182 1434. witeho, kterehoz mi gest pan buoh wssemohuczi poyczil a poprzal, aby po me smrti oto mezi przately a przietelkyniemi mymy nesnaze nepowstali, czinim a zrziezugi wtuto dobu: nayprwe zagiste czinim a ustawugi tehoz kssaftu sweho poruczniky moczne a prawe opatrne Procopa Zaycze a Thomasska Temlikowa syna, miestiany w Zatczij, prosieczi gich, aby tento kssafft muog tak naplnili, yakoz gich opatrnosti bezpochibenie toho wlastie dowierzim. potom tymz porucznikom dawam ten list swuoy na sto kop grossuow wiena, kteryz mnye swiedczij na Rzepany y wsseczko prawo swe ktomu listu a ktomu wienu y czoz wtom listu psano stogi a take wsseczko gine prawo swe, kterezbich kdezkoliwiek a kczemuzbych koliwiek mohla mieti nicz newysazugiczij, aby onij toho listu y wiena y wsseho statku meho mocznij byly yakozto ya sama. takowie wssak, aby onij poruczniczi nadepsanij wezmucze tiech sto kop grossuow wiena y kupili za nie plath wieczny gisty a swobodny, czozby zaty penieze stacziti mohlo, a ten plath porucznici ti gistij berucz a zdwi- hagicz sami na kazdy rok magij a dluznij gsu geig nakladati a obraczowati na chudee, nuzne, nedostateczne a praczne lidy, gim sukno, laznie, spandu y gine potrzeby wedle opatrnosty swe zgednawagicze, kupugicze a zposobugicze a meczi nie rozdawagicze na kazdy rok wiecznie, sobie toho nicz nezachowawagicze, a natom aby gim przietelee mogij ani przietelkynie mee ani ktery giny czlowiek neprzekaziel y zadnym obyczegem ani sie wto kladl. kterymzto porucznikom take dala sem a moczi tohoto listu dawam tuto mocz, aby kazdy z nich zdraw anebo na smrtedlne posteli gsa mohl gineho porucznika, rozdawacze a wladerze platu nadepsaneho, gemuz dowierzij miesto sebe wolitij a ustanowiti, a ten woleny porucznik kazdy ma take dale plnu mocz gineho miesto sebe porucznika woliti a ustanowiti, kdyzby koliwiek a kolikratby koliwiek toho potrzebie bylo a tak wzdy, aby to zadussie przedsie sslo a skutecznie plnieno bylo wiecznie, yakoz sie naprzedpisse. a yakoz nadepsany Procop Zaycz mnye Margrethie dluzen zuostawa piet kop gros- suow, chczi a tak rozkazugi, aby on s Thomasskem spolu porucznikem swym nadepsanym tiech piet kop grossuow na chude obratilij bez prodlewanie. potom ya Margretha nadepsana dawam y odkazugi panij Kaczy Temlikowe dwatczieti kop grossuow, kterez my gest pan Genecz dluzen, yakoz list ot nieho rzadny na ty penieze mam, kteryzto list dala sem a moczi tohoto listu dawam swobodnie dobrowolnie a sewssim prawem nadepsane pany Kaczy Temlikowe gie tuz mocz, kteruz sem sama k niemu miela, uplnie dawagicz. dale ya Margretha naprzed gmenowana suknij swu fferstatowu s Grzbety Jankowe Zoffkowe, whodynij sestrze swe, Bonussy Suchomelowe dwie krawie a klok ssiery a Aniczce Sprychowe, ssestrzenici swe, dwie krawie dawam a odkazugi. nayposleze ya Margretha nadepsana zadam a chczi, aby nadepsanij porucznici prodali a zpenezili to obile, czoz geho gest w Rzepanech, a odtud aby czeledij mzdu tudiez a praczy y robotu zaplatili. toho na gistotu ya Margretha nadepsana peczet swu wlastnij prziwiesila sem ktomuto listu a prosila sem urozenych panossij Otika z Chrastu otginud z Libkowicz a Petra syna geho, aby miesto mne a gmenem mym prosili panuow purgmistra a raddy miesta Zateczskeho, aby peczet swu miestczku na swiedomie ktomuto listu prziwiesili a tehoz Otika a Petra prosila sem take, ze su peczeti swe ktomuto listu na swiedomie prziwiesily. genz gest dan w pondieli przed swatym Mathussem apostolem a ewangelistu, boziem leta ot narozenie syna bozieho tissiczieho cztirzsteho trzidczateho cztwrteho. Aus dem S. U. B. Fol. 34 b. Uberschrift: Testamentum Rzepanske etc. 1434 Dec. 20. [412.] Der Burgermeister und Rath der Stadt Saaz bekennen, wie die unterthänigen Leute aus Kleinholletitz der Frau Katherina von Holletitz ihre Unterthänigkeit bezeugten. 1434 December 20. [Saaz] Wir Bürgermeister und Rath der Stadt Saaz thun mit diesem Briefe öffentlich kund vor allen, die ihn sehen oder lesend hören werden, dass die frohnpflichtigen Leute Wacek, Witek, Benesch und Wacek aus Klein- Holletitz vor uns in unserem Rathe gestanden und freiwillig bekannt und einmüthig bezeugt haben, dass sie dem