Kněží vyhnanci, shromáždění v Litoměřicích (Clerus exulatus in Luthomericz congregatus), si stěžují olomouckému biskupu Janovi XII. Železnému na příklon bývalého pražského arcibiskupa Konráda z Vechty (Conradus, olim Pragensis archiepiscopus) ke kalichu a apelují na jednotu Kristem ustavené církve (in quo salvator rex glorie Jhesus Christus suam voluit stabiliri ecclesiam, que est una, sancta, catholica et apostolica). Odsuzují Konrádův čin, veřejně stvrzený v Roudnici nad Labem (in Rudnicz), kališnické artikuly, Jana Viklefa (Wicleff) a Jana Husa (Hus), husitství označují za nakažlivý smrtelný jed, který zasahuje duše prostých věřících a který za pomocí tyranské světské moci mečem a ohněm zahubil nespočetné světské i řádové duchovní, aby tak ostatní přiměl přijmout a kázat řečené artikuly (virus letale et pestiferum, quod animas fidelium simplicium graviter sauciat et pestifere wlnerat, in se prius invomens, illud ulterius contra orthodoxorum fidem catholicamque ecclesiam modis et ingeniis, quibus potuit, fraudulencius evomuit, viceversa mandans et precipiens, quo tyrannidi, brachio seculari, quo nonnule, ymo infinite seculares et regulares persone alie per ignis voraginem, alie gladio alieque diversis penarum martyriis suos dies ultimos miserabiliter concluserunt, universo clero Pragensis diocesis comminando, quatinus articulos huius modi dogmatisent, teneant et predicent, seque suis heresibus conformando). Dále vysvětlují, že uprchlíci pobývající v Litoměřicích neměli kam jinam utéci a kvůli nebezpečí na cestách se nemohli osobně dostavit k administrátorovi (suntque eciam viarum gravissima discrimina, quas inimici occupant ecclesie de presenti, ad vestram paternitatem visitandam nobis personam graciosam). Odesílatelé žádají, aby byl kléru litoměřického (Luthomericzensis), žateckého (Zacensis) a arcijáhenství v Bílině (Bielinensis) určen sudí, a navrhují za tím účelem Jindřicha Falkenauera (Henrico Falkenauer), děkana od kostela svatého Jiljí v Praze (decano ecclesie sancti Egidii Pragensis), který by soudil jejich kauzy a ustanovoval kleriky k beneficiím. Závěrem žádají o povolení obnovy kacíři zničeného kostela Panny Marie (ecclesie parochialis sanctissime dei genitricis virginis Marie) a svatého Vavřince (sancti Laurencii martyris) ve vsi Frenvald (in Grunald Pragensis diocesis), kterou schválil ještě před svým přistoupením ke kalichu arcibiskup Konrád.
- A: N/A
- B: APH AMKV Praha; Cod. VI-1; fol. 78rv
- C: ANM Praha; Sbírka C – Muzejní diplomatář; sub dato
Přepis regestovaného dokumentu
Sequitur copia litere, quam clerus exulatus existens in Luthomericz domino Olomucensi volebat direxisse.
