Sigismundus, dei gracia Romanorum rex, semper Augustus ac Hungarie Boemie, Dalmacie, Croacie etc. rex, notum facimus tenore presencium universis, quod licet alias quadam ardua necessitate constricti ad resistendum peruersis conatibus et machinamentis hereticorum in Boemia valide consurgencium, qui eciam sue inmanitatis rabie fideles dei christicolas tam morti tradentes atrociter quam in bonis funditus spoliantes, ecclesias dei demolientes adeo debachati sunt et adhuc in sua pertinacia perdurantes nomen christianum eciam hodie conantur extinguere penitus, non parcentes sexui vel etati, bona ecclesiastica tam Pragensis ecclesie quam eciam aliarum ecclesiarum, monasteriorum et parrochialium, cuiuscunque eciam condicionis existant, tunc certis personis proscripserimus et dederimus possidenda, sicut eciam bona monasterii Wisowicensis ordinis Cisterciensis, Olomucensis dyocesis, nos fecisse preterito tempore memoramur. Nos attendentes huiusmodi donacionem et alienacionem bonorum ecclesiasticorum in personas seculares quacumque occasione seu condicione factas tam a legibus quam canonibus fore irritas et inanes nec debere subsistere seu valere, non per errorem aut improuide, sed animo deliberato, maturo omnium electorum sacri Romani imperii et aliorum multorum principum, comitum et comunitatum imperii sacri et regni Boemie comunitato consilio prefatam donacionem et alienacionem de possessionibus monasterii Wisowicensis prefati quibuscumque personis quacumque occasione, condicione seu colore factas, auctoritate Romana et Boemie regia tenore presencium reuocauimus, irritauimus, anullauimus, reuocauimus !, imitamus, anullamus et nullius dicimus, pronunctiamus et declaramus debere fore roboris vel vigoris; decernentes et volentes, quod honorabilis .. abbas monasterii Wisowicensis prefati vnacum conuentu suo eciam auctoritate propria, assumptis sibi ad hoc, si opus fuerit, suis fautoribus et amicis, se de eisdem bonis sui monasterii omnibus et singulis, vbicumque eciam fuerint constituta, debeat et possit intromittere, tenere, vtifrui et absque impedimento cuiuscunque eciam nostras litteras habentis seu alias cum violencia possidentis, ac eciam sibi pro recuperacione eorundem bonorum tutores, defensores et adiutores eligere et recipere pro suo comodo, quociens sibi visum fuerit expedire. Presencium sub nostri regalis sigilli appensione testimonio litterarum. Datum Nuremberge anno domini. millesimo quadringentesimo vicesimo secundo, dominico ante Bartholomei apostoli, regnorum nostrorum anno Hungarie etc. tricesimo sexto, Romanorum tredecimo sic, Boemie vero tercio.