Strana 41
Jan Slechta Píseckému 1507.
41
adhibuit, siquidem ea vera sapientia est, cui quasi sola materia, quam tractet
et in qua versetur, Cicerone teste veritas subiecta est. Quoniam vero omnium
philosophorum familiae ab hoc uno tanquam omnium parente ortae ac pro-
genitae sunt, ad unum quoque omnes in eo maxime laboraverunt, ut se
potissimum tueri Socratis sententiam ostentarent, existimantes tantisper se
veros philosophos esse, si vere Socratici viderentur. Multa docuit, multa
disseruit, multa illustravit, quae ad vitam hominum conformandam, quae ad
virtutem capessendam, quae ad facilitatem adipiscendam pertinent. Sed, quod
iniquo ferendum est animo, voce tantum et lingua profuit; nullae eius extant
literae, nulla ingenii monumenta. Scripsit omnino nihil Pythagoreorum, ut 10
puto, morem observans; periissentque praeclara eius viri decreta ac salutaria
dogmata, si non illa Plato literis atque immortalitati commendasset, iure
optimo laudandus, quum in praeceptorem bene de se meritum gratiorem se
praestiterit, quam discipulum expertus erat. Multa quidem scripsit Plato.
Dialogi extant complures, quibus ille mirifice delectatus est. Ubique loquentem 15
facit Socratem; quamquam vero percontantes diversis locis diversas quoque
inducit personas, uni tamen Socrati et iudicandi auctoritatem et disputationis
omnis palmam tribuit. Summa quaeque studia atque officia debentur paren-
tibus, sed certe non his inferiora, a quibus praecepta et instituta manarint.
Sunt illi generationis auctores, hi vero animorum alumni ac bene vivendi 20
duces. Fecit igitur magna cum laude et adprobatione omnium Plato, qui
prae ceteris omnibus Socratem maxime semper coluerit ac veneratus sit.
Quod si idem Platoni Aristoteles praestitisset, ut omnes diligentia mortales
atque studio superavit, ita plenitudine laudis et cumulo gloriae fuisset certe
superatus a nemine. Quae omnia si iustiori trutina, quam fecit, Trapezuntius 25
examinasset, nunquam falsi et iniqui calumniatoris et conviciatoris notam in-
currisset. Paucis ad te ex Boleslawia hesterno vesperi huc veniens scribere
proposueram; postquam autem scribendi viam ingressus sum, nescio quis me
impetus vel indignatio in tam longum scribendi campum coëgerit. Ergo vale
et me, ut soles, ama. Filius meus utrum iam in contubernio et sub disciplina 30
tua maneat, nescio; efficere hoc quidem debuit coniuge mea et me rogante
Gregorius noster Gelensky. Etiam vale et domino administratori et ceteris
domus vestrae magistris commendare me haud quaquam obliviscaris. Datae
Kostelecz ad Albim fluvium VI. Calendas Julii anno Christi 1507.
5
X.
Jan Šlechta Václavu Píseckému.
V Kostelci nad Labem 1507 — 30. června. Odmítaje pochvalu vzdanou listu
svému těší se, že Písecký oddal se studiím humanistickým, a pobádá jej v té příčině
k pilnosti. Zvlášť doporučuje mu Platona i varuje jej přílišné péče o dialektiku. Krom
filosofů má Písecký také jiných auktorů si hleděti. Pisatel raduje se konečně pochvale
vzdané od Píseckého vlohám synka Šlechtova, a slibuje, že mu potřebné knihy opatří, ale
prý až po žních. (List. rkp. čís. XX.)
Joannes Sslechta de Wssehrd et Kostelecz ad Albim fluvium Vinceslao 35
Piescensi s. p. d. Scribis te ex literarum mearum nuper ad te datarum
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104