z 250 stránek
Titel
I
II
III
IV
Inhlat
V
VI
Einleitung
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
Wiclifismus in Böhmen
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
Wiclifismus in den Schriften
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
Exkurse
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
Namen- und Sachregister
236
237
238
239
240
241
242
243
244
- s. 112: … Sendschreiben, Flug- schriften usw. im 166. Bd. der Sitz.-Ber. der Wiener Akademie, S. 4 und 39. 2) Doc. 46, s. auch Predigten…
- s. 149: … II. Gemahlin, Kónigin von England, 1382—1394 in den Denkschriften der Wiener Akademie. Phil. hist. Klasse XX, 147—150. Wie Wiclif in De Potestate…
- s. 170: … dazu Loserth, Johann v. Wiclif und Robert Grosseteste, Sitz.-Ber. d. Wiener Akademie 186, dort der Hinweis auf Op. Ev..I, 28. Über die…
- s. 216: … von Lincoln im 186. Bd. 2. Abh. der Sitz.-Ber. der Wiener Akademie 31ff. 217 — dem Grabe entstiegen und vom Teufel unter…
- s. 223: … (Die Genesis der vier Prager Artikel) in den Sitzungsberichten der Wiener Akademie 175, 3. Abhandlung gelöst worden. 224 Um nun auf die…
Název:
Hus und Wiclif. Zur Genesis der husitischen Lehre
Autor:
Loserth, Johann
Rok vydání:
1884
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
250
Počet stran předmluvy plus obsahu:
VI+244
Obsah:
- I: Titel
- V: Inhlat
- 1: Einleitung
- 17: Wiclifismus in Böhmen
- 129: Wiclifismus in den Schriften
- 193: Exkurse
- 236: Namen- und Sachregister
Strana 170
testatem atgue noticiam creditur guod
Christus pluraliter nominat ipsas claves.
Ebenso p. 248/9:
Consistit... sentencia huius partis
in quatuor, non in ills quatuor, que
doctor menciendo imponit secundum
artem patris mendacii huic vie; sed
dicit primo et excitat quod populus
sit unus a lege Christi concorditer regu-
latus. Dicit secundo et excitat quod
dominium seculare sit integrum et attinet
seculari brachio intermixte. Dicit tercio
et.optat quod leges antichristive non
infatuent aut dividant populum a Christo
sed quod regnet sincere lex Christi cum
consuetudine populi ex lege Domini
approbata. Et dicit quarto ac optat
quod militans ecclesia sincere secundum
illas partes quas ordinavit Dominus sit
commixta, scilicet ex sacerdotibus pure
legem suam servantibus ex mundi no-
bilibus ad observanciam ordinacionis
Christi compellentibus et ex vulgaribus
utrique istarum parcium secundum legem
Christi ministrantibus.!)
170 —
creditur, quod Christus pluraliter nomi-
nat istas claves.
HuB CCXXXIa:
Ecce falsum mendacium . . . cum nostre
partis non est seducere populum a vera
obediencia, sed quod populus sit unus
a lege Christi concorditer regulatus.
Secundo... quod constituciones anti-
christiane non infatuent aut dividant
populum a Christo sed quod regnet sin-
cere lex Christi cum consuetudine po-
puli ex lege Domini approbata. Et ter-
cio... quod clerus vivat... secundum
evangelium Jesu Christi ... et quarto..
quod militans ecclesia . . . secundum par-
tes quas ordinavit Dominus, sit commix-
ta, scilicet ex sacerdotibus Christi, pure
legem suam servantibus, ex mundi
nobilibus ad observanciam ordinacionis
Christi compellentibus et ex vulgaribus
utrique istarum parcium secundum legem
Christi ministrantibus.
GewiD ist es in hohem Grade interessant, zu sehen, wie HuDB Worte,
die Wiclif auf sich selbst, seine Lehren und seine Partei bzw. Gegner be-
zieht, ein Menschenalter spáter mit aller Genauigkeit auf sich und seine
Parteigenossen bzw. Gegner anwendet.
f) De Ordine Christiano.?)
p. 138:
Si enim papa vel quicunque alius pri-
vatus prepositus mandat quicquid fieri,
vel est fundamentum in lege Domini
quod sic fiat vel non. Si sic, illud est
faciendum propter reverenciam Jesu
Christi, licet tali preposito non directe
Obediat. Si autem prelatus precipiat,
quod lex Domini non precipit, que
precipit quidlibet precipiendum, obedien-
dum est, mandatis illius prepositi resi-
stendo, cum usque ad mortem fidelis
1) S. auch Sedlák 2, 502.
CCXXXVb:
Pensare ergo debet fidelis Christi dis-
cipulus, quomodo mandatum a papa ema-
nat, utrum expresse est mandatum ali-
cuius apostoli vel legis Christi vel habens
fundamentum in lege Christi et illo
cognito debet reverenter et humiliter
mandato huiusmodi obedire. Si autem
cognoscit... quod mandatum pape ob-
viat mandato vel consilio Christi vel
vergit in aliquod malum ecclesie, tunc
debet audacter resistere . . .
?) Opera Minora 129—139. S. dazu Loserth, Johann v. Wiclif und Robert
Grosseteste, Sitz.-Ber. d. Wiener Akademie 186, dort der Hinweis auf Op. Ev..I,
28. Über die Briefe Grossetestes und ihre Benützung durch Wiclif ebenda, S. 55.