Cum omni reverentia, quidquid usquam poterit, obsequiosæ complacentiæ. Venerabilis pater et domine! Misimus Reverentiæ Vestræe x die per Andream familiarem domini cardinalis, xii die per dominum provincialem Augustinensium, xiiii die præteriti mensis per alium certum ut videbatur nuntium, quam plures super facto Hussitarum literas, consilium requirentes et responsum. Rogavimus Paternitatem Vestram, quatinus opportune provideatis, quod juxta nostra avisamenta consolemur et dirigamur; nondum enim aliquod super his scriptum recepimus. Et nisi sufficienter credatis hoc hactenus factum, tunc videretur nobis, quod dominis Friderico marchioni Brandenburgensi, Johanni Bavariæ, et communitati Nurembergensi, cuilibet eorundem seorsum, tribus literis scriberetis, regratiando, quod se pro reverentia sacri concilii et, quam repræsentat, ecclesiæ, ad nostram parte vestra requestam, obsequiosos, benivolos et paratos offerunt, ad conducendum per suas terras Bohemos, et ad conveniendum super eisdem, de tractando super eorum assecuratione et rogando, quatinus omni modo ipsi personaliter in constituta ipsorum consilio dieta in Egra, vel si eandem aliquo casu prorogari vel ad alium locum tutum transferri ipsorum consilio contingeret, ibidem interesse et vestros ambasiatores dirigere auxilio, consilio et favore dignentur, ac taliter et tam benivole et mansuete se cum suis erga eosdem Bohemos, durantibus hujusmodi tractatibus, gerere, ut omnibus possibilibus et decentibus modo et via ad concilium veniant, quia speretis ipsorum quantumlibet duritiam unctione spiritus sancti ac vestra mititate delinire, et ita in viam veritatis et pacis dirigere et reducere. Prudenti pauca sufficiunt; ipse adjiciatis, sicut videbitur opportunum. Si potestis, gratiam mihi gratissimam exhibebitis, in æterna vita, ut confido, recompensandam, inducendo reverendos patres ordinis nostri, et præsertim dominos Cistercii et Mulenbrun, quod me confracta nunc, viribus collapsa et destructa usque quaque abbatia non opprimant, quæ jam duos habet abbates, qui resignarunt et provisiones pro gravi sua negligentia meruerunt, et ego debeo addi tertius, nudus ad nudatum, declivis ad collapsum, ad patientes impatiens! Deum testor, si essem corpore utcumque robustior, non obstante alia insufficientia mea, obedienter me submitterem, et de quanto domus pauperior et laboriosior esset, de tanto majorem rependi mercedem sperarem: sed vere, ut dominus meus de Mulenbrun satis expertus est, ego debilis ad tantum opus nequaquam sufficiam, sed si omni modo voluerint, re sua poterunt domini mei uti, sicut voluerint. Ego vero pro omni, quod hactenus in obsequium ordinis et nunc ecclesiæ facere potui aut possim, aliud in vita hac ab homine non requiro rependi, quam ut dominus meus et pater de Mulenbrun indulgenter et nunc amodo ut hactenus ob reverentiam sacri concilii mecum agat, quod alias confido sua pietate facturus est. Dominus sit vobiscum; recommendate, salutate etc. Scriptum nimis celeriter et indeliberate, per vestrum obedientiarium fratrem Johannem de Mulenbrun, die IIII Aprilis, anno etc. XXXII.