Ad perpetuam rei memoriam. Apostolice sedis precellens auctoritas ad hoc libenter intendit, ut ea, que per Constanciense concilium, presertim pro extirpandis heresibus, provide et salubriter statuta sunt, ad noticiam christifidelium deducantur et firmiter observentur. Hinc est, quod nos tenorem quarundam litterarum a dicto concilio super quandam constitucionem dudum per ipsum concilium editam emanatarum et in quodam libro in eodem concilio conscripto, in quo eciam alie ipsius concilii constituciones et littere registrate inveniuntur, quas nos in primordio assumpcionis nostre ad summum apostolatus apicem ex certa sciencia auctoritate apostolica approbando duximus innovandas, repertum et registratum, ut de ipso eciam alibi, ubi oportunum fuerit, plena certitudo habeatur, ad d. f. magistri Michaelis de Brodatheutunicali, rectoris parrochialis ecclesie s. Adalberti sub Sderass Pragensis, procuratoris causarum fidei asserentis se de ipso tenore pro stabilitate eiusdem fidei in Romana curia et extra illam indigere, supplicacionis instanciam de libro ipso extrahi et presentibus annotari fecimus, qui sequitur per omnia in hec verba:

In nomine sancte et individue Trinitatis, patris et filii et spiritus sancti, amen. Cum in nonnullis mundi partibus quidam temerarie asserere presumant populum christianum debere sacrum eukaristie sacramentum sub utraque, panis et vini, specie suscipere et non solum sub specie panis, sed eciam sub specie vini populum laicum passim communicent, eciam post cenam vel alias non ieiunum, et communicandum esse pertinaciter asserant contra laudabilem ecclesie consuetudinem racionabiliter approbatam, quam tanquam sacrilegam damnabiliter reprobare conantur, hinc est, quod hoc presens sacrum Constanciense generale concilium, in spiritu sancto legitime congregatum, adversus hunc errorem saluti fidelium providere satagens, matura plurimorum doctorum tam divini quam humani iuris deliberacione prehabita declarat, decernit et diffinit, quod, licet Christus post cenam instituerit et suis apostolis ministraverit sub utraque specie, panis et vini, hoc venerabile sacramentum, tamen hoc non obstante sacrorum canonum auctoritas laudabilis et approbata consuetudo ecclesie servavit et servat, quod huiusmodi sacramentum non debet confici post cenam neque a christifidelibus recipi non ieiunis, nisi in casu infirmitatis aut alterius necessitatis a iure vel ab ecclesia concesso vel admisso. Et sicut hec consuetudo ad evitandum aliqua pericula et scandala racionabiliter introducta est, quod licet in primitiva ecclesia huiusmodi sacramentum reciperetur a fidelibus sub utraque specie, tamen postea a conficientibus sub utraque specie et a laicis tantummodo sub specie panis suscipiatur, cum firmissime credendum sit et nullatenus dubitandum integrum Christi corpus et sanguinem tam sub specie panis quam sub specie vini veraciter contineri. Unde cum huiusmodi consuetudo ab ecclesia et sanctis patribus racionabiliter introducta et diutissime observata sit, habenda est pro lege, quam non licet reprobare aut sine ecclesie auctoritate pro libito innovare. Quapropter dicere, quod hanc consuetudinem aut legem observare sit sacrilegum aut illicitum, censeri debet erroneum et pertinaciter asserentes oppositum premissorum tanquam heretici arcendi sunt et graviter puniendi per dyocesanos locorum seu officiales eorum aut inquisitores heretice pravitatis in regnis seu provinciis, in quibus contra hoc decretum aliquid forsan fuerit attemptatum aut presumptum, iuxta canonicas et legitimas sancciones in favorem catholice fidei contra hereticos et eorum fautores salubriter adinventas. Item ipsa sancta synodus decernit et declarat super ista materia reverendissimis in Christo patribus et dominis patriarchis, primatibus, archiepiscopis, episcopis et eorum in spiritualibus vicariis ubilibet constitutis processus esse dirigendos, in quibus eis committatur et mandetur auctoritate huius sacri concilii sub pena excommunicacionis, ut effectualiter puniant contra hoc decretum excedentes; eos, qui communicando populum sub utraque specie exorbitaverunt et sic faciendum esse docuerunt, si ad penitenciam redierint, ad gremium ecclesie suscipiantur iniuncta eis pro modo culpe penitencia salutari; qui vero ex illis ad penitenciam redire non curaverint animo indurato, per censuras ecclesiasticas per eos ut heretici sunt cohercendi, invocato eciam ad hoc, si opus fuerit, auxilio brachii secularis.

Volumus igitur et eadem auctoritate decernimus, quod idem tenor plenam vim plenumque robur per omnia habeat et ei, quandocunque et ubicunque, sive in iudicio vel alibi, exhibitus fuerit, stetur firmiter et adhibeatur plena fides, ac si littere originales suprascripte exhibite fuerint vel ostense. Nulli ergo etc. Si quis etc.

Datum Rome apud ss. Apostolos octavo kal. Februarii a. nono.

Supra sin.: Cincius – In fine: Ja. de curia de Cerretanis