SOBIESLAI 9. 227 in ſua diſſertatione Juridica De Advocatia armata & togata addidit ad primam partem Corollarium ſeu deductionem Hiſtoricam Prætenſionis Regni Bohemiæ in Advocatiam monasterii Waldſaſsenſis, atque ex au, tographis instrumentis conatus ostendere pene ab ipso monasterii ex- ordio Duces Bohemiæ ſupremos hujus monaſterii Advocatos fuiſſe, quam ſententiam doct. Pubitſchka 1) attemperare quærens ab Henrici Brzetislai Ducis & epiſcopi imperio hujus Advocatiæ principia repe- tere , multaque argumentorum acervatione probare nititur. Sed ver- ba illa diplomatis Henriciani rei probandæ cauſa allata Univerſa mo- naſterii bona pr�ſentia & futura in tuitionem authoritate utriusque Prin- cipatus (ſcilicet politici & eccleſiaſtici) ſuſcepimus, ſolummodo intel- liguntur de Waldſaſſenſium bonis , quæ in Bohemia poſſederunt, aut porro poſſeſſuri eſſent, quod vel ipſum diploma integre attenteque lectum manifestum reddit; quod alterum est: doct. Vir idoneis docu- mentis oftendere debuisset Waldsassen seu Egranam ditionem jam Hen- rici Ducis & epiſcopi imperio in Bohemiæ Ducum poteſtate fuiſſe , & quod majus eſt, ad jurisdictionem diœcesimque epiſcopatus Pragen- fis ſpectaſſe, cum Henricus Brzetislaus iſthic dicat: ſe ſe bona monaſterii in tuitionem utriusque Principatus ſuſcipere, m) in quo utroque convin- cendo omnem ſane operam perditurus fuiſſet. Certum autem eſt non ante Ottocari II. imperium, quo Egrana ditio cum Waldſaſſen ad eum pertigit, jus Advocatiæ Regum Bohemiæ in monasterium Waldſassen cœpiſſe, quod ad annum 1269 ex ipſo diplomate Ottocari II. , in quo hujus Advocatiæ prima fit mentio, oſtendemus. Jus Advoca- tiæ Bohemiæ Ducum in hoc monaſterium ſerius plus quam ſæculo enatum. Subjiciendi quorundam memoria dignorum Virorum obitus: & quidem Hermanni Præpoſiti Metropolitanæ eccleſiæ, quem 20 Janua- rii fato perfunctum tam Peſſina in Phoſph. Sept. p. 605., quam Berg- hauerus in Protom. Pœnit. perhibent , de quo quidem nil aliud com- pertum , quaim quod Berghauerus dicat Virum pro genio illius ſæculi egregie doctum fuiſſe. Alter eſt Diethardi Abbatis Sazaviensis, de quo Monachus Sazavienſis: in ſenectute bona XV. Kal. Jan. felicem animam Deo commendavit, de eodem Abbate jam pluribus ad an. 1097 egimus , cui ad eundem annum inter cetera hoc laudis tribuit au- thor: Libros, quos non invenit loco ſibi commiſſo, præter Sclavonicos, ipſemet nocte & die immenſo labore conſcripſit, quosdam emit, quosdam F f 2 ſcrip- l) Chronol. Seſchichte Bohmens. m) Monaſterium Waldſaſſen , uti & Egrana ditio nunquam erat, uti hodie non est, ſubjecta spiſcopis Pragenſibus. Obitus quo- rundam Viro- rum memoria dignorum. Pub. Chronol. Geſch. 4 Thl. 1.B. S. 270. u. ſ. w.