z 59 stránek
Titul
251
252
Manifesty města Prahy
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
Vyhlášení 4 artikulů
275
276
277
Pražský manifest do Benátek
278
279
280
281
Vyhlášení 4 artikulů Prahou
282
283
284
Manifest městské rady
285
286
287
288
289
Manifest tournaiského měšťana
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
Manifest města Prahy světu
302
303
304
Manifest Prahy a duchovenstva
305
306
307
308
309
Název:
Manifesty města Prahy z doby husitské (Les manifestes de la ville de Prague de l’epoque des guerres hussites)
Autor:
Bartoš, František Michálek
Rok vydání:
1932
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
59
Počet stran předmluvy plus obsahu:
59
Obsah:
- 251: Titul
- 253: Manifesty města Prahy
- 275: Vyhlášení 4 artikulů
- 278: Pražský manifest do Benátek
- 282: Vyhlášení 4 artikulů Prahou
- 285: Manifest městské rady
- 290: Manifest tournaiského měšťana
- 302: Manifest města Prahy světu
- 305: Manifest Prahy a duchovenstva
Strana 278
278
wan unser wille nicht [f. 147] anders ist mer, wenn daz wir gancz und
gar alle unzymlichkait und snödikeit mochten vertreiben. Were ez aber,
daz ymants denckt, daz wir im teten gewalt, daz were an dem leichnam
oder an dem güte, do entschuldigt uns die grosse not, der wir nicht ent-
gehen mügen also daz wir von grosser not wegen kirchen, klöster, hewser
oder vesten musten brechen und brennen, do uns oder den unsrn schade
mochte geschehen. Daz sol uns nymand") fur ubel haben, wan das als wol
unser veinde tun und haben getan als wir; wan das sullen wissen alle
früme kristen, das wir mit willen mit nichte nicht wolden brechen oder
zuostören kirchen, alter oder klöster, do gots dinst ynne geschehe, ez wer
den daz uns grosse not dor zuo dringe. Und an solichen nöten wissen wir
wol, das das ein iglicher mensche und land und stat tete und tun
minste etc.
Poznámky: 1. Ruk. má: gering. — 2. Původně: geverlichen. — 3. Ruk.
má: butrich. — 4. Konečné d je vymazáno.
II.
Pražský manifest do Benátek.
Z rukopisu Národního musea v Pešti, cod. medii aevi 260 l. 16b— 18.
Praha dne 10. července 1420.
Omnimode promptitudinis apta servimina et veritatem narrantibus
credere, innocentibus compati et iuste de iustis sentire et iudicare. Magni-
fice princeps et domine legalesque ac spectabiles fautores carissimi.
Cum inter singulas humanorum actuum curas, quibus mortalium ge-
nus premitur et ruinatur, una potissima, que omnes simul complectitur
titulos graciarum, sit cura patrie, quam quia nobilissimi quique semper
amaverunt gloriosoque certamine dulcissimam vitam, res atque corpora
pro carissima salute patrie opposuerunt, felices, ymmo post mortem illu-
strem sempiterui nominis apud posteros extendunt memoriam, et ex
adverso, qui patriam neglexerunt, infames, extorres et degeneres ipso no-
mine cum vita caruerunt. Et quia nos plurimis signis evidentibusque
signorum et factorum argumentis, rerum indiciis et infallibilibus cogno-
vimus argumentis, quod pretense serenitatis princeps Sigismundus, rex
Hungarie, corone et clristianissimi regni Bohemie, fama et gloria magni-
ficisque operibus et patrum meritis, quorum semper gloriosa est memoria,
felicissimi et ab experto probatissimi, licet absque ullo demerito, sed tan-
tumdem ac una occasione, quia divinissime ewkaristie sacramento sub
utraque specie, scil. panis et vini, propter Christi et apostolorum institu-
cionem fervore devocionis communicamus, sit potissimus hostis, crudelis
emulus linguagiique bohemici intollerabilis persecutor, quod ocularibus
patet indiciis ex eius factis et gestis infrascriptis.
Primo, quia in Constanciensi concilio, cuius ipse rex auctor, pa-
tronus et rector erat, nos propter predictam sanctam evangelicam et a
Christo institutam communionem, quatuor evangelistarum et in epistolis
Pauli luculenter exaratam et plurimis ecclesie decretis ac sanctorum doc-
torum testimoniis, quorum in ecclesia est saluberrima auctoritas, com-
probatam et ab ecclesia primitiva amplius quam per annos mille salu-
briter practizatam et hodie per plurimorum christianorum regna tentam
et observatam, ut est Grecorum, Indorum et aliorum regnorum orienta-
lium ceterorumque regnorum plurimorum, que propter hoc dampnare
extreme demencie foret, tamquam hereticos iniuste dampnare et ut hostes