Římský, uherský a český král Zikmund Lucemburský (Sigismundi, Romanorum ac Ungarie et Bohemie regis) žádá papežský stolec, aby udělil Anně (Anna), dceři českého šlechtice Albrechta z Koldic (Albertus de Coldicz), a Půtovi z Častolovic (Potho de Czastolowicz), také českému šlechtici (ipsius regni Bohemie barones), dispens, na jejímž základě budou moci uzavřít manželství i přes pokrevní příbuzenství v třetím stupni (tercio inter se consanguinitatis gradu invicem coniuncti). Svou žádost zdůvodňuje následovně: oba zmínění šlechtici českého království, v němž se rozšířila věrolomná sekta husitů (perfida et destabili Hussitarum secta), patří mezi ty, kteří setrvávají věrni církvi a bojují, nakolik mohou, s heretiky, což jim přináší velké ztráty na jejich majetcích, zemích, lidech a hradech. Zmíněný Albrecht z Koldic má jedinou dceru Annu, a s husity nakaženými herezí, kteří by s ní mohli uzavřít sňatek, nechce mísit krev a vytvářet příbuzenské vztahy. Proto po poradě s příbuznými a přáteli, také pro obecné dobro a v souladu s vůlí římského, uherského a českého krále Zikmunda se zmíněný Albrecht z Koldic rozhodl provdat svou dceru Annu za zmíněného Půtu z Častolovic, aby se mocí vzniklou spojením obou rodin a jejich příbuzných mohli účinněji bránit útokům husitů.
Papež Martin V. schvaluje supliku bez výhrad (Fiat ut petitur O.).
- A: N/A
- B: AAV; R. Suppl. 166 (lib. III de vacantibus per fiat a. sexto), col. 281
Přepis regestovaného dokumentu
B. p. Cum, heu nuper in regno Bohemie perfida et detestabili Husistarum secta surgente inter alios christifideles dev. Sus VIc oratores Albertus de Coldicz et Potho de Czastolowicz, ipsius regni Bohemie barones, in fidelitate ecclesie permanentes, ipsis hereticis vi et potencia, quibus poterant, resistebant et resistunt et ob hoc quamplurima dampna per ipsos Hussistas illata in rebus, terris, castris et hominibus passi sunt, restatque eidem Alberto baroni unica filia Anna nomine, quam eo, quod cum ipsis Hussistis huiusmodi contagione heretica infectis, quibus ipsa filia sua matrimonialiter copulari posset, nollet neque in creatoris contumeliam auderet sanguinem suum miscere et affinitatis vinculo sociari, et ideo tractantibus consangwineis et amicis, maxime devotissimi Sts V filii Sigismundi, Romanorum ac Ungarie et Bohemie regis, ad bonum publicum in hoc eciam concurrente voluntate, proposuit et proponit ipsam filiam suam Annam eidem Pothoni matrimonialiter facere copulari, ut amborum ipsorum necnon consanguineorum eorum coniuncta et unita potencia tanto habilius se possent ab herticorum insultibus preservare. Sed quia tercio inter se sunt consanguinitatis gradu invicem coniuncti, huiusmodi eorum propositum absque sedis apostolice auctoritate nequeunt adimplere. Supplicat igitur … dictus rex, quatenus cum eisdem Pothone et Anna, ut impedimento, quod ex predicto consanguinitatis gradu provenit, non obsante, matrimonium inter se contrahere et in eo, postquam contractum fuerit, remanere libere et licitte valeant, dispensare dignemini graciose, prolem suscipiendam legitimam nunciando …
Fiat ut petitur O. Datum Rome apud s. Petrum terciodecimo kal. Aprilis a. sexto.
In marg.: Sine diocesi