z 279 stránek
Titel
I
3
4
Einleitung
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
Anhang
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
Inhaltsverzeichniss zum I. Bande
249
250
251
Inhaltsverzeichniss zum II. Bande
252
253
254
255
256
257
258
259
Verzeichniss der Quellenschriften
260
261
262
Index personarum et rerum
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
Index locorum
276
277
278
279
280
Název:
Fontes rerum Austriacarum. I. Scriptores. VII. Band. Geschichtschreiber der husitischen Bewegung in Böhmen 3.
Autor:
von Höfler, Constantin
Rok vydání:
1866
Místo vydání:
Wien
Počet stran celkem:
279
Obsah:
- I: Titel
- 5: Einleitung
- 209: Anhang
- 249: Inhaltsverzeichniss zum I. Bande
- 252: Inhaltsverzeichniss zum II. Bande
- 260: Verzeichniss der Quellenschriften
- 263: Index personarum et rerum
- 276: Index locorum
Strana 168
168
Es müssen seltsame Dinge in Prag, das sich zum übrigen König-
reiche verhielt wie Paris zu Frankreich, in dieser und der nächstfol-
genden Zeit vorgefallen sein. Die eigenthümlichen Tendenzen be-
leuchtet die Melker Handschrift S. 311 in sehr interessanter Weise.
Damals mögen auch die Pseudosoběslavischen Stadtrechte Prags ver-
fasst worden sein, von denen es heisst, nachdem Herr Soběslav am
Botič bei St. Johann seinen jüngeren Bruder besiegt und gefangen
genommen, "weil er die deutschen Fremdlinge in der Prager Stadt
und auf dem Lande verbreitet", hätten die böhmischen Landherren
beschlossen, dass kein deutscher Fremdling im Fürstenthume Böhmen
ein Amt, sei es geistlich sei es weltlich, bei Verlust der Nase er-
langen könne. Sie sollten als Gäste behandelt werden. Dann sei ferner
inficiente expurganda, motus conscientia et naturali compassione intendo vestras domi-
nationes timore et ea, quam decet, reverentia in paucis scriptis adhortari et presertim
quatuor artieulos in quorum fide vestras definistis voluntates aliosque Christicolas
in regno Boemie mutuum compellere ut per eos teneant. — Die hodierna communi-
cantes sacramenti sub utraque specie aufugientes hanc domini legem et sibi pertinaciter
contradicentes sine timore dei populo pronunciant, talem communionem sub
utraque specie omnibus hominibus esse sic necessariam, quod sine ipsa non
sit salus cuiquam viatori et ad hoe plures congesserunt scripturas mendacibus illas sen-
tentiis impugnantes. — Postposito timore dei per suas deordinatas predicationes in
crudelissimas hominum oecisiones per eos est populus concitatus et dimissa fraterna
caritate magistros et doctores aliosque honorabiles sacerdotes cum ecclesia Deis tantes
extra regnum Boemiae ut suas opiniones quamvis toti sancte ecclesie contrarias in
finem quem faciunt deducere valeant, expellere procurarunt. Hine etiam horribilia
mala, quorum non est numerus, contra sannm conscientie mendacium (judicium) per
sua occulta et dolosa consilia et publicas predicationes per se et suos socios ac disci-
pulos in regno Boemie et Marchionatu Moravie ordinarunt.
Et quero — an ante annos viginti tune quando tenebatur in Boemia fides cum
Romana ecclesia, scilicet quando communio tantum sub utraque (una?) specie suffecit
laycali populo ad salutem non obstante alio impedimento nee de aliis punctis, in qui-
bus nunc certi de Boemia a Romana ecclesia dissentiunt, an tune Boemia fuit pars
viatrix sancte ecclesie viatricis catholice. — Ex quo Boemi non audent fidem suam
dare ad cujuscunque judicium catholici judicis extra regnum Boemiae tenentis fidem
cum communitate Christi fidelium — tales Boemi sunt suspecti de haeresi et scismate.—
Non dubito quod verbum dei in regno Boemie habuit ordinatam libertatem super ommia
alia regna mundi; sed sacerdotes, qui heu per eorum deordinatas predicatio-
nes presens malum, quod in regno Boemie nimis diu continuatur, suscitaverunt,
merito timent, ne ab actu predicationis eorum demeritis hoc exigentibus suspendantur.
Sermo meus sit ad te popule sublimis regni Boemie et presertim tibi amenissima
civitas Pragensis. — Nonne dolor et clamor est hodie per universum regnum — dolor
heu infidelitatis atque seismatis fere per totum regnum et specialiter per amenissimam