Julián Cesarini (Julianus), papežský legát a kardinál (miseratione divina sancte Romane ecclesie sancti Angeli dyaconus cardinalis, in Germania apostolice sedis legatus) obnovuje (innovamus) purkmistru, konšelům a celé obci města Chebu (proconsulum et consulum et communitatis opidi Egrensis, Ratisponensis diocesis) na jejich žádost a za obranu katolické víry před českými kacíři (hereticorum in regno Bohemie) výsadu, povolenou římským králem Albrechtem I. Habsburským (Albertus, rex Romanorum) a znovu udělenou dřívějším papežským legátem a ostijským biskupem Filipem II. von Alençon (Philippus, episcopus Ostiensis, sancte Romane ecclesie cardinalis, tunc in partibus illis apostolice sedis legatus), že nemají být poháněni ve světských záležitostech před jiný (ad ullum iudicium provinciale) než chebský městský soud, nebude-li stěžovatelům odepřena rychtářem spravedlnost (nisi querulantibus in eodem opido per iudicem ... ibidem iustitia denegaretur) nebo nepůjde-li o případy příslušející církevním soudům.
- Na plice: Johannes de Lobenstein.
- Na rubu (15. století): Julianus cardinalis, das man nymant laden schol.
- A: SOA Plzeň – SOkA Cheb; fond 1; č. 435; aktuální uložení neověřeno
- B: SOA Plzeň – SOkA Cheb; aktuální uložení neověřeno
Přepis regestovaného dokumentu
Julianus, miseratione divina sancte Romane ecclesie sancti Angeli dyaconus cardinalis, in Germania apostolice sedis legatus. Ad perpetuam rei memoriam. Honestis petentium votis libenter annuimus eaque quantum cum deo possumus, favoribus prosequimur oportunis. Sane dudum bone memorie Philippus, episcopus Ostiensis, sancte Romane ecclesie cardinalis, tunc in partibus illis apostolice sedis legatus, pro parte dilectorum nobis in Christo proconsulum et consulum et communitatis opidi Egrensis, Ratisponensis diocesis, sibi exposito, quod olim recolende memorie Albertus, rex Romanorum, benigne advertens grata et fidelia servitia sibi et imperio exhibita per communitatem antedictam, ipsis per suas certi tenoris litteras concessit, quod extunc in antea extra dictum opidum super quacunque etiam actione ad ullum iudicium provinciale evocari deberent, nisi querulantibus in eodem opido per iudicem, qui pro tempore foret, ibidem iustitia denegaretur, prout in predictis litteris dicebatur plenius contineri, idemque cardinalis et legatus attendens eorundem proconsulum, consulum et communitatis devotionem sinceram, qua Romanam reverebantur ecclesiam, eisdem proconsulibus, consulibus ac opidanis auctoritate legationis, qua fungebatur, per suas litteras concessit, quod ipsi in causis ad iuditium seculare mero et pleno iure spectantibus extra dictum opidum per iudices ecclesiasticos non traherentur, nisi cause essent tales, que de iure, iuris approbatione aut prescriptione vel privilegio ad forum ecclesiasticum spectarent seu consvevissent in foro ecclesiastico tractari, apostolicis etiam iudicibus exceptis, ac decrevit exnunc irritum et inane, quidquid contra concessionem huiusmodi contingeret quomodolibet attemptari, prout in eiusdem cardinalis et legati litteris plenius continetur. Cum autem pro parte proconsulum, consulum et communitatis predictorum asserentium, quod ipsi a tempore concessionis et indulti cardinalis et legati huiusmodi illis pacifice usi fuerunt et utuntur, de presenti nobis supplicatum fuerit, quatenus, ut etiam ipsis super usu et observatione concessionis et indulti eorundem potior cautela subministret, illis nostri officii auctoritatem adiicere dignaremur, nos, qui ipsis proconsulibus, consulibus et opidanis propter diversa virtutum opera, que in fidei catholice defensione adversus hereticorum in regno Bohemie constitutorum persequutiones et invasiones commendabiliter gesserunt, specialibus afficimur favoribus, huiusmodi supplicationibus inclinati, concessionem et indultum cardinalis et legati huiusmodi legationis, qua nos fungimur, auctoritate tenore presentium innovamus illaque decernimus irrefragabiliter fore perpetuo observanda ac irritum et inane, quidquid contra ea contigerit quomodolibet attemptari. Datum Basilee die secunda marcii, anno Domini millesimo quadringentesimo tricesimo quinto, indictione tertia decima, pontificatus sanctissimi in Christo patris et domini nostri, domini Eugeni, divina providentia pape quarti, anno quarto.