z 250 stránek
Titel
I
II
III
IV
Inhlat
V
VI
Einleitung
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
Wiclifismus in Böhmen
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
Wiclifismus in den Schriften
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
Exkurse
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
Namen- und Sachregister
236
237
238
239
240
241
242
243
244
- s. 112: … Sendschreiben, Flug- schriften usw. im 166. Bd. der Sitz.-Ber. der Wiener Akademie, S. 4 und 39. 2) Doc. 46, s. auch Predigten…
- s. 149: … II. Gemahlin, Kónigin von England, 1382—1394 in den Denkschriften der Wiener Akademie. Phil. hist. Klasse XX, 147—150. Wie Wiclif in De Potestate…
- s. 170: … dazu Loserth, Johann v. Wiclif und Robert Grosseteste, Sitz.-Ber. d. Wiener Akademie 186, dort der Hinweis auf Op. Ev..I, 28. Über die…
- s. 216: … von Lincoln im 186. Bd. 2. Abh. der Sitz.-Ber. der Wiener Akademie 31ff. 217 — dem Grabe entstiegen und vom Teufel unter…
- s. 223: … (Die Genesis der vier Prager Artikel) in den Sitzungsberichten der Wiener Akademie 175, 3. Abhandlung gelöst worden. 224 Um nun auf die…
Název:
Hus und Wiclif. Zur Genesis der husitischen Lehre
Autor:
Loserth, Johann
Rok vydání:
1884
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
250
Počet stran předmluvy plus obsahu:
VI+244
Obsah:
- I: Titel
- V: Inhlat
- 1: Einleitung
- 17: Wiclifismus in Böhmen
- 129: Wiclifismus in den Schriften
- 193: Exkurse
- 236: Namen- und Sachregister
Strana 149
149 —
schützte sich vor der Anklage wegen Ketzerei, indem man etwaige ketze-
rische Sátze, die sich in der Schrift (oder Rede) finden, von vornherein
zurücknimmt. Die Wiclifschen Protestationes erfreuten sich ihrer knappen
und gehaltvollen Form wegen grofer Beliebtheit, wurden zusammen-
gestellt und nachgeahmt.!)
Wiclif De Pot. Pape 396:
Ista pauca dixerim, alia recitative,
alia reputative, assertive ad honorem
matris ecclesie; unde super omnibus
dictis meis in ista materia testem con»
sciencie mee invoco Deum meum, quod
intendo primo honorem et utilitatem
sancte matris ecclecie. Ad hoc enim
obligatur strictissime ex mandato Domini
quilibet christianus, cum quodammodo
infinite plus debemus matrem illam dili-
gere quam parentes carnales vel tempo-
ralia aut nosmet ipsos.
Intendo secundo quod honor et pro-
fectus predicte femine stat principaliter
in similitudine conversandi et sequendi
sponsum ecclesie excuciendo omnes tra-
diciones humanas extraneas, que ab
expedicione illius itineris retardarent.
Et cum ista ambo sint articuli fidei
christiane, que cuncti fideles ultra opi-
nionem magnificare tenentur ac cum in
mediis ad hunc finem contingit multi-
pliciter oberrare: intendo tercio et pro-
testor quod docto per papam, per quod-
cumque membrum ecclesie vel aliquam
creaturam, quod erro in mediis, volo
humillime ac paratissime revocare; unde
ut procedam securius innitor fundamen-
taliter summo lapidi, qui est via, veritas
et vita, domino Jesu Christo, capiens
testimonium a sanctis doctoribus, de
quanto consonant legi sue...
HuB Opp. 1, CLXXIVa:
Triplici re ad presens negocium urgeor,
honore Dei, profectu... ecclesie et
consciencia . . . Unde super omnibus di-
cendis mejs in presenti negocio Deum...
invoco, quod intendo primo honorem
Dei et utilitatem sancte matris ecclesie.
Ad hoc enim christianus quilibet adultus
ex mandato Domini strictissime obliga-
tur, eo quod quodammodo infinite plus
debet Jesum Christum diligere quam pa-
rentes carnales, quam bona temporalia,
quam honorem proprium aut se ipsum.
Intendo ulterius, quod honor Jesu
Christi et sponse ecclesie stat principa-
liter in similitudine conversandi vel
sequendi efficaciter ipsum sponsum ex-
cuciendo omnes affectus deordinatos et
humanas tradiciones, que ab imitacione
illius itineris hominem retardarent. Et
cum ista christiane fidei sunt articuli,
que christiani ultra opinionem magnifi-
care tenentur... in mediis. ...contin-
git multipliciter oberrare ... intendo
tercio et protestor quod nihil volo asse-
rere quod esset scripture ... contrarium
et quod docto per quodcumque mem-
brum ecclesie vel per aliam creaturam,
quod erraverim in dicendis, volo aperte
et humiliter revocare. Unde ut procedam
securius, innitar fundamento infringibili
summo lapidi, qui est via, veritas et vita,
domino Jesu Christo...
Die Begriffsbestimmung des Ablasses stammt aus De Ecclesia, deren
letztes Kapitel einst unter dem Titel De Indulgenciis et de absolucionibus
a pena et culpa als selbstándiger Traktat vermerkt wurde.
1) Sie sind gedruckt von C. v. Hófler, Anna von Luxemburg, Kaiser Karls IV.
Tochter, Kónig Richards II. Gemahlin, Kónigin von England, 1382—1394 in den
Denkschriften der Wiener Akademie. Phil. hist. Klasse XX, 147—150. Wie Wiclif
in De Potestate Pape eine doppelte Protestation vorbringt, so auch HuB in der obigen
Schrift eine Protestacio secunda, fol. CLX XV a.