148 nibus impetitionibus disbrigare. Impetens etiam, si post im- petitionem factam anno et die continue quieverit, nec causam impetitionis judicialiter tractaverit, ratione praescriptionis in- veniente privabitur ipso jure. Insuper in lestimonium resignationis secundum consuetudinem judicii, in quo fit resignatio, judici jus suum in vel in tot denariis est solvendum. Unde ab actu judicis dicitur resignatio; vendens enim primo hereditatem in manus judicis assiguat, qui eam ulterius emtori resignat. Super casu autem scriptotenus oblato, qui respicit emlionem et venditionem, diffinitum fuit, quod emens molendinum emtionem ratam habere debet; vendens autem ratione exceptionis, quam de piscina et canalibus aquarum per se interposuit, et ad quam voluntarie se astrinxit, cum talis exceptio promissum quodammodo includat et omne promissum in debitum cadat: debet ementi molendinum ab impedimentis piscinae et canalium eximere. Et de heredi- tatibus venditis quacre infra in hoc capitulo. 323. De resignatione hereditatum et disbriga- tione. (II. 73b.) Qui hereditatem et praecipue extra muros civilatis sitam alteri coram judicio resignat, debel eum, si petit, cautione fidejussoria de hoc securum facère, quod tempore prac- scriptionis currente ab impetitionibus juris ipsam sibi disbriget. Sed non opportