<cei xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://www.cei.lmu.de/schema/cei060122.xsd"><teiHeader><langUsage><language ident="la">latina</language></langUsage><fileDesc><titleStmt id="4bcbc2dd96"><title>Král Zikmund potvrzuje měšťanům z Přimdy listinu krále Jana Lucemburského</title></titleStmt><publicationStmt><publisher>AHISTO Publisher</publisher><availability><p><ref target="https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/">Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0)</ref></p></availability></publicationStmt><editionStmt id="fa51e2dd96"><p n="volume">KOMPLETNI REFERENCE PUVODNI LISTINY</p><p n="repository"><ref target="URL SKENU" type="external"></ref></p></editionStmt><sourceDesc><bibl sig="A"><idno n="volume">N/A</idno></bibl><bibl sig="B"><idno n="volume">SOA Plzeň; SOkA Tachov; AM Přimda; Gruntovnice z roku 1776 „<i>Statt buch der Gränitz Statt Pfraumberg</i>“; pag. 3</idno></bibl><bibl sig="C"><idno n="volume">NA Praha; Stará manipulace; inv. č. 2694; sign. P 106/P 47; kart. 1774</idno></bibl><bibl sig="D"><idno n="volume">Archiv Národního muzea; C – muzejní diplomatář; sub dato</idno></bibl></sourceDesc></fileDesc><projectDesc><p n="process">Podle RI XI NB/2.</p><p n="transcription">Podle CIM IV/1, s. 337–338, č. 230</p></projectDesc><revisionDesc><p n="regest"><date type="creation" value="2021-11-15">JS</date></p><p n="transcription"><date type="creation" value="2021-11-15">JS</date></p></revisionDesc></teiHeader><charter><chDesc><issued><issueDate><p><date reg="1422-10-01" value="1422-10-01"></date></p></issueDate><issuePlace><placeName authId="rbm:g111400" reg="Řezno" reg2="Řezno (Ratisbona)">Řezno <transcription>(Ratisbona)</transcription></placeName></issuePlace><relevantPersonal><testis>N/A</testis><sealDesc>N/A</sealDesc></relevantPersonal></issued><publicationStmt><witList><witness><archIdentifier sig="A"><p>N/A</p></archIdentifier></witness><witness><archIdentifier sig="B"><p>prostý opis (zřejmě vychází z opisu z 26. června 1632; bez insertu)</p></archIdentifier></witness><witness><archIdentifier sig="C"><p>prostý opis z 18. století</p></archIdentifier></witness><witness><archIdentifier sig="D"><p>prostý opis z 19. století (bez insertu)</p></archIdentifier></witness></witList></publicationStmt><abstract><p>Král <persName authId="rbm:p111112" reg="Zikmund" reg2="Zikmund">Zikmund</persName> potvrzuje a obnovuje <quote>innovamus, ratificamus, approbamus et <add>…</add> confirmamus</quote> měšťanům z <placeName authId="rbm:g111376" reg="Přimdy" reg2="Přimdy (Pfreymbergk)">Přimdy <transcription>(Pfreymbergk)</transcription></placeName>, s ohledem na jejich prosbu a za jejich služby inzerovanou listinu jeho děda, krále <persName authId="rbm:p111341" reg="Jana Lucemburského" reg2="Jana Lucemburského (domini Joannis)">Jana <add>Lucemburského</add> <transcription>(domini Joannis)</transcription></persName>, jakož i všechny v ní obsažené milosti a svobody, znějící:</p><p><add>1.</add> Král <persName authId="rbm:p111341" reg="Jan Lucemburský" reg2="Jan Lucemburský">Jan <add>Lucemburský</add></persName> osvobozuje měšťany z <placeName authId="rbm:g111376" reg="Přimdy" reg2="Přimdy">Přimdy</placeName> od placení mýta purkrabímu, dává jim milost odkazovat příbuzným statky, není-li dědice, a dává milost lovit zvěř. Dat. 17. listopadu 1331.<note id="ftn1" note-class="footnote"><note-citation>1</note-citation><note-body><p> CIM IV/1, s. 52–53, č. 38.