Převor Jan (Johannes prior), cirkátor Ondřej (Andreas circator), jakož i ostatní bratři a konvent premonstrátského kláštera v Milevsku (monasterii Milocensis ordinis Premonstratensis) v pražské diecézi (Pragensis diocesis) adresují papeži Martinovi V. (domino Martino, divina providencia sacrosancte Romane ecclesie summo pontifici) nebo Brandovi de Castiglione (domino Brande), kardinálovi v Piacenze (cardinali Placentinus vulgariter nominato) čili kardinálovi knězi tit. sv. Klimenta (miseracione divina tit. s. Clementis s. Romane ecclesie presbitero) a apoštolskému legátovi (dicte sedis apostolice legato), který má od papeže svěřenou patřičnou pravomoc, žádost, aby papežskou autoritou potvrdili volbu nového opata jejich kláštera, kterým se stal Petr (religiosum fratrem Petrum), plebán v Kamýku nad Vltavou (protunc plebanum in Camyk) a řeholní bratr. Aby bylo možné lépe posoudit tuto volbu, dali zmínění členové kláštera prostřednictvím veřejných notářů Mikuláše Stanislavova z Pawlówa (Nicolaus olim Stanislai de Paulaw), klerika vratislavské diecéze (clericus Wratislaviensis diocesis, publicus imperiali auctoriate notarius), a Mikuláše (Nicolaus), syna zesnulého Mikuláše Weigliniho z Nového Kostela (natus quondam Nicolai Weiglini de Nova Eccleisa), klerika olomoucké diecéze (clericus Olomucensis diocesis, publicus imperiali auctoritate et ordinaria approbatus), sepsat také záznam o rozhodnutí všech voličů při této opatské volbě (eleccionis decretum). Ten pak opatřený pečetěmi opata kláštera v Gerasu (abbatis Jerocensis) a probošta v Nové Říši (prepositi in Reusch) poslali současně s žádostí prostřednictvím zmíněných notářů papeži či uvedenému kardinálovi Brandovi. V záznamu o výše uvedené volbě uvedli následující: mniši premonstrátského řádu stejně jako členové kláštera v Milevsku, který nyní nemá opata, jsou v těchto smutných časech, kdy dochází v jejich zemi k pronásledování všeho řádového i světské kléru, rozptýlení v různých oblastech a mnozí již zemřeli ve vyhnanství či z důvodu pronásledování; zbyli pouze výše uvedení mniši, a ti zastupují celý konvent kláštera, byť i oni žijí ve vyhnanství. Protože klášteru do budoucna hrozí, že by se někdo vetřel na opatský stolec (intrusum), a jelikož by mohly vzniknout i další škody, pokud by se oddalovala volba nového opata, rozhodli se zmínění zástupci konventu vykonat volbu nového opata podle ustanovení jejich řádu, a to tímto způsobem: poté, co 5. září roku 1423 zemřel opat jejich kláštera Svatomír (domino Swatomirio, olim abbate nostri monasterii), který byl slavnostně pohřben podle církevního obyčeje, se uvedení bratři milevského kláštera sešli 22. září téhož roku z důvodu volby nového opata. Po společné poradě stanovili termín konání volby na 27. září a k tomuto termínu vyzvali také nepřítomné bratry, kteří by v souladu s právem měli či mohli být povoláni. Požádali také Tilmanna (dominum Tilmannum), opata premonstrátského kláštera v Gerasu (abbatem monasterii Jercocensis), a Henslina (dominum Henzlinum), probošta kláštera téhož řádu v Nové Říši (prepositum monasterii in Reusch), aby se dostavili k témuž termínu a dali k dispozici své rady. Následně zmínění dva preláti prošetřili, zda ti, kteří mají volit, nejsou exkomunikováni, suspendováni, zda nepodléhají interdiktu či nejsou zatížení iregularitou, a zda mají právo volby. Po zjištění, že mezi nimi nikdo takový není, byla sloužena mše k chvále sv. Ducha, která byla ukončena za zvuků zvonů. Poté se všichni, včetně obou prelátů, shromáždili v kapitule a podle řádů a statutů premonstrátského řádu určili volitele a shodli se na tom, že k volbě určí dva bratry kláštera v Milevsku. Převor Jan (Johannes prior) zvolil bratra Hrocha (fratrem Hrochonem), zbylí bratři zastupující celý konvent kláštera zvolili bratra Přecha (fratrem Przyechonem). K nim byli ještě ve shodě všech přidáni tři bratři jako vybraní volitelé (tamquam compromissarios), tedy plebán v Kamýku nad Vltavou Petr a mniši Ondřej (fratrem Andream) a Petr (Petrum). Takto určení volitelé měli plné a svobodné právo jménem celého konventu náležitou volbou vybrat sebe nebo zmíněné bratry za opata a zároveň slíbili, že zvolenou osobu budou respektovat. Těchto pět bratrů pak se štolou na ramenou přísahalo na svaté evangelium, že opatem zvolí tu osobu, v níž poznají ve všech ohledech nejlepší vlastnosti. V místnosti určené k volbě (in conclavim) se svorně a jednomyslně shodli a dali své hlasy tehdejšímu plebánovi v Kamýku nad Vltavou Petrovi, který byl následně z nařízení konventu a jménem celého konventu zvolen opatem kláštera v Milevsku. Z pověření volitelů a celého konventu kláštera v Milevsku pak veřejně vyhlásil zmíněnou volbu výše uvedený veřejný notář Mikuláš z Pawlówa.
