Augustin Auwer (Augustinum Auwer), klerik vratislavské diecéze (clericum Wratislaviensis diocesis), žádá papežský stolec, aby mu udělil provizi ke kanonikátu a prebendě v metropolitní kapitule u sv. Václava v Olomouci (canonicatu et prebenda ecclesie Olomucensis), pakliže by se v níže uvedeném sporu o řečené beneficium ukázalo, že ani jedna ze sporných stran nemá na zmíněný kanonikát s prebendou právo. Svou žádost Augustin Auwer zdůvodnil následujícím způsobem: mezi ním a jistým Václavem z Kuřimi (Wenceslaum de Gurim), knězem pražské diecéze (assertum presbiterum Pragensis diocesis), vznikl o výše uvedené beneficium spor, a již před časem na základě tří konečných rozsudků dosáhl a přijal Augustin Auwer zmíněný olomoucký kanonikát s prebendou; poté se však pokusil uvedený Václav z Kuřimi zpochybnit tyto rozsudky tvrzením, že tento spor byl řešen u římské kurie a během procesních kroků, aniž by došlo k rozsudku, bylo jistými lidmi řečeno, že ani jedna ze sporných stran (si neutri) nemá na uvedený kanonikát s prebendou, jejichž roční důchod nepřevyšuje čtyři hřivny stříbra, nárok. Tomuto udělení z moci papežské nemá vadit (non obstantibus), že dosáhl v apoštolském soudním paláci ve svůj prospěch rozsudku ke kanonikátu a prebendě kostela sv. Jiří (s. Georgii) na Pražském hradě (in castro Pragensi), jehož roční důchod nepřevyšuje osm hřiven stříbra, také že dosáhl provize na kanonikát a prebendu v metropolitní kapitule u sv. Víta v Praze (et in maiori), jejichž roční důchod nepřevyšuje 10 hřiven stříbra, obě beneficia však dosud nedrží. Také nemá vadit, že drží sinekurní oltář v kostele sv. Kříže (in s. Crucis) ve Vratislavi (Wratislaviensi), jehož roční důchod nepřevyšuje tři hřivny stříbra.
Papežský vicekancléř schvaluje supliku bez výhrad (Concessum ut petitur).
- A: N/A
- B: AAV; R. Suppl. 173 (lib. II de vacantibus per concessum a. septimo), fol. 265v–266r
Přepis regestovaného dokumentu
B. p. Cum inter dev. vestrum Augustinum Auwer, clericum Wratislaviensis diocesis, et quendam Wenceslaum Gurim, assertum presbiterum Pragensis diocesis, super canonicatu et prebenda ecclesie Olomucensis, quos dudum idem Augustinus a dicto Wenceslao per tres diffinitivas sentencias, quarum execucionis vigore illos assecutus est, evicerat ipso Wenceslao se contra dictas sentencias restitutum fore asserente, in Romana curia materia questionis exorta in huiusmodi causa ad nonnullos actus, citra tamen conclusionem, processum sit, asseraturque a nonnullis neutri dictorum litigancium in dictis canonicatu et prebenda seu ad eos ius competere. Supplicat Sti Vre idem Augustinus, quatenus … eidem Augustino in eventu, quo constiterit neutrum eorundem litigancium in dictis canonicatu et prebenda seu ad eos ius habere, de eisdem canonicatu et prebenda, quorum fructus etc. quatuor marcharum argenti … valorem annuum non excedunt, … dignemini misericorditer providere. Non obstantibus in s. Georgii in castro Pragensi, quos in palacio apostolico litigando evicit, quorum octo, et in maiori, de quibus alias tunc certo modo vacantibus sibi provideri concessum extitit, quorum decem, canonicatibus et prebendis, quos non possidet, et altari sine cura in s. Crucis Wratislaviensi ecclesiis, cuius trium marcharum similium fructus etc. … valorem annuum non excedunt, quos obtinet …
Concessum ut petitur. Datum Rome apud ss. Apostolos septimo id. Junii a. septimo.
In marg. Breilleti, Adriensis