168 quia nonnulli ne verbum quidem habent de Servis Mariae, concludendum erit Servos Mariae sedem Pragae nunquam habuisse. De caetero, Aeneas Sylvius pauca de monasteriis a Ziska destructis habet, Cochlaeus autem vix nonnullas lineas in genere (1), Lupacius vero nihil habet de Servis, ne de fundatione qui- dem conventus anno 1360 (2). Nunc ad singulas difficultates. In primis, quod ad vocem Orphani attinet, equidem in textibus latinis, quos prae oculis habuit dominus Tomek, haec vox reapse legitur; sed in textu germanico, ut iam dixi, clare legitur Orfari, quam vocem incaute in aliam Orphani correxere traductores. Quamnam vero sectam designet vox illa, reperire non potui. Suspicor dominum Vermeulen, qui textum transcripsit, verbum germanicum male legisse et in textu agi de fratribus Orebitis, qui tunc Pragenses adiuvabant. Quod nomen, cum non cognosceret Buondelmonti, mendose scriptum fuisse Orebite pro Orbati putavit, et ideo in versione italica Orfani scripsit. Adamitae vero iam ante 1418 in Bohemia erant, ut ostendit Beausobre in sua Dissertatione de Adamitis (3), et nihil impedit quin anno 1420 Taboritarum socii fuerint. Nonnisi enim anno 1421 illis infensum sese praebuit Ziska. Sed etiamsi iam ab anno 1420 inter se fuerint inimici Taboritae et Adamitae, illud in Saxonia facile ignorare poterat frater Gerardus, qui, ut supra animadverti, de auditu tantum loquebatur. Numerus autem sexaginta quatuor fratrum prima quidem specie nimium auctus neque verisimilis esse videtur ; et nisi rursus in actu capitulari anni 1441 et in particula anni 1527 legeretur, facile quis suspicetur fratrem Gerardum circa illum errasse (4). Sed tantus numerus minus etiam explicari potest in hypothesi domini Tomek : numquid falsarius numerum adeo ingentem unquam excogitas- set ? De cetero, non adeo difficile est talem numerum explicare. Conventus enim D. Annuntiatae statim a principio crescere coepit : cum fratres in eo devotum Altissimo redderent famulatum, Carolus IV iam anno 1366 cupiebat eorum nume- rum augere, et ideo ecclesiam S. Michaelis coenobio Servorum unire voluit (5). Cum autem illo tempore maxime florerent Pragensia monasteria, Praedicatores (1) Vide textum infra. (2) Rerum boemicarum Ephemeris, sive kalendarium historicum,... authore M. PROCOPIO LUPACIO Hlavvaczovvaeo Pragensi, opus nunc primum in lucem editum. Pragae, M.D.LXXXIIII, parvum in-8°. In illo opere, Wilhelmo Ursino a Rosenberga dedicato, auctor sub qualibet die cuiusque mensis, quae illa die evenerunt, ordine chronologico commemorat. (3) Dissertation de M. de Beausobre sur les Adamites de Bohême, à Mon- sieur Lenfant, sub fine operis : Histoire de la guerre des Hussites et du Concile de Bâle, par JACQUES LENFANT, tome second, p. 304-406. Amsterdam, chez Pierre Humbert, MDCCXXXI, in-4°. (4) Forte etiam dici posset, et fratres Dietmarum ac Ewaldum, et scriptorem particulae anni 1527 talem numerum ex litteris fratris Gerardi hausisse ; vel etiam XLIV, non LXIV scriptum fuisse. (5) Vide supra, p. 27.