Divinarum veritatum amorem atque fructum, prudentes et circumspecti viri! Vestre sagacitatis industriam in vicino nequaquam latere potuit, quod ad longe positarum gentium notitiam non immerito pervenisse putamus, qualiter ab initio, quo nobis absque preeunte merito a patre luminum quatuor salutarium veritatum quadriforme lumen illuxit, nostrumque in earum amorem inflammavit affectum, ut pro earum clarificatione, magnificatione, ac prosecutione fideli nos et nostra summis et quasi innumeris exponamus periculis, quatinus ipse beatissime viritates in ecclesia dei consequantur effectum: unde per toto annorum curricula, sumtibus non parcentes, laboribus et expensis, coram regibus et nonnullis Christianismi principibus vigilanter et operose instetimus, ut a rectoribus et nonnullis Christianismi principibus vigilanter et operose instetimus, ut a rectoribus ecclesie nobis publica, pia, plena et secura super eisdem benedictis veritatibus audientia donaretur. Et ecce, nunc domino disponente in Basilea synodus congregata nos triplicatis epistolis ac caritativis horamentis invitavit ad plenam audientiam pariter et fraternam, per certos suos nuntios in Nuremberga destinatos, offerens sufficientem securitatem nostris oratoribus et legatis illic per nos mittendis, de qua merito debeamus esse contenti. Quapropter rectores et populus Bohemie regni, congregati in unum, in hoc determinative convenerunt, ut suos ad Basileense concilium transmittant legatos, et hoc ipsum prefatis nuntiis ipsius concilii liberaliter intimavit sic, petens, ut quantocius in Egram cum principibus ad hoc opportunis venirent, cum certis nostris nuntiis illic mittendis conventuri, ad tractandum finaliter de assecuratione huiuscemodi sui salviconductus et audientie modis, conditionibus et processu per prefatum concilium nostris oratoribus et legatis disponendis et largiendis, prout ex copia litere responsalis plenius eliquebit, quam vestre providentie cum presentibus destinavimus. Super qua hactenus postulantes responsum, de ipsius tam tarda prorogatione miramur. Quare vestre sagacitatis providentiam flagitamus, ut predictos concilii nuntios nostri intuitu studiose adhortare velitis, quatinus nobis super petitis respondeant finaliter et sincere, ut sciamus, quid simus amplius hac parte facturi. Melius quippe foret, tam grande et cunctis fidelibus gratum opus non incipere, quam tam molliter et remisse id prosequi, aut ab eius prosecutione, quod absit, resilire; cum scriptum sit: qui mollis et dissolutus est in operibus suis, frater est opera sua dissipantis, et qui ponit poenitentiam supplendam usque in finem, et qui auffert finem, auffert omne bonum et nulli parcit; quia finis est melior etiam cunctis ordinatis in ipsum. Hoc utique scientes, quod dissidia, bella et humani cruoris effusio non poterit commode conquiescere, uniri et pacari, si talis audientia debitum non consequatur effectum. Datum Prage, sub sigillo maioris civitatis Pragensis, feria v ipsa die salus populi.