Jan z Maulbronnu (Johannes de Mullenbrun) oceňuje úsilí Jana z Dubrovníka (magistro Johanni de Ragusio) a vyjadřuje naději, že mu bylo dostatečně odpovězeno ohledně jeho posledních zpráv, přijatých 23. března (xxiii hujus mensis). Z opisů listů, které mu předá cisterciák Jan Picarta z Aunay (per dominum Cistercii), se dozví odpověď říšského sněmu (de consilio principum potentum et prudentium virorum) danou Čechům (Bohemis). Žádá jej, aby jim do Norimberku dali koncilní otcové vědět, pokud by bylo něco opomenuto ohledně jednání a ubytování poselstva. Dále žádá koncil, aby jménem krále i svým vyzval protektora koncilu Viléma III. Bavorského (Wilhelmum ducem illustrem, protectorem vestrum), jeho purkrabí a úředníky (suis castellanis et officialibus), jakož i další pány poblíž pohraničního hvozdu Čech (aliis nobilibus in vicinia ista prope sylvam Bohemicam) k účasti na jednání s husity (cum Hussitis) v Chebu (in Egra) a včasném vystavení a zaslání glejtů. Dále sděluje, že když nunciové požádali v Norimberku přítomného falckraběte rýnského Ludvíka Wittelsbašského (dux Ludovicus, palatinus Rheni), aby poslal zastoupení ke koncilu (ad vos), slíbil to udělat po návratu do Heidelberku (ad domum suam Heydelbergam) jen proto, že mu to již dříve nařídil římský král Zikmund (dominus rex). Zdůrazňují nutnost úspěchu krále, protože pokud udělá při korunovační jízdě chybu, bude mít koncil jen malou podporu říšských knížat a prelátů (de multis principibus et prælatis Alamanniæ). Zoufá si z toho, že říšský sněm není stále dostatečně navštíven, protože knížata a vyslanci měst až na výjimky nepřijeli, a vyjadřuje obavy, že se husité dostaví na málo reprezentativní jednání. Ubezpečuje o zaslání informací k dohodám, které s nimi uzavřou, a vedení další korespondence podle potřeby. Dále sděluje, že se chtěl vydat do Basileje (ad Basileam), ale cestu mu rozmluvila knížata a jeho spolupracovník Jan Nider. Pokorně se podřizuje a je připraven neočekávat a nehledat na světě za svojí práci nic jiného, než další práci (nihil exspecto, nec expeto in hoc mundo, quam pro labore laborem). Nabádá Jana z Dubrovníku k obezřetnosti a trpělivosti a doufá v odhalení synů nepravosti, kteří od ní buď upustí, anebo budou potrestáni.
Přepis regestovaného dokumentu
Ulterius 24 Martii frater Johannes de Mullenbrun ita scripsit magistro Johanni de Ragusio:
Fervet, gratissime pater! nec tepescit vestra in commissis diligentia; nam sollicite nos de singulis ammonet, et eodem quasi agimur spiritu, ut frequenter id, quod alter ab altero petit, nos alterius diligentia præventos sentiamus. Sed sicut coepistis, ita prosequamini; et ubi non poterimus effectu, affectu saltim respondebimus accepto. Speramus, quod de novissimis vestris avisatis, quæ xxiii hujus mensis recepimus, vobis pro modo satisfactum sit. Qualiter autem de consilio principum potentum et prudentium virorum responsum sit Bohemis, in copiis literarum Vestræe Paternitati per dominum Cistercii assignandis videbitis. Si de necessariis vel accomodis aliquid obmissum sit, avisetis, et nos de singulis petitis nuper, si nondum fecistis, clarius informetis. Instetis apud dominum Wilhelmum ducem illustrem, protectorem vestrum, quatinus suis castellanis et officialibus, ac etiam aliis nobilibus in vicinia ista prope sylvam Bohemicam scribat serenissimi domini regis et suo nominibus, ut ad constitutam dietam in Egra cum Hussitis et ad conducendum eosdem concurrant requisiti, et nobis literas suas cum literis concilii generalibus mittatis, ut opportune præsentare possimus. Illustris princeps dominus dux Ludovicus, palatinus Rheni, per nos nomine concilii requisitus, respondit, quod primum ad domum suam Heydelbergam redibit, ipse suos oratores totaliter paratos ad vos mittet, quia seriosius sibi super hoc dominus rex præedictus, sicut et aliis, scripsit. Sed opus est, ut oremus pro prosperitate regis, qui si, quod absit, deficeret, modicum consolatium de multis principibus et prælatis Alamanniæ haberemus. Non venerunt, sicut constituerunt, principes et communitas civitatum imperialium, nisi admodum pauci, pro privatis suis negotiis. Sed quid si Hussitæ ad constitutam sibi mittent dietam? Veniemus et nos, et audiemus, quid dicant, et concordabimus de his, quæe expedient, securitate seu forma ejus et tenore; reliqua ad vos referemus et ad practicam postea ponemus. Interim mittendas per vos opportunas adhuc literas præsentabimus, hortabimur et requiremus, prout negotiis congruet, et si oportuerit, scribendis vel demandandis per Hussitas, casu quo de responso nostro non manerent contenti, vel aliquid aliud peterent, opportune respondebimus. Alias juxta desiderium domini mei reverendissimi Cisterciensis ad Basileam venissem: sed neque principes, prudentes, collega meus et negotiorum constantia permiserunt. Nam postquam licet simpliciter procedendo coepi, videtur multis, quod coepta me prosequi expediat. Humiliter pareo, ad contrarium æeque paratus; nihil exspecto, nec expeto in hoc mundo, quam pro labore laborem; et hic me monet non modicus, sit nomen domini benedictum! Et vos estote non modo prudentes, sed et constanter patientes; veniet hora, et cito spero veniet, in qua revelabuntur filii iniquitatis, et vel a duplicata iniquitate resipiscant, vel pro sua fictione mercedem recipiant. Altissimus vos ad suam laudem confortet et in agendis dirigat; et parcite de inculto scripto. Nurembergæ, xxiiii Martii, anno etc. xxxii.