Mikuláš Kerbeyn (Nicolao Kerbeyn), kněz olomoucké diecéze (presbitero Olomucensis dioecesis), žádá papežský stolec, aby ze dvou různě datovaných listin, které obdržel ve stejné věci udělení beneficia, ovšem jednu ve formě pro chudé kleriky (pro pauperibus beneficiandis), druhou jako zvláštní milost (in forma speciali), byla prvně jmenovaná listina zrušena a vymazána z papežských register (de registris). Zároveň žádá, aby mohl využít pro uvedený účel druhou jmenovanou listinu. Svou žádost vysvětluje následujícím způsobem: před časem obdržel řečený Mikuláš Kerbeyn exspektanci s datem 28. ledna 1418 na církevní beneficium ve formě vydávané obvykle chudým klerikům (in communi forma pauperum). Následně byla řečenému Mikulášovi vydána jiná listina in forma speciali ve stejné věci s datem 30. ledna 1418. Protože však nejprve přijal a stvrdil listinu s datem 28. ledna, měl obavy, že listinu se zvláštní milosti s datem 30. ledna, kterou zamýšlel použít, nebude moci využít kvůli vydaným papežským konstitucím a regulím. Navíc také nabyl řádnou autoritou jistou kapli, kvůli čemuž se obával, že milost pro chudé kleriky pozbyla platnosti a nemůže touto milostí dosáhnout nějakého beneficia kvůli klauzuli „jen když nedrží jiné beneficium“ („dummodo aliud beneficium non obtinet“), která se obvykle vkládá do bul pro chudé kleriky. Aby si do budoucna obě listiny nepřekážely, žádal o výše uvedené zrušení a výmaz listiny s datem 28. ledna 1418, a o možnost využít listinu se zvláštní milostí s datem 30. ledna 1418.
Papež Martin V. schvaluje supliku bez výhrad (Fiat O.).
- A: N/A
- B: AAV; R. Suppl. 158 (lib. I de vacantibus per fiat a. quinto), fol. 84v
Přepis regestovaného dokumentu
B. p. Dudum Stas Vra dev. vestro Nicolao Kerbeyn, presbitero Olomucensis diocesis, de beneficio ecclesiastico cum cura vel sine cura vacante vel vacaturo, ad collacionem certam tunc expressam per suas litteras in ea forma, qua tunc pro pauperibus beneficiandis scripserat, sub data quinto kal. Februarii pontificatus Stis Vre anno primo, graciose mandavit provideri, et subsequenter eadem Stas dicto Nicolao de beneficio simili sub data tercio kal. Februarii pontificatus et anni predictorum ad certas eciam collaciones expressas in forma speciali eciam graciose mandavit provideri per quasdam alias litteras. Verum, pater sancte, quod ipse Nicolaus pro eo, quod graciam huiusmodi de data quinto primo ratificavit, timet gracia et litteris huiusmodi de data tercio kal. Februarii in speciali, quibus uti intendit, uti non posse obstantibus regulis et constitucionibus apostolicis desuper editis, eciam, pater sancte, capellam quandam assecutus est auctoritate ordinaria, quare timuit graciam in communi forma pauperum esse extinctam et se non posse illa gracia aliquod beneficium adipisci illa clausula „dummodo aliud beneficium non obtinet“, ut ponitur in bullis in communi forma pauperum, quare supplicat ... dictus Nicolaus, quatenus, ne sibi de usu duarum graciarum obici possit in futurum, litteras huiusmodi de data quinto kal. in forma communi expeditas et processus inde secutos pro infectis habentes, litteras ipsas ac eciam processus huiusmodi de registris et ubicumque apparuerint, cum omnibus inde secutis cassantes et cassari mandantes, eidem Nicolao concedere misericorditer dignemini, quod litteris predictis de data tercio kal. Februarii in forma speciali expeditis perinde uti et gaudere possit et valeat, ac si graciam de quinto kal. in forma communi nunquam habuisset seu ratificasset. Fiat O. Datum Rome apud s. Petrum quarto kal. Decembris a. quinto.
In marg.: Cretensis