Ja Mikulass z Brozanek wyznawam tiemto lystem obecznie przede wssemi, ktoz gei vzrzie a czisti nebo cztucze slyssieti budu, ze znamenaw negistost a nevstawicznost czasuow nynieyssich nebezpecznich, w nichzto pro przielissne rozdielenie lydij dczky ani gynij starodawnie teito zemie rzadowe k vtwrzenie vmluw a rozlicznich gistot nemohu tak, iakz by miely przed se giti, y nechtie, by pocztiwa panij Dorotha manzelka ma, dczera slowutneho panossie Janowa Radkowczowa z Stranneho, byla w swem wiennu kterak snad omylena aneb pro neprostranstwie swrchupsanych teito zemie rzaduow w czem zmesskana, s dobrym mym rozmyslem a se zdrawym przatel mych potazem, s plnu take przieznij a powolenym vrozeneho pana Mikulassie z Czaisperka ty cziasy hauptmana a zprawcze hradu y miesta Mielniczkeho y s plnu a czelu woly slowutneho Petra z Brozanek bratra meho nedielneho zapsal sem y moczi tooto lystu zapisugy, vkazal sem y mocznie tiemto listem vkazugi swrchupsane panye Dorotie manzelce me na tom manstwij k rahu Mielniczkemu przysediczim, kterehoz tudiez w Brozankach ja s gyz prawenym bratrem swym w gistem a mocznem wladanij a poziwanij gsem, na plne a prawe polowiczi toho dworu na mie k memu dielu slussigiczij, na polowiczi platu, na polowiczi diedin, nabytka y na czele polowiczi wssieho, czoz k tomu przyslussie, bud pak kterymzkoly moz gmenem byti gmenowano, bez wsselyke zawady dielu swrchupsaneho bratra meho na temz zbozie k niemu przislussneho pryslussegiczieho padessat kop gr. dobrych strziebrnich razu Prazskeho gmenem praweho a sprawedlyweho dluhu gegieho wienneho, plnu mocz y prawo teyz pani Dorotie manzelcze me tiemto lystem dawage, acz by mne buoh prwe nez gie nevchowal, w ten wsseczek moi diel sie vwazati, geho mocznie iakzto sweho poziwati tak iakz wedle rzaduow a praw teito zemie ma v wienne zastawie sprawedlywie byti poziwano, aby zadny z mych buduczich nemiel ani mohl ktereho prawa neb moczi mieti gi od drzenie swrchupsaneho zbozie na moy diel slussegiczieho kterakzkolwiek odtisknuti, leczby staw swoy wdowsky promienila a swrchupsanich padessat kop gr. wiena gegieho, w niemz ten moy diel gest zastawen, bylo giey w czelosti zaplaczeno aneb sie s nij o to vmluweno wedle gegie wole. Pak-ly by czastopsana panij Dorotha manzelka ma prwe nez ja s tohoto swieta sessla, tehdy tento list k niczemuz zadneho prawa ani moczi nema mieti. A ktozkoly tento list miel by aneb mieti bude s gyz prawene panij Dorothy manzelky me dobru a swobodnie prziznanu woly, ten ma y mieti bude tuz mocz y tez owssem prawo ke wssiem wieczem w niem polozenym a popsanym iakzto ona sama. Toho wsseho pro lepssie potwrzenie pecziet mu wlastnie gistim mym wiedomym dal sem prziwiesiti lystu tomuto dobrowolnie a pro lepssij gistotu prosil sem vrozeneho pana Mikulasse z Czaysperka ty czasy hautmana a zprawcze hradu y miesta Mielniczskeho, mudrich a opatrnych purgmistra, raddy y obcze tehoz miesta a k tomu slowutnych panossij Marsse z Kossatek a Gindrzicha z Wlyniewsy, ze su take swe peczieti na swiedomie wedle mne daly prziwiesiti k tomuto listu. Genz gest dan a psan na Mielnicze leta po narozenie sina bozieho po tissyczi po cztyrzech stech sedmmezczitmeho ten cztwrtek den swateho Lynharta.