Jan z Dubé (Johannes de Duba), generální vikář pražského arcibiskupství, ustanovuje Jana řečeného Jik (Johannem dictum Gyck), kněze z Kutné Hory (presbyterum de Montibus Kuthnis), poté co došlo k vyhlášení kridy, farářem farního kostela sv. Václava v Pněvicích (Pnyewicz) a ke kapli sv. Barbory v Kutné Hoře náležející k tomuto kostelu. Beneficium bylo uprázdněno smrtí faráře Linharta (Leonardi). Prezentován byl děkanem a metropolitní kapitulou u sv. Víta v Praze. Podle papežské listiny náleželo patronátní právo k beneficiu děkanu a kapitule, ale bratrstvo Těla Kristova z Kutné Hory mělo jmenovat dva kněze, z nichž měli zmínění patroni jednoho prezentovat.
Pod výtahem z listiny v LC je přípisek, že Jan zaplatil dvě kopy grošů a zbytek, totiž osm kop grošů, slíbil zaplatit pod trestem exkomunikace do měsíce od chvíle, kdy se ujme beneficia, zaplatí on nebo jeho prokurátor: Date sunt due sexagene pre d. Johannem et residuum promisit solvere, videlicet octo sexagenas grss., dům adeptus fuerit possessinem per se vel prokuratorem suum, infra mensem quod huisodi terminus sibi currat pro monicione.
Přepis regestovaného dokumentu
Pnyewicz — Montes Kuthnis. — Johannes de Duba etc. quod nos ad present. dd. decani ct capituli eccl. Prag. ad eccl. paroch. S. Wenceslai in Pnyewicz et capellam S. Barbare in Montibus Kuthnis eidem ecclesie annexam, per mortem Leonardi, vltimi rectoris earundem vac., in quibus prenominati dd. decanus et capitulum ius patronatus et honesti viri fraternitatis czeche in Montibus Kuthnis duos presbyteros nominare et prefati dd. decanus et capitulum vnum ex eisdem nominatis presentare iuxta tenorem literarum apostolicarum ius obtinere dinoscuntur, d. Johannem dictum Gyck presbyterum de Montibus Kuthnis nominatum et presentatum plebanum et rectorem dicte apelle S. Barbare crida premissa institutiuimus etc. Dat. Zitauie a. d. M°CCCCXXIIII, die IIII Marcii.
Date sunt due sexagene per d. Johannem et residuum promisit soluere, videlicet octo sexagenas grss., dum adeptus fuerit possessionem per se uel procuratorem suum, infra mensem a die recepcionis possessionis sub pena excommunicacionis, ita quod huiusmodi terminus sibi currat pro monicione.