- Mikuláš (Nicolao), arcijáhen v Praze (arcidiacono ecclesie Pragensis)
- Mikuláš (Nicolao), plebán v Konicích u Znojma (plebano in Canicz)
- Mikuláš (Nicolao), plebán v Příměticích (plebano in Prenticz)
- Václav (Venceslao), dvorský soudce (iudice curie)
- Vít z Domamil (Vito de Domamil), purkrabí kláštera v Louce (purgravio monasterii Lucensis)
- Zachariáš řečený Mníšek (Zacharia dicto Mnyssek)
- opat premonstrátského kláštera v Gerasu Tilmann: ?; černá v misce z přírodního vosku; přivěšená na pergamenovém proužku
- probošt premonstrátského kláštera v Nové Říši Henslin: ?; černá v misce z přírodního vosku; přivěšená na pergamenovém proužku
- A: NA Praha; Premonstráti – klášter Strahov; inv. č. 98
- B: NA Praha; přiložen k originálu
- A: Monasterium
- B: N/A
Přepis regestovaného dokumentu
Beatissimo in Christo patri et domino nostro, domino Martino, divina providencia sacrosancte Romane ac universalis ecclesie summo pontifici, aut reverendissimo in Christo patri et domino, domino Brande, miseracione divina tit. s. Clementis s. Romane ecclesie presbitero cardinali Placentinus vulgariter nominato, dicte sedis apostolice legato auctoritatem et potestatem a domino nostro papa ad infrascripta acta habenti, Johannes prior, Andreas circator necnon ceteri fratres et conventus monasterii Milocensis ordinis Premonstratensis Pragensis diocesis, humiles atque devoti filii, cum debita reverencia pedum oscula beatorum. Beatissime pater! Cum nuper monasterium nostrum predictum, sicut deo placuit, fuit pastoris solacio destitutum pluresque fratres monasterii nostri ac ordinis predicti hiis pessimis temporum cursibus, quo clerus et omnes religiosi in nostris terris persecuuntur ac in diversis districtibus et regionibus dispersi degunt latitantes, ubi possunt, ceterique in exilio et persecucione huiusmodi dies suos concluserunt, nos residui hic conscripti totum conventum dicti monasterii Milocensis representantes, quamquam eciam a proprio nostro monasterio exules, propter tamen futura pericula monasterio nostro imminencia, ne intrusum haberemus, et alia nocumenta, que ex tardacione eleccionis futuri abbatis monasterii nostri sequi possent, ad eleccionem futuri abbatis secundum canonum et ritum ordinis instituta processimus in hunc modum: defuncto etenim ven. patre domino Swatomirio, olim abbate nostri monasterii de anno domini millesimo quadringentesimo XXIIIo, die quinta mensis Septembris, et ipsius corpore, prout decebat, solempniter ecclesiastice tradito sepulture, nos predicti fratres ad capitulum recipientes duodecima die mensis Septembris anni presentis pro eligendo pastore et abbate convenimus et unanimi consilio certum et prefixum terminum eleccionis celebrande statuimus, videlicet decimamseptimam diem mensis predicti, ad quem terminum eciam fratres absentes vocavimus, qui alias de iure debuerunt et commode potuerunt evocari, ad quem eciam terminum ven, patres et dominos, dominum Tilmannum, abbatem monasterii Jerocensis, et dominum Henzlinum, prepositum monasterii in Reusch, predicti ordinis Premonstratensis prelatos, rogavimus et petivimus, eorumque usi consilio in termino eleccionis predicto, exhortacione et inquisicione facta per prelatos suprascriptos, ut inter nos eligentes nullus esset excommunicatus, suspensus, irregularis, interdictus aut vocem non habens in eleccione, compertoque, quod nullus esset talis inter nos, qui huiusmodi scelere foret irretitus, missaque de sancto spiritu solempniter decantata et ea completa ad sonum campane in capitulo cum predictis patribus et dominis, videlicet abbate et preposito, fuimus constituti ac per viam compromissi secundum consuetudinem, ordinacionem et statuta ordinis nostri ad eleccionem ulterius processimus et concordavimus eligendo duos fratres professos nostri monasterii, ubi frater Johannes prior supradictus elegit fratrem Hrochonem et nos reliqui nomine tocius conventus elegimus concorditer fratrem Przyechonem, qui quidem duo fratres Hrocho et Prziecho de parili et unanimi nostro consensu tocius conventus tam presencium quam absencium adiunxerunt eis tres fratres tamquam compromissarios, scilicet fratrem Petrum, protunc plebanum in Camyk, fratrem Andream et Petrum, monasterii nostri professos, habentes plenam et liberam facultatem, ut ipsi de se vel aliis fratribus predicti ordinis nomine suo et tocius conventus de uno ydoneo providerent eligendo in abbatem, promittentes ipsum habere pro abbate, quemcumque ipsi, ut premittitur, duxerint