36 ANNUS II00. Laeinia veli S. Ludmilla in prunas arden- tes injecta illa. ſa extrahi- tur. in fundis monaſterii ſui cœperat, c) Exoratus ad VI. Nonas Octob- ris epiſcopus Pragenfis ad eam conſecrandam, cum Divorum reliquiis more ſolito in capſulam recludendis operam daret, obtulit pia Anti- ftes inter alia unius palmi laciniam ex velo divæ Ludmillæ martyris, deprecata epiſcopum, ut eam ceteris facris lipſanis ſociaret. At rifit, increpuitque fœmineam pietatem Hermannus. Tace, inquiebat, de ejus ſanctitate , dimitte anum aviam quieſcere in pace. At cum contra Windelmuth d) pluribus obtenderet Ludmillæ ſanctitatem oftenſis ipſis probatam eſſe, juſſu epiſcopi adfertur mole grandius batillum unde- quaque prunarum ardens ignibus, invocatoque supremo Dei triunius nomine panniculus iſte injicitur, qui quidem primum a flamma al- lambi, tenuemque vibrare fumum vifus, mox mirati, qui aderant omnes, nec aduri nec confumi, quanquam illum propter vehemen- tem prunarum ardorem tardius extrahi contingeret, ftupuere, inquaim, attoniti omnes, & gaudio in lacrymas Deique laudes effufus cum ce- teris Chronicorum author Coſmas oculatus teftis, dum sine noxa flam- mis ſubductum nonmodo incolumem , nihilque læſum, ſed novæ tex- turæ perſimilem conſpexere. Di- Pub. Chronol. Geſch. 4 Thl. I.B. S.93. preſſis nominat Marignolam p. 153. aliique , cui conſecrationi & miraculo adfuit Coſmas Chronicorum author oculatus & auritus teſtis. c) Quanquam hodie eccleſiæ iſtius S. Petri in caſtro Pragenſi, territorioque S. Georgii nullum ſuperſit vestigium, certum tamen eſt illam hic aliquando ſtetiſſe : Nam auctor ſæculi XIV. de Præben- dis eccleſiæ S. Georgii needum a me typis vulgatus Num. 30. everſionem quarum- que eccleſiarum & miniſtrorum fugam queſtus ait : Viderunt multas eccleſias ſublatis divinis , & miniſtris dirutas , & plurimas ruinam ſtructurarum, & Cleri fu- gam minantium, & in caſtro Pragenſi ſancti Petri , & aliæ capellæ ſunt ſublaræ. Lo- cus , quo eccleſia hæc olim ſtetir, nemini (ne quidem Celſiſſimæ Principi hujus mo- naſterii Antiſtiti, quacum hac de re ſerinonem habui , cognitus. Cum autem Ano- nymus dicat eam jam ſæculo XIV. e medio ſublatam fuiſſe , conjicere fas eſt eam anno 1142. ſub oppugnationem caſtri Pragenſis per Conradum Ducem Moravia everſam , qui per ſagittam immiſſo igne monaſterium S. Georgii cum omnibus ec- cleſiis & ſacellis combuſſit , humique ſtravit. Hæc cum lecturus eſt doct. Pubitſch- ka non ultra hærebit fluctuabitque, num hæc revera in monaſterii S. Georgii fundis acciderint : qui ſi quærit , cur Coſmas id non verbis ipſis expreſierit, reſpondeo, opus non fuiſſe, quandoquidem hoc unum ſolumque monaſterium ſanctimonialium, hæc una ſolaque Abbatiſſa ea ætate in Bohemia exſtitit, ut hoc ipſo ſatis Parthe- nonem & Abbatiſſam indicaverit. d) Nolim dubitare haneWindelmuth ab Ham- merſchmidio in ſerie Abbatiſſarum S. Georgii prætermiſlam unam eandemque eſſe cum ea , quæ in Necrologio noſtro Tom. Ill. p. 15. ad VIII. Kal. Novembris vo- catur Vencelmunt Abbatiſſa , uti jam ibidem in animadverſionibus noſtris præocen- pavimus.