Frater Johannes Robersperg, humilis prior venerabilis monasterii Montispraracliti in Oywin religiosorum fratrum ordinis Celestinorum, totusque conventus eiusdem monasterii et ordinis prelibati venerabilibus ac religiosis patribus, prioribus ceterisque fratribus nostris karissimis et in Cristo dilectis tocius provincie Ffrancie pro humili ac fraterna recommendacione Ihesum Christum virginis filium et hunc crucifixum. Venerandi patres ac fratres, cum sit proprium divine miseracioni subvenire in casibus desperaris, ubi omne humanum consilium et auxilium procul abest, nos quoque licet peccatores et inmeritos, oculis sue clementissime bonitatis ex alto prospiciendo, in nostra desolacione tempore summe oportuno non deperit, tamquam in extrema necessitate iam proximos dispersioni aut saltem periculoso errori vel gravissime turbacioni, tamquam oves errabundas sine duce et pastore morsibus luporum rapidissimorum expositas, iam quodammodo desperatas de felici reduccione ad ovile proprium, unde processeramus, propter plurimas difficultates occurrentes, de quibus dispendiosum esset scribere per singula. Quibus lassati seu fatigati pene a nostro conatu defecimus, quo hucusque per plurimos annos laboriose desudavimus aspirantes ad pristinam unionem nostri monasterii cum vestra provincia, sicut retroactis temporibus fueramus. Quamobrem non ambigimus, divinam pietatem vestris mentibus tam vehementem caritatis ardorem et pristine compassionis affectum inviolabilem infudisse, ut non solum generosum pristine unionis preberetis assensum, verum eciam reverendum in Christo patrem, fratrem Johannem Bassandi, patrem et provincialem vestrum et nunc nostrum dilectissimum, per tot terrarum spacia longam, difficilem ac viam periculis plenam, moti nostrarum animarum salute et fraterna caritate racione pristine unionis nobis mittere curastis. Quem quidem patrem venerandum digna reverencia, prout decuit, devota graciarum accione et toto cordis tripudio suscepimus gaudentes de insperata salute. Et eidem prout prius litteratorie et per nunccios nostros, et nunc univoca et concordi voluntate, nullo penitus reclamante, humiliter et devote supplicavimus, quatenus ex auctoritate sacri vestri capituli generalis in hac parte concessa nos reunire vestre provincie dignaretur generose, et curam de nobis agere regulando, visitando et gubernando, quemadmodum alia vestre provincie monasteria, promittentes eidem et omnibus suis successoribus plenam et devotam obedienciam et pro viribus conformitatem, anullatis omnibus condicionibus in quadam littera positis. Qui quidem pius pater intelligens, nostram supplicacionem fore iustam et racionabilem, auctoritate qua supra nostre peticioni benigne annuit et more pii illius Samaritani nostris volneribus vinum et oleum infudit et curam nostri egit, pusillanimes confortando, desolatos consolando, errantes corrigendo. Et propter quid tantis beneficiis nobis exhibitis et pensatis, debitas non sufficimus reddere graciarum acciones, sed sufficienda nostra fiat ex filio dei et ille pro nobis faciat, qui nos multum dilexit, quod semet ipsum tradidit pro nobis oblacionem et hostiam deo in odorem suavitatis. Quem una cum parte et spiritu sancto unanumiter flagrantibus precibus obnixe et humuliter obsecremus, quatenus vinculum nostre mutue unionis per nullam violenciam, angustiam, laborem, seu quamcunque aliam adversitatem disrumpatur, sed taliter ratificetur nunc in presenti per cordum veram et sinceram caritatem, morum, discipline et observanciarum conformitatem, ut quos nunc terrarum spacia disiungunt, in celesti domo et eterna beatitudine simul felici et iocundissima societate congregemur. Vos ergo, venerandi patres et fratres, nobis sincera caritate dulcissimi, nostri semper memores esse dignemini, tamquam existencium in medio nacionis prave atque preverse, procellis tampestatum undique exagitati, obsecrantes aput thronum gracie, ne in adversis deficiamus, pro vobis procul dubio idem semper acturi. In cuius rei testimonium sigilla nostra videlicet prioratus et conventus presentibus duximus appendenda. Datum in prefato nostro monasterio Oywin, anno domini millesimo quadringentesimo vicesimo septimo, XVII die mensis octobris.