169 v. g. aliquando centum quinquaginta fuerunt, non erret qui ab anno 1360 ad 1420 Servos Mariae usque ad viginti vel triginta, fratribus laicis computatis, crevisse existimet. Ceteri autem fratres, inter quos erant B. Augustinus Cennini eiusque socii, facile ex aliis Germaniae conventibus venire potuerunt: multos enim religiosos cruciatorum exercitum, contra Bohemos collectum, secutos fuisse refert ipse Tomek et confirmat Laurentius de Breczina. Jamvero initio mensis Junii cruciatorum exercitus,duce Sigismundo, ad Novum Castrum pervenerat, unde Sigismundus “ ad Wissegradum, occurrente sibi clero cum reliquiis San- ctorum, cum suis est deductus, " ita Laurentius de Breczina. Cum autem ecclesia Servorum Mariae sub arce illa sita sit, pronum est supponere fratres Servorum qui exercitum sequebantur, toto tempore quo Sigismundus ante Pragam, quam obsidebat, remansit, scilicet usque ad finem Julii, in illo conventu hospitasse : imperator enim die 28 Julii in ecclesia cathedrali, quae extra Pragam, ex altera parte fluvii Moldavae, in arce imperiali sita est, coronatus fuit, ac 2 Augusti apud Kuttenberg recessit, quin Pragam expugnaverit. Tum Taboritae, impotentia Sigismundi superbiores effecti, nec quidquam amplius timentes, in monasteria irruerunt. Facile autem fieri potuit ut improviso oppressi fuerint Servi Mariae, antequam exercitum Sigismundi rursus sequi cogitaverint. Laurentii vero de Breczina silentium de tanta strage nihil probat, vel quia eam non novit, vel potius quia, cum Calixtinus seu Utraquista esset, haereticorum foeda exempla, quoties potuit, silentio praeterivit, prout saepe notant Balbinus et alii. Giani vero silentium facillime explicatur : sicut enim animadvertunt Buon- delmonti et Salvi in textibus infra referendis, multum abest ut omnia cognoverit : permulta enim alia non minoris momenti penitus eum fugerunt, quae Garbi postea in secunda Annalium editione fideliter retulit. Et certo, quod ad conven- tus Germaniae attinet, ipse pluries conqueritur se nihil rescire potuisse (1). Tandem, quod lingua germanica scripta sit fratris Gerardi epistola, potius con- firmat illam genuinam esse: Buondelmonti enim, qui, si vera esset domini Tomek hypothesis, hanc epistolam confecisset, non illa lingua quam ignorabat, sed potius latina usus esset. Ceterum, nil mirum fratrem Gerardum germanice scripisse, siquidem Senenses fratres linguam illam non ignorasse, ex frequenti missione fratrum Senensium, quales fuerunt Beati Clemens, Cornelius, Benin- casa, Augustinus eiusque socii, satis superque constat. Nec praetereundum puto epistolam illam, saltem quantum iudicare possum, non XVII, sed XV, saeculi lingua scriptam esse : quod est novum authenticitatis argumentum. Immo, ipsa Senensium Beatorum nomina mendose scripta ostendunt extraneum fuisse epistolae auctorem : Buondelmonti enim recte ea scripsisset. Omnibus ergo sine praeiudicata opinione perpensis, nulla ex difficultatibus a domino Tomek allatis, nos cogit ut fratris Gerardi epistolam spuriam ac saeculo decimo septimo confectam esse reputemus. Nec magis cogit contra alterum in- (1) Vide supra, p. 63, 65, quam difficile reputaret Pater Suarez de Germaniae conventibus indagare.