' apud Palacký — h) tuosque fautores] favores apud Palacký - 1),animi et pace' deest in B, C -*) Junii] etc. B, C 964. Alexander, dux Lithuaniae, rogatur, ut ab omni via et modo auxilii, quod sub ulla conditione vult praebere haereticis Bohemis, se retrahat. Romae, 1422 Maii 21. D. f. nobili viro Allexandro, Lithwaniea) duci, salutem et apostolicam benediccionem. Iam pridem fama vulgaverat te Boemos hereticos spe fovere apertis eosb) auxiliis iuvaturum, quod scelus de te, viro prudentis- simo et probato iam principe catholico, difficile creditu videbatur. Sed tamen scripsimus nobilitati tue paterna caritate monentes, ut ab omni societate, coniunccione ) et federe hereticorum abstineres et eosdem excluderes et privares fiducia subvencionis tue. Nunc vero per litteras tuas et nunccium4) disposicionem tuam non dubiam°) nec obscuram de iuvando et suscipiendo predictos in proteccionem tuam intelligentes, summa1) admiracione et dolore comoti sumus. Videmus enim et manifeste comprehendimus te, si sceluss) hoc feceris, ultra periculum fidei, quod est ante omnia declarandum, magnam et horribilem novitatem in christianitate moturum, ex qua multo maior effusio sanguinis christiani, graviora scandala et crudeliora vulnera subsequentur, quam ea sunt, quibus te asseris hac via velle mederi, nam nemini dubium est, quin