Ad perpetuam rei memoriam. Apostolice sedis precellens auctoritas ... Hinc est, quod nos tenorem quarundam litterrarum apostolicarum Alexandri in sua obediencia pape V. nuncupati in regestro ipsius Alexandri repertum, de eodem regestro de verbo ad verbum transscribi et ad d. f. magistri Michaelis, plebani ecclesie s. Adalberti sub Zderas Pragensis, procuratoris causarum fidei asserentis se de ipso tenore pro stabilitate eiusdem fidei in Romana curia et extra illam indigere, supplicacionis instanciam de libro ipso extrahi et presentibus annotari fecimus, que est talis:

Ven. fr. Sbinconi, archiepiscopo Pragensi, salutem etc. Sedis apostolice diligencia circumspecta contra heretice pravitatis labe respersos, quorum nequicia serpit ut cancer, ne in aliorum perniciem sua venena diffundat, remedium libenter adhibet oportunum et, ut negocium fidei iugi profectu elisis omnino et eradicatis erroribus prosperetur ac fides catholica forcius invalescat, sue sollicitudinis partes interponit. Nuper siquidem ad audienciam nostram quamplurium fidedignorum relacione deducto, quod olim a quibusdam proxime lapsis temporibus humani generis inimico procurante in civitate Pragensi et regno Boemie ac marchionatu Moravie et quibusdam aliis provinciis nonnulli articuli erronei, qui heresim seu scissuram in fide catholica sapiunt, pre- sertim circa sacramentum eucaristie, per damnatum heresiarcham quondam Johannem Wikleff concepti et in libris eius dogmatizati, damnabiliter pulularunt et multorum corda adeos) infecerunt, quod, quamvis postmodumb) per ecclesiam iusto iudicio reprobati fuissent, expedit tamen propter magnam multitudinem eorum, qui huiusmodi perversis articulis et dogmatibus sunt infecti, ut remedium emendacionis et correccionis, ne ulterius pululent et gregem dominicum peramplius inficiant, celeriter adhibeatur, quodque ad hoc necessarium sit prohiberi, ne per aliquos, eciamsi sint super hoc apostolico vel alio quovis indulto muniti, predicaciones aut sermones ad populum fiant, nisi in cathedralibus, collegiatis, parrochialibus aut monasteriorum ecclesiis seu earum cimiteriis, prout olim iuxta iuris ordinem fieri consuevit, et ne eciam aliquis, cuiuscunque status, gradus, ordinis vel condicionis existat, huiusmodi articulos audeat publice vel occulte astruere seu asserere vel dogmatizare aut defendere quoquomodo, nos igitur, prout ad hoc ex debito pastoralis obligamur officii, super hiis, quantum nobis ex alto permittitur, providere cupientes ac omnes et singulas tam appellacionum quam alias causas occasione premissorum ex com- missionibus apostolicis seu alias in Romana curia vel alibi in quocunque eciam statu pendentes ad nos advocantes, fraternitati tue, de qua in hiis et aliis specialem in domino fiduciam obtinemus et cum eciam tu, sicut accepimus, circa extirpacionem errorum huiusmodi retroactis temporibus solicitam feceris, prout facis, diligenciam, per apostolica scripta committimus et mandamus, quatenus assumptis per te ad hoc quatuor in theologia magistris et duobus decretorum doctoribus, quos ad id duxeris eligendos, de ipsorum magistrorum et doctorum consilio super premissis auctoritate nostra procedens, eadem auctoritate prohibeas, ne quis in ecclesiis sive scolis aut quibusvis aliis locis predictos articulos doceat, defendat vel approbet, ita quod, si quis contrarium fecerit, velut hereticus censeatur et ab omnibus habeatur, et ne eciam aliquis de cetero quovis quesito colore in privatis locis civitatis predicte, sed in illis dumtaxat ecclesiis et monasteriis, ubi de iure fieri debet et consuevit, ad populum predicare presumat, illos vero, qui huiusmodi articulos et errores astruere, asserere seu dogmatizare vel tenere presumpserint, si ecclesiastice persone fuerint, ac eorum receptores vel defensores ipsosque in dictis erroribus foventes aut credentes eisdem, eciamsi in theologia magistri seu sacerdotes vel alii clerici fuerint aut alia quacunque prefulgeant dignitate, nisi super hiis auctoritate presencium moniti dictos articulos solemniter et publice revocaverint ac perpetuo abiuraverint, libros quoque ac tractatus seu quaternos prefati Johannis Wikleff heresiarche, huiusmodi articulos in se continentes, si quos habeant, exhibuerint et tibi, ut a fidelium oculis amoveri valeant, presentaverint, ac eciam testes celantes veritatem aut impedientes execucionem fieri in premissis per captivacionem personarum suarum ac eciam alias, prout culpa ipsorum exegerit, necnon per privacionem beneficiorum ecclesiasticorum, que tunc obtinebunt, et inhabilitacionem ad illa et quecunque alia beneficia ecclesiastica imposterum obtinenda compellas et alias in premissis omnibus et singulis oportunum iuris remedium apponas contradictores eadem auctoritate appellacione postposita compescendo, invocato eciam ad hoc, si opus fuerit, auxilio brachii secularis. Non obstantibus quibuscunque appellacionibus premissorum occasione ad sedem predictam forsan interpositis et aliis contrariis quibuscunque aut si aliquibus communiter vel divisim a sede apostolica sit indultum, quod interdici, suspendi vel excommunicari non possint, per litteras apostolicas non facientes plenam et expressam ac de verbo ad verbum de indulto huiusmodi mencionem.

Volumus igitur et eadem auctoritate decernimus, quod idem tenor plenam vim plenumque robur et vigorem per omnia habeat, que haberent originales littere suprascripte, et eadem prorsus ipsi tenori fides adhibeatur, quandocunque et ubicunque in iudicio vel alibi exhibitus fuerit vel ostensus, et eidem eciam firmiter stetur in omnibus et per omnia, sicut predictis originalibus litteris staretur, si forent exhibite vel ostense. Nulli ergo etc. Si quis autem etc. Datum Rome apud s. Petrum sexto kal. Maii a. nono.

Supra dext.: H. Raiscop — In fine: Pe. de curia de Casaciis