Papež Martin V. pověřuje Fernanda de Palacios (Fernando), biskupa v Lugo (episcopo Lucensi) a apoštolského nuncia (nostro et apostolice sedis nuncio), jednat v následující věci: v nejbližší době se mají sejít římský, český a uherský král Zikmund Lucemburský (Sigismundus, Romanorum, Ungarie et Bohemie), polský král Vladislav II. Jagello (Wladislaus Polonie reges) a Alexander Vitold (Alexander), litevský kníže (Litwanie dux), aby jednali o míru mezi sebou stejně jako mezi jejich spojenci, přívrženci a vazaly. S vědomím toho, že nemůže být nic užitečnějšího křesťanskému lidu, a s myšlenkou, jaké výhody by přinesl takový mír a nakolik by byl ochranou před neklidem a těžkými nebezpečenstvími, papež usoudil, že společně s králi a knížaty by měla být přítomná také nějaká církevní osoba zastupující papeže. Když papež zvažoval, který z prelátů by byl k tomuto úkolu vhodnou osobou, vzpomněl si na zmíněného apoštolského nuncia, kterého poznal nejen jako horlivou osobou v jednáních o míru a spravedlnosti, ale také jako osobu, která prokázala mnoho ctností v četných obtížných záležitostech; a navíc je zmíněný apoštolský nuncius z pověření papeže přítomný v těchto oblastech. Proto papež zmíněnému nunciovi svěřuje úkol, aby se odebral na místo, kde se mají řečená knížata sejít; tam má s nimi jménem papeže jednat o jejich míru a co nejpádnějšími důvody jim má dát na vědomí, nakolik je pro ně takový mír užitečný, nakolik je papežskému stolci milý a křesťanstvu nutný. Také má připomenout, že jestliže se mír neuzavře z důvodu absence některé ze stran jednání, pak strana, která se tím proviní, bude předvolána před boží soud všech těch nešťastníků, kteří budou povolání do války. Dále má vyzvat a napomenout výše uvedené panovníky a knížata, aby pro záchranu společenství a pro obranu a zachování katolické víry shromáždili více svých lidí k zničení zavrženíhodné hereze rozšířené v Království českém (regnum Boemie). Papež také uděluje zmíněnému nunciovi pravomoci nutné k jednání o míru mezi řečenými králi a knížaty a mezi nimi jmenuje velmistra a bratry Řádu Německých rytířů (magistrum generalem et fratres hospitalis b. Marie Theutonicorum), kteří měli nedávno těžký spor se zmíněným polským králem a knížetem.
- A: N/A
- B: AAV; R. Vat. 354 (Mart. V. De curia a. IV.–VI.), fol. 186v–187r
Přepis regestovaného dokumentu
Ven. fr. Fernando, episcopo Lucensi, nostro et apostolice sedis nuncio, salutem etc. Omnis pax fidelium procuracio nostra est … Cum itaque carissimi in Christo filii nostri Sigismundus, Romanorum, Ungarie et Boemie, et Wladislaus Polonie reges illustres et d. f. nobilis vir Alexander, Litwanie dux, pro pace inter eos et eorum complices, adherentes, confederatos et subdittos tractanda de proximo debeant insimul convenire, quo nichil in re tanta et tam salubri populo christiano utilius fieri potest, nos … considerantes, quanta commoda ex hac concordia et pace successura sint christifidelibus et quanti motus et gravia pericula evitabuntur, dignum existimamus, ut cum prefatis regibus et duce aliqua persona ecclesiastica nomine nostro intersit cum complacencia principum prefatorum … Cum igitur cogitaremus de prelatis ad hoc sanctum munus ydoneis, direximus oculos nostre consideracionis in te, quem cognoscimus pacis et iusticie zelatorem … aliisque virtutibus preditum ac in multis arduis comprobatum et in illis partibus ex commissione nostra pro aliis causam fidei concernentibus negociis presencialiter existentem. Quare fraternitati tue per apostolica scripta committimus et mandamus, quatenus te conferas ad eum locum, in quo prefati principes … convenient, et cum ipsis de concordia et pace eorum … nomine nostro agas et tractes ipsis per raciones efficacissimas demonstrando, quantum ipsorum concordia accepta deo, ipsis utilis, nobis grata et christiane rei publice necessaria est et quod, si deficit, quod absit, pars, que erit in culpa, rea erit in divino iudicio tot malorum, que sunt in bello secutura, ipsosque horteris et moneas, ut pocius vires suas pro communi salute, pro fidei catholice defensione et conservacione coniungant ad extinguendam heresim, que regnum Boemie dampnabiliter excecatum tenet, quam velint inter se odia execranda fovere … Nos enim tibi omnia et singula, que fuerint necessaria et utilia ad huiusmodi pacem … et concordiam procurandam inter prefatos reges et ducem …et nominatim dd. ff. magistrum generalem et fratres hospitalis b. Marie Theutonicorum … , qui dudum cum prefatis rege Polonie et duce difficilem controversiam habuerunt, nostro et ecclesie Romane nomine … deducendi, tractandi, concludendi, procurandi, faciendi et exequendi … plenam et liberam concedimus harum serie potestatem …
Datum Rome apud s. Petrum XII. kal. Marcii pontificatus nostri a. sexto.
Supra: (sin.) A. de Luschis; (dext.) De curia – In fine: (sin.) Coll. Maurian.; (dext.) Jo. de Bortzow