eligendum, qui quidem fratres Hrocho, Prziecho, Petrus, Andreas et Petrus, quinque fratres compromissarii, stola supposita humeris ipsorum, iuxta ordinis instituta prestito iuramento ad sancta dei ewangelia, quod illum, quem scirent prestanciorem, valenciorem, utiliorem et meliorem, eligerent in abbatem, in conclavim se recipientes concorditer et unanimiter consenserunt et vota sua duxerunt in religiosum fratrem Petrum, protunc plebanum in Camyk, virum utique discretum, moribus et sciencia commendandum, in sacerdocio et etate legitima constitutum, monasterii nostri ipsumque de mandato nostro nobis presentibus suo et nostro nominibus solempniter elegerunt Milocensis in abbatem et pastorem, mandantes Nicolao de Paulaw, notario infrascripto, ut ipsum dominum Petrum taliter electum publice nuncciaret. Ipse vero Nicolaus notarius infrascriptus vice et nomine dictorum dominorum compromissariorum necnon nomine tocius conventus monasterii nostri predicti et omnium in eleccione ius habencium dictum dominum Petrum electum in abbatem pronuncciavit sub hac forma: Ego Nicolaus de Paulaw, notarius publicus, de mandato et voluntate honorabilium dominorum compromissariorum predictorum, tocius conventus et omnium fratrum monasterii Milocensis in eleccione ius habencium electum in abbatem pronunccio ven. virum dominum Petrum, presbiterum dicti monasterii Milocensis et ordinis professum, in ipsius monasterii Milocensis abbatem et pastorem in nomine patris et filii et spiritus sancti amen. Deinde eleccione huiusmodi taliter et concorditer celebrata et publicata interrogatus et requisitus fuit dictus dominus electus, si eleccioni de se facte consentiret, quo quidem humiliter consenciente mox ipsum in chorum ante altare maius induximus, Te deum laudamus' solempniter decantantes.
Qua propter Sti Vre supplicamus presentibus humiliter et devote, quatenus intuitu divine iusticie et pro bono statu nostri monasterii eandem eleccionem sic solempniter et canonice de persona ydonea celebratam dignetur eadem Stas Vra ratam et gratam habere ac nostrum electum misericorditer confirmare, ut auctore domino nobis et nostris velud pastor ydoneus valeat preesse utiliter et prodesse nosque sub ipsius regimine taliter degentes possimus altissimo devocius famulari. Et ut Stas Vra evidencius nostrorum omnium vota recognoscat in premissis concordasse et in peticione huiusmodi existere concordes, presens eleccionis decretum Sti Vre aut domino Brande cardinali supradicto transmittimus per subscriptos notarios et ipsorum subscripciones confectum, sigillis quoque dictorum dominorum prelatorum, videlicet Tilmanni, abbatis Jerocensis, et Henzlini, prepositi in Reusch, ad peticionem nostram fideliter sigillatum.
Acta sunt hec in monasterio Lucensi prope Znoymam Premonstratensis ordinis Olomucensis diocesis anno domini millesimo quadringentesimo vigesimotercio, indiccione prima, die XVIIma mensis Septembris, hora quasi terciarum, pontificatus … domini Martini … pape quinti anno sexto, presentibus … domino Nicolao, archidiacono ecclesie Pragensis, domino Nicolao, plebano in Canicz, domino Nicolao, plebano in Prenticz, Wenceslao, iudice curie, Vito de Domamil, purgravio monasterii Lucensis, Zacharia dicto Mnyssek et aliis multis spiritualibus et secularibus personis, testibus fidedignis ad premissa vocatis pariter et rogatis.
Et ego Nicolaus olim Stanislai de Paulaw, clericus Wratislaviensis diocesis, publicus imperiali auctoritate notarius, quia dictis eleccioni ipsiusque domini Petri abbatis electi publicacioni, interrogacioni et consensui omnibusque aliis et singulis suprascriptis, dum sic, ut premittitur, per prefatos dominos fratres et conventum monasterii Milocensis fierent et agerentur, una cum prenotatis testibus et collega meo infrascripto presens personaliter interfui eaque omnia et singula sic fieri vidi et audivi, ideo presens eleccionis decretum manu alterius fideliter scriptum me arduis negociis occupato in hanc publicam formam redegi una cum appensione sigillorum ven. patrum et dominorum Tilmanni, abbatis Jerocensis, et Henzlini, prepositi in Reusch, prelatorum suprascriptorum, hic me subscripsi signoque et nomine meis solitis signavi rogatus et requisitus in fidem et testimonium omnium et singulorum premissorum.
Et ego Nicolaus, natus quondam Nicolai Weiglini de Nova Ecclesia, clericus Olomucensis diocesis, publicus imperiali auctoriatate et ordinaria approbatus notarius, quia dictis eleccioni etc. ut supra.