213 480. Sigismundus, Romanorum et Hungariae rex, supplicat, ut parochialis ecclesia in Skramniky Pragensis dioecesis monasterio s. Procopii [in Sázava] incorporetur. Florentiae, 1419 Augusti II. B. p. Exponitur S' Vpro parte dev. vestrorum abbatis et conventus monasterii s. Procopii Pragensis [diocesis] ordinis s. Benedicti, quod monasterium ipsum ..., in quo preter novicios et conversos aliasque personas diversis obsequiis inibi deputatas fere triginta sunt monachi presbiteri divino cultui vacantes, propter varietates temporum ac guerras modicum retroactis temporibus habitas in regno Bohemie ac eciam magnas hospitalitates inibi observari consuetas in suis fructibus, redditibus et proventibus adeo diminutum existit, quod ex illis abbas et conventus predicti commode sustentari, hospitalitatem huiusmodi tenere et alia gravamina diversa, presertim pro reparacione et conservacione prefatis occurrencia onera dietim perferenda congrue supportare non possint. Supplicat igitur S“ Ve devotissimus filius ... Sigismundus, Romanorum rex semper augustus et Ungarie etc. rex, quatenus predictis abbati et conventui in relevamen onerum prefatorum parrochialem ecclesiam in Schrampnick Pragensis diocesis, que de iure patronatus dictorum abbatis et conventus existit, cuius vigintiquatuor, prefato monasterio, cuius trecentarum marcharum argenti puri fructus etc. secundum communem extimacionem valorem annuum non excedunt, auctoritate apostolica in perpetuum unire, annectere et incorporare dignemini graciose1), ita quod cedente vel decedente rectore ipsius parrochialis ecclesie, qui nunc est, vel ipsam alias quomodolibet dimittente liceat prefatis abbati et conventui corporalem ipsius parrochialis ecclesie possessionem auctoritate propria libere apprehendere, eiusque fructus, redditus et proventus in usus fabrice dicti monasterii perpetuo retinere, ipsamque parrochia- lem ecclesiam per unum vel plures ydoneum vel ydoneos monasterii vel ordinis predictorum monachum seu monachos aut presbiteros seculares pro solo nutu abbatis dicti monasterii pro tempore existentis ponendos et amovendos ac huiusmodi monachos ad claustrum huiusmodi monasterii revocandos, qui parrochianorum animarum salutem gerant et inibi deserviant laudabiliter in divinis, regi facere diocesani loci et cuiuscunque alterius licencia super hoc minime requisita, iuribus tamen episcopalibus et archidiaconi loci in omnibus semper salvis, constitucionibus et ordinacionibus apostolicis et aliis contrariis non obstantibus quibuscun- que, cum ceteris non obstantibus et clausulis oportunis. Fiat quoad incorporacionem O. Datum Florencie tercio id. Augusti a. secundo. R. Suppl. 129 (lib. XIII de vacant. per fiat a. secundo), fol. 161'-162 - 1) Vide num. 749 481. Johannes Longi de Glogovia Superiore (Glogówek), presbyter Vratislaviensis dioecesis, supplicat, ut ad omne ius, quod Nicolao Adalberti in canonicatu et praebenda ecclesiae Vratislaviensis tempore sui obitus competebat, surrogetur. Florentiae, 1419 Augusti 18. B. p. Cum lite pendente in palacio causarum apostolico inter quendam Nicolaum Adalberti et Henri- cum Rolle detentorem de et super canonicatu et prebenda ecclesie Wratislaviensis et post promulgacionem unius diffinitive sentencie ... pro dicto Nicolao late in causa appellacionis pro parte dicti Henrici ab illa interposite ad nonnullos actus, citra tamen conclusionem, coram certo auditore processo ipse Nicolaus extra Romanam curiam fuerit vita functus, supplicat ... dev. vester Johannes Longi de Glogovia Superiori, presbiter Wratislaviensis diocesis, cui alias eadem Stas eciam in certum eventum cum surrogacione etc. in iure et ad ius dicti Nicolai sub certis modo et forma de predictis canonicatu et prebenda graciose concessit provideril), quatenus statum cause huiusmodi habentes pro expresso ipsum Johannem in omni iure..., quod dicto Nicolao tempore sui obitus in ipsis canonicatu et prebenda ... quomodolibet compeciit aut competere potuit, surrogare ipsumque in huiusmodi iuris necnon cause et litis huiusmodi prosecucionem et defensionem in eo statu, in quo dictus Nicolaus tempore huiusmodi obitus sui fuerat,... admittere et admitti mandare dignemini, ut est moris, et nichilominus sibi de dictis canonicatu et prebenda, quorum