z 145 stránek
Titel
I
Contenta
112
113
114
De monasteriis – Restauratio
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
Historia ecclesiae S.Michaelis
142
143
144
145
146
Appendix
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
De Martyribus Pragensibus
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
Index personarum
244
245
246
247
248
249
250
251
Index locorum
252
253
254
255
Název:
Monumenta ordinis servorum sanctae Mariae. Tomus XIII/2
Autor:
Soulier, Peregrino
Rok vydání:
1911
Místo vydání:
Bruxelles
Počet stran celkem:
145
Počet stran předmluvy plus obsahu:
I+144
Obsah:
- I: Titel
- 112: Contenta
- 115: De monasteriis – Restauratio
- 142: Historia ecclesiae S.Michaelis
- 147: Appendix
- 159: De Martyribus Pragensibus
- 244: Index personarum
- 252: Index locorum
Strana 234
234
wie Hájek zum 3. Juni 1420. eine Aufzählung der in Prag ver-
wüsteten Klöster, wobei er nur bei dem Servitenkloster bemerkt:
deren Seelen viele glaubwürdige Leute in der Gestalt von feuri-
gen Kugeln aus dem Brande des Klosters gegen den Himmel
fliegen sahen.
Hammerschmied in seinem Prodromus Gloriae Pragenae (1743)
citirt und excerpirt nur Cruger und beide Werke Balbins. Bei
ihm wird das im Kloster am Botic vor der Verbrennung dessel-
ben abgehaltene Capitel zum ersten Male ein Provincialcapitel
Böhmens genannt (obeundis comitiis provincialibus provinciae
Bohemiae sexaginta quatuor Ordinis Servorum religiosi erant
congregati).
Dieselbe Erklärung der zahlreichen Versammlung findet man
auch bei Tanner in seiner Geschichte der Helden von Sternberg,
1732 ; er nennt sie “eine Zusammenkunft aus der ganzen Pro-
vinz. „
Auch Pubitschka in seiner Chronologischen Geschichte Böh-
mens folgt diesen spätern Schriftstellern, insbesondere Tanner,
dessen deutsche Rückübersetzung des Gerardischen Briefes er
seinem Werke anhängt.
Ob die Erzählung von der Verbrennung der Serviten im Volke
der böhmischen Hauptstadt fortlebt, ist mir aus eigener unmit-
telbarer Überzeugung nicht bekannt ; es ist aber sehr wahrschein-
lich, dass dasjenige, was seit zwei lahrhunderten in allen
Büchern und auf Abbildungen öffentlich vorkam, auch jetzt noch
nach der Aufhebung des Servitenklosters von Einzelnen gemerkt
werde. Eine Tradition jedoch, von der sich nicht nachweisen
lässt, dass sie ihre Quelle ursprünglich im Volke selbst hat, son-
dern welche erst aus Büchern in das Volk verpflanzt ist, hat eben
nur so viel Gewicht, als diese ihre ursprüngliche Quelle.
Prag, den 22. April 1856.
W. WLADIWOJ TOMEK
K. k. Professor der österr. Geschichte
an der Prager Universität.
Romae, Archivum Ordinis : Litterae ad 64 BB. Martyres spectantes. — Non
uno in loco huius epistolae notanda esset falsa argumentandi methodus scriptoris;
sed quae p. 162-170 dixi, sufficiunt, ut puto, ad ostendendum non omnia quae
tam asseverate affirmat dominus Tomek, tanquam Evangelii verba esse acci-
pienda. Unum tantum huius sophistici et paralogismis pleni modi arguendi
exemplum hic addam, nempe conclusionem epistolae. Traditio, inquit dominus
Tomek, de qua ostendi non potest originem esse ex populo, sed quae ex libris in
populum derivata est, nihil amplius ponderis habet quam illi fontes. Nunc vero