30* 247b libet sancto est victus et maxime cum in armis Christi, que sunt crux, lancea, clavi etc. vicerint eum virtute divina in ipsis ha- bitante, ergo fugit sanctos et ymagines ipsorum, quorum nomi- nibus sunt dedicata. Si fugit ea, ergo nullo modo habitat nec operatur in eis virtus dyabolica. Et probatur a simili: Si enim nomen alicuius sancti nominatum fugat dyabolum, ergo et ymago et figura ostensa vel visa cum nomine. Sed cum dya- bolus se transformasset / in figuram et similitudinem sancte virginis Justine et venisset ad Ciprianum magum, mox ut no- minavit eam dicens: »Bene venias, dilecta Justina«, dyabolus quasi fumus evanuit, non valens nomen eius sustinere; quod videns renuncciavit dyabolo Ciprianus et factus est bonus chri- stianus, episcopus, doctor et martir gloriosus. Quis enim fidelis dubitare potest, quin virtus divina in ymaginibus sanctis dedicatis multa operetur mira ad sui no- minis gloriam, qui omnia in omnibus ubique et semper ope- ratur, et ad exaltacionem sanctorum et ad fidelium devocio- nem? Sic enim canit ecclesia: 1) Mirificavit dominus sanctos suos et exaudivit eos clamantes ad se. Fugiunt ergo demones sanctorum corpora, fugiunt sanctorum nomina, fugiunt et yma- gines, in quibus deus ob gloriam et merita sanctorum inhabitat, circa que deus invocatur et sanctus pia devocione invocatur. 2) Si dyabolus fugit nec audet manere, ubi sacra aspergitur aqua et thuris incensum spargitur, multo minus audet manere, ubi frequentantur res figurate... Sed ultra dixit publice ille fatibulus, quem non doctrina sana magistrum, sed pileus in capite autenticat illum, qui ad- huc aptus est ferule: quod »nemo existens in peccato 248a debet se signo crucisI munire, quia magis obinde confunditur quam iuvetur«. Qui ad pauca respicit, de facili iudicat et errat. Nonne omnes sumus peccatores, secundum magis tamen et minus? Numquid ideo salutifero crucis signo non indigemus? Ymo idcirco magis, quanto plus timemus, ne nos quasi immunitos dyabolus totaliter in precipicium erroris et mortis inducat. Dicit 1) Ant. 2. v Matut. na Všecky Svaté (Ž. 4, 4). 2) Na doklad uvádí autor Bernardovo kázání v den Všech Svatých.