z 281 stránek
Titul
1
2
3
4
Einleitung
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
Edice
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
Inhalt zum I. Bande
249
250
251
Inhalt zum II. Bande
252
253
254
255
256
257
258
259
Verzeichniss der Quellenschriften
260
261
262
Index personarum et rerum
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
Index locorum
276
277
278
279
Druckfehler des II. Bandes
280
281
Název:
Fontes rerum Austriacarum. I. Scriptores. VII. Band. Geschichtschreiber der husitischen Bewegung in Böhmen 3.
Autor:
von Höfler, Constantin
Rok vydání:
1866
Místo vydání:
Wien
Počet stran celkem:
279
Obsah:
- 1: Titul
- 5: Einleitung
- 209: Edice
- 249: Inhalt zum I. Bande
- 252: Inhalt zum II. Bande
- 260: Verzeichniss der Quellenschriften
- 263: Index personarum et rerum
- 276: Index locorum
- 280: Druckfehler des II. Bandes
Strana 168
169
zwischen den beiden Brüdern, allen Landherren, Städten(!) und
Poprawcen festgesetzt worden, 1. dass, wenn kein Erbe des Fürsten-
thumes in Böhmen vorhanden wäre, der Bürgermeister der grösseren
Stadt Prag das Land während seiner Verwaisung (interregnum) re-
gieren solle ; 2. Prag solle in keiner Sache mehr dem Unterkämmerer
unterstehen, sondern nur dem Könige; 3. zur Wahl eines Königes
sollen die Prager Bürgermeister die Landherren, Städte und alle
geistlichen und weltlichen obersten Landbeamten, so wie die ansässi-
gen Gemeinden zusammen berufen; 4. jeder Bürger könne sein Leben,
seine Ehre, sein Gut vertheidigen; 5. jede Bürgersfrau könne vom
Gute ihres Mannes nur für drei Heller verprocessiren. 6. Knechte und
Mägde könnten sich verheirathen; 7. gegen einen ungerechten Für-
sten ist das Recht des Widerstandes gewährt; 8. jeder Bürger habe
Freizügigkeit; 9. der Vater kann seinem Kinde einen beliebigen
civitatem Pragensem est difusus. Et ut in habundancia loquar lacrimarum et in tui
approbatione maximi erroris, nonne doctores magistros prelatos sacerdotes
diversos religiosos et omnes quos habuisti Katholicos a te turpiter
non ejecisti, ipsos diuque (denique) domibus et rebus tuis manibus spoliasti. O popule
stulte et insipiens. Nonne illi caput tuum et oculi tui erant? quid ergonunc
Praga ymo quid nune Boemia nisi sine capite truncus, corpus sine
oculis.—Aperi oculos tuos et vide desolationem tuam quomodo in brevi mutatus est
color tuus optimus. Quis te docuit, nisi non fides tua, civitates, oppida, villas,
monasteria, castra, municiones, et alias diversas hominum habita-
ciones rumpere temerarie et comburere? Insuper tua fides in te extinxit
caritatem et hinc primum nove, deinde et antique civitatum cives
morte crudelissima prostravisti. Taceo autem quot hominum tam spiri-
tualium quam secularium per regnum Boemie gladio et igne atro-
cissime consumsisti. Inter tua tot mala reputo minimum tua maxima spolia quae
fecisti. Quid modo vel lueri amplioris vel certioris spei arridet tibi nisi quod in eo
novissima tua cernuntur incauiora prioribus. Quid tune quod multi non solum de plebe,
sed etiam de clero et de principibus nonnulli per orbem in perversis dogmatibus et in
seismate tuo faverent tibi. Nune vero sicut manus tue contra omnes, sic
manus omnium terrarum sunt contra te. Mundus est sanguine tuo mundus
praeter te et filios tecum, qui in te sunt. Vae ergo tibi popule miserende ac vae duplo
quam ante. Vae non tam ab exteris nationibus, non tam a feritate barbarorum,
vae enim a facie tuorum, tibi vae a domesticis et amicis, a clade intestina, a cru-
ciata precordiorum, a corrosionibus viscerum. Sieut enim contra vos mutuo in-
surgitis rabie scismatis agitati, sie quod diu ad unitatem ecclesie non reducemini,
magis ae magis vos mutuo destruetis. — Vsque quo in malo vos alterutrum
confortatis et labiis invicem sternitis, invicem perditis et ab invicem consumimini.
Redite ad paseua, redite ad ovile sancte matris ecclesie ete. Der Brief ist gänzlich
unbekannt.