Humilem subieccionem cum voluntate promptissime obediendi, precumque, licet inutilium, constancia iugiter antemissis. Reverendissima vestra paternitas ultra alios antistites Pragensis provincie zelum pro isto tempore fidei possidet christiane, suntque alii pontifices, vicinia proclamante, in eadem consistentes provincia, qui per silpes diversarum faciarum caudas ad invicem colligatas habencium de vanitate in id ipsum laborancium, quemadmodum arundo ventibus agitata, stabiles fidem Petri apostolorum principis beatissimi, in quo salvator rex glorie Jhesus Christus suam voluit stabiliri ecclesiam, que est una, sancta, catholica et apostolica, extra quam nullus salvatur, deserentes, clavibus et potestati ecclesie catholice contradicendo, seque ab eisdem fide et ecclesia scindentes, nituntur iam eisdem per dampnatas hactenus hereses impulsare. Inter quos est Conradus, olim Pragensis archiepiscopus, qui nonnulos hereticos erroneos, scandalosos et piarum aurium offensivos articulos Wicleff et Hus, dampnate memorie hereticorum, imo verius heresiarcharum dampnatorum suis in synodis, quas pluribus fieri procuravit vicibus, condempnavit, ad vomitum heresim per dictos dampnatos hereticos ipsorumque sequaces ebulitum, velut tigris rapacis ima accurrens, virus letale et pestiferum, quod animas fidelium simplicium graviter sauciat et pestifere wlnerat, in se prius invomens, illud ulterius contra orthodoxorum fidem catholicamque ecclesiam modis et ingeniis, quibus potuit, fraudulencius evomuit, viceversa mandans et precipiens, quo tyrannidi, brachio seculari, quo nonnule, ymo infinite seculares et regulares persone alie per ignis voraginem, alie gladio alieque diversis penarum martyriis suos dies ultimos miserabiliter concluserunt, universo clero Pragensis diocesis comminando, quatinus articulos huius modi dogmatisent, teneant et predicent, seque suis heresibus conformando. Et, ut hec mala effectualiter compleat, procurat iam per quosdam latrunculos sibi hereticos similes in Rudnicz opido dictos articulos et hereses eructuare publice, multitudine populi tunc et semper presencialiter consistende. Et qua non solum is est hereticus, qui novam gignit heresim, sed et qui inventam sequitur vel in dampnatam recidit, prout sacri canones id disponunt, propter quod dictus Conradus se suis attentis premissis dignitate et potestate pontificalibus exuit, seque inutilem reddens, iam quasi mortuus civiliter perhibetur. Intelleximus etenim, vestram reverendissimam paternitatem administratorem spiritualium et temporalium archiepiscopatus Pragensis existere, iurisdiccionem archiepiscopatus eiusdem omnimode et effectualiter potiri, igitur nos, qui sumus quasi oves errantes, a persequentis facie fugientes, ducenti et ultra in nostris necessitatibus fugere debeamus, a vestra reverendissima paternitate, que nobis nimis in loginquo consistit, suntque eciam viarum gravissima discrimina, quas inimici occupant ecclesie de presenti, ad vestram paternitatem visitandam nobis personam graciosam, nostras presentes, preces dirigendas duximus eidem vestre paternitati humiliter supplicandum, quatinus nobis, sicut premittitur, in Luthomericz in unum congregatis et aliis nobis in postea adiungendis, maxime tamen clero trium archidiaconatuum, videlicet Luthomericzensis, Zacensis et Bielinensis de aliquo iudice idoneo, et si placet, de domino Henrico Falkenauer, decano ecclesie sancti Egidii Pragensis, dignemini graciosius providere, qui possit causas beneficiales, decimales et alias spirituales dumtaxat audire, decidere et terminare, eciamque clericos ad beneficia instituere et confirmare, desuper vestre paternitati literas concedentes. Quidquid autem in hiis vestre paternitatis aut vestrorum vicariorum vel officialis concernit cameram, id pro paternitate vestra et hiis debet fideliter conservari.
Ceterum, pater reverendissime, dictus Conradus, dum suorum pontificalium erat habilis, certas literas petitorias cum indulgenciis pro reformacione ecclesie parochialis sanctissime dei genitricis virginis Marie et sancti Laurencii martyris in Grunald Pragensis diocesis per inimicos ecclesie exuste dedit et concessit, que nondum suum sunt sortite effectum, sed re integra permanente inexecute, quibus plebanus ecclesie et premissis causis uti non intendit, sed petit, vestre paternitati placeat eidem plebano in forma priorum literarum dicti Conradi vestre paternitati exhibendarum sub vestris nomine et potestate graciosius impertiri.
Placeat super premissis tamquam pater pius piissime providere. Vestram personam reverendissimam dignetur omnipotens deus ab omni malo perpetuo custodire, inimicos ecclesie promptissime subiugando.
Datum in Luthomericz sub sigillo dicti domini Henrici, feria II. infra festum Penthecosten. Clerus exulatus in Luthomericz congregatus, vestri humiles oratores.
Dle edice Neumann 1926b, s. 542–544.