z 261 stránek
Titul
I
II
III
IV
Předmluva
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
Edice
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
Obsah
228
229
230
231
232
233
Rejstřík
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
Název:
Listář Bohuslava Hasištejnského z Lobkovic
Autor:
Truhlář, Josef
Rok vydání:
1893
Místo vydání:
Praha
URL:
sources.cms.flu.cas.cz
Počet stran celkem:
261
Počet stran předmluvy plus obsahu:
XVI+245
Obsah:
  • I: Titul
  • V: Předmluva
  • 1: Edice
  • 228: Obsah
  • 234: Rejstřík
Strana 222
222 1511. essem et viderem, num omnia ea cura, diligentia et eo ordine peragantur, quo me impensarum in hos usus factarum non poeniteret. Quem laborem iam dudum absolvissem domumque me recepissem, nisi frequenti imbrium et plu- viarum aspergine impeditus et hic cum frugibus detentus essem. Non potui itaque voto tuo satisfacere et epigrammata simul et elegias cum nonnullis epistolis d. Bohuslai, patrui tui et amici mei nunquam mihi sine debita et ho- norifica laude memorandi, tibi mittere. Curabo tamen, quamprimum domum rediero, libellos ipsos ad te per quempiam familiarium meorum transmittere: hac vero lege, ut cum impressi aut descripti fuerint, redire ad me non oblivis- cantur. Hoc te unum admonere volo, ut, cum tibi afferentur, diligentius eos legas et perlegas. Sunt enim culpa librarii in nonnullis locis corrupte scripti, quos ego propter varia negotiorum impedimenta recognoscere non potui: facile tamen inter legendum emendari et castigari poterunt. Vale optime, et me tuum, sicut soles, ama. Gurimae 3 Nonas Aug. 1511. Viz poznámku k listu předešlému. 197. Jan Slechta Sigmundovi z Jelení. Z Kostelce nad Labem 1511 — 31. října. Lituje předčasné smrti učitele jeho M. Vá- clava Píseckého, i napomíná jej k požádání otcovu, aby při studiích humanistických o za- chovalost mravní dbal co nejvíce, předkládaje mu prvotnou oblíbenost i potomní opovrže- nost učeného ale nemravného Jeronyma Balba v Čechách, i uvozuje o něm epigramm Bohuslava z Lobkovic. (Farr. 376.) Joannes Sslechta Sigismundo Gelenio s. d. Cum mihi renunciatum esset de obitu magistri Wenceslai Piscensis, quondam praeceptoris tui, magno me dolore is nuncius affecit. Multa enim de se vir ille praeclara polliceri vide- batur, si eum diutius divinae providentiae decretum vivere et coepta studia persequi permisisset: sed, ut poëta inquit, »stat sua cuique dies«, et quoniam ea lege nati sumus omnes, ut naturae tandem sit concedendum, aequo animo necessitatem feramus oportet. Quotidie enim morimur et sicut aqua dilabimur, quidam tamen celerius, alii tardius abeunt. Felix autem existimandus est, qui ita moritur, ut ex hac corporali morte aeternae vitae praemia consequi me- reatur. Dum ille vixit, parva de te parenti tuo cura fuit, qualiter istic consti- tutus vivas et in studiis proficias: at postquam ille fato suo functus est, mag- num mors eius animo suo scrupulum curarum de te iniecit, cum tali custode destitutus sis in aetate illa tua prout tenera ita lubrica, labili et plena pericu- lorum, in qua sicut freno ita moderamine certo indiges. Ex quo autem tibi studia literarum parente tuo narrante cordi esse intelligo, institutum tuum cum laudo plurimum, tum etiam probo. Nam si verum fateri velimus, literis nihil maius aut excellentius humano generi dari potuit: cum iis ad nos per- venerit id totum, quodcunque magnum, excellens divinumque sapimus, omnis- que ille beatus odor, quem de virtutibus, de moribus deque liberalibus acce- pimus artibus: iis etiam, quemadmodum publica et privata sic sacra atque