</p></note-body></note></p><p>Král <persName authId="rbm:p111112" reg="Zikmund" reg2="Zikmund">Zikmund</persName> prohlašuje tuto listinu stejně jako její konfirmaci navždy platnou, čímž však nemají být dotčena práva jeho a jiných osob <quote>nostris tamen et aliorum quorumlibet iuribus semper salvis</quote>.</p></abstract><transcription><p><i>Sigismundus, Dei gratia Romanorum rex semper augustus ac Hungariae, Bohemiae, Dalmatiae, Croatiae etc. rex, notificamus tenore praesentium universis, quod pro parte oppidanorum in Pfrymberg, fidelium nostrorum dilectorum, oblata nobis petitio continebat, quatenus ipsis privilegium serenissimi principis, domini Joannis, Bohemiae et Poloniae regis illustris, avi nostri charissimi, innovare, ratificare, approbare et praesenti nostro privilegio de verbo ad verbum inseri facere gratiosius dignaremur. Cuius quidem privilegii tenor sequitur et est talis: Joannes, Dei gratia Bohemiae et Poloniae rex etc. </i>(Následuje listina ze dne 17. srpna 1331<i>). Nos considerantes huiusmodi petitionem iustam esse et consonam rationi, attendentes etiam grata et accepta servitia, quibus nobis praefati oppidani hactenus placuerunt, placent quotidie et placere debebunt in futurum, animo deliberato, sano etiam fidelium nostrorum accedente consilio et de certa scientia nostra ac autoritate regia Bohemiae supradictis oppidanis praefati avi nostri charissimi, regis Joannis privilegium necnon omnes et singulas gratias et libertates, in eodem contentas, prout de verbo ad verbum sonant, in omnibus suis articulis, punctis et tenoribus, prout eis concessa <add>!</add> et tradita <add>!</add> sunt, innovavimus, approbavimus, ratificavimus et confirmavimus, innovamus, ratificamus, approbamus et tenore praesentium gratiosius confirmamus, volentes et decernentes expresse, quod exnunc et antea et perpetuis temporibus inviolabilem obtineant roboris firmitatem, nostris tamen et aliorum quorumlibet iuribus semper salvis. Praesentium sub nostri regalis sigilli appensione testimonio litterarum. Datum Ratisbonae anno Domini milesimo quadringentesimo vigesimo secundo in die sancti Remigii, regnorum nostrorum anno Hungariae tricesimo sexto, Romanorum tredecimo, Bohemiae vero tertio. Ad mandatum domini regis Michael, praepositus Bolislaviensis</i></p></transcription></chDesc><tenor><nota><transcription>Pod textem<i>: Ad mandatum domini regis </i><persName authId="rbm:p111143" reg="Michael" reg2="Michael"><i>Michael</i></persName><i> prepositus Boleslaviensis</i><note id="ftn2" note-class="footnote"><note-citation>2</note-citation><note-body><p> Podle C. Chybí v B, chybně v D.</p></note-body></note></transcription></nota></tenor><back><listBibl type="print"><bibl>Feierfeil 1908, s. 285–286</bibl><bibl>Schuster 1911, s. 165–166</bibl><bibl>CIM IV/1, s. 337–338, č. 230</bibl></listBibl><listBibl type="regesta"><bibl><ref target="http://www.regesta-imperii.de/id/e14aefd0-e736-4eab-a31c-578bbd192dff" type="external"></ref><ptr target="http://www.regesta-imperii.de/id/e14aefd0-e736-4eab-a31c-578bbd192dff" type="external">RI XI NB/2, s. 101–102, č. 56</ptr></bibl></listBibl><listBibl type="studies"><bibl>Feierfeil 1908, s. 285</bibl></listBibl><listBibl type="translation"></listBibl><listBibl type="facsimilia"><bibl sig="A">N/A</bibl><bibl sig="B">N/A</bibl><bibl sig="C">N/A</bibl><bibl sig="D">N/A</bibl></listBibl></back></charter></cei>