z 180 stránek
Titul
I
II
Předmluva
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
XXII
XXIII
XXIV
XXV
XXVI
XXVII
XXVIII
XXIX
XXX
XXXI
XXXII
XXXIII
XXXIV
XXXV
XXXVI
XXXVII
XXXVIII
XXXIX
XL
XLI
XLII
XLIII
XLIV
XLV
XLVI
XLVII
XLVIII
XLIX
L
LI
LII
LIII
LIV
LV
LVI
LVII
LVIII
LIX
LX
LXI
LXII
Edice
LXIII
LXIV
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
Rejstřík
113
114
115
116
Název:
Concilia Pragensia : 1353-1413 : Prager Synodal-Beschlüsse
Autor:
Höfler, Karl Adolf Constantin
Rok vydání:
1862
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
180
Počet stran předmluvy plus obsahu:
LXIV+116
Obsah:
- I: Titul
- III: Předmluva
- LXIII: Edice
- 113: Rejstřík
Strana 109
109
nymi (f. 132) et nos mori debemus hanc inviolabiliter observantes. Ex doctrinis enim Wikleff et ipsius
sequacium Regnum Boemie per totam christianitatem heu graviter est infamatum et hic in terra
mala plurima acciderunt et quis posset ea enumerare? Ymo ideo merito et digne ille sententie
Wikleff et doctrine pestifere ab eis essent refutande quia a veritatibus katholice et Romane eccle-
sie matri nostre contrarie et quia cum illis non audent extra Pragam publice appa-
rere. Attendentes id B. Jeronymi ad Elbiam viduam q. Ch. Nobis autem nihil placet nisi quod
eccleciasticum est, i. e. ab ecclesia receptum et publice in ecclesia dicere non timeo. hec ille.
Ad decimam sextam sic : In ultimo articulo formant per se consequentiam truncatam, quam
Doctores non sic formaverunt, non enim assumunt majorem superius positam, quam Doctores
jam probatam et tanquam katholicam premiserunt, scilicet quod prelatis est obediendum in
omnibus quibuscunque, ubi non precipitur purum malum nec prohibelur purum bonum, qua as-
sumpta majori subsumant, sed in processibus contra Hus datis, quibus Clerus in Praga paruit, non
precipitur purum malum, nec prohibetur purum bonum; ergo eis est parendum. Argumentum
valebit evidenter. et per hoc cessabunt omnes pueriles eorum cavillationes, quia ad factum in se
nihil arguunt sed sophismata puerilia credunt et non solum in hiis exorbitant sed ratione et funda-
mento carentes.
(Fol. 132.) „Processus contra magistrum Hus asserunt contra omnia jura esse, contra deter-
minationem sancte matris ecclesie jura et canones, qui ad hoc probandum nil faciunt, impertinen-
ter allegantes et causam allegat forte procuratoris magistri Hus qui fuit in curia quatenus pro-
cessus contra commissionem pape sunt extracti fabricati et execuli. Ista causa magna indiget
probatione de qua idem procurator, cum sit suspectus et eodem vinculo excommunicationis irre-
litus per sua nuda verba hic in partibus nunquam servando fidem, cur si ita est, eosdem pro-
cessus in curia, dum fuit, non procuravit revocari. Sed quia non potuit indeclinabile mansit,
unde vacuus rediens furore repletus in gravissimam prorupit insaniam; tum vincula ecclesiastica
et claves ecclesie parvipendens asserit quod omnes dictos processus scienter et pertinaciter de-
fendentes et exequentes et eis consentientes sunt blasfemi sacrilegi excommunicati et heretici
censendi.“ O quanta stoliditas (vide infra).
Ad decimam septimam sic. Nihil eorum, que sine ratione et fundamento per jura Cano-
num impertinenter allegata proponunt, in veritate subsistit; procurator enim Magistri Hus, qui
fuit in Curia, allegans quod tales processus contra commissionem pape sint extracti et fabri-
cati, suspectus merito est, cumque eodem sit vinculo excommunicationis irretitus, per sua nuda
verba hic in partibus nunquam faciet fidem; Cur enim si ita est, eosdem processus, dum fuit in
Curia, non procuravit revocari, sed quia non potuit, indeclinabile mansit. —
Ad decimam octavam et ultimam sic: Procurator magistri Hus vacuus ex Curia rediens,
furore repletus in gravissimas istas insanias prorumpit, vincula ecclesiastica et claves ecclesiae
parvi pendens. O quanta stoliditas, omni carens colore juris et rationis, cum per oppositum
deberet dicere catholice, si esset Canonum fautor et non violator, quod omnes, qui dictis pro-
cessibus moniti non paruerint, sint prophani et excommunicati; et si in illis pertinaciter perdu-