173 compos efficeretur, non infrugiferum fore judicavit, si anti- quae majorum suorum per tot rerum vicissitudines diminutae et ad ruinam vergentes ac fere collapsae priorum locorum fundationes restaurarentur. Quapropter animum suum regium ad monasterium in Emaus vulgo Slovan nuncupatum Pragae, ordinis s. Benedicti, olim a gloriosae memoriae Carolo IV., dum in humanis ageret, romanorum imperatore Bohemiaeque rege fundatum ac magnifice dotatum convertens comperto, quod illud temporum injuria ad eam rerum temporalium inopiam redactum erat, ut illius redditus et proventus ad con- servandam ipsius monasterii fabricam et sustentandos religi- osos ad divina officia inibi peragenda aliaque illius onera perferenda necessarii nullatenus sufficerent et in illo unus abbas et duo eiusdem ordinis monachi tantum reperiebantur, illud restaurare illiusque fundationem innovare ac etiam illius abbatem et monachos ad aliud monasterium eiusdem ordinis de novo construendum transferri facere, nec non in primo dicto monasterio pro suo innato et avito, quem semper erga incomparabilem Dei genitricem semperque virginem Mariam, coelorum reginam, ob multiplicia mediante illius intercessione sibi etiam privatim belli pacisque temporibus a Deo prae- potente, omnium gratiarum largitore, copiosissime collata bene- ficia gessit et gerit affectu, monachos eiusdem ordinis congre- gationis Hispaniarum introducere deliberavit. Unde habito tractatu cum devoto vestro Joanne Bennone, Braunoviensi dicti ordinis religiosorum visitatore, ac devotis S. V. Gaspare de Questemberg, B. Mariae virginis Montis Sion vulgo Strahov nuncupati Pragae seu alterius dioecesis Praemonstratensis ordinis per Bohemiam ac Moraviam et Silesiam etiam visi- tatore et vicario generali, ac Adam Benedicto Bavorovsky, olim primodicti monasterii abbatibus, Gasparus vero olim parochialem et collativam ecclesiam s. Nicolai prope forum veteris civitatis Pragensis sitam et ab eodem monasterio montis Sion dependentem, apud quam et in aedibus eius rec- toralibus tum plures canonici regulares secundodicti ordinis monachi animarum illius parochianorum curam exercentes commorabantur, cuiusque dispositio ad ipsum Gasparem et eius successores secundodicti monasterii abbates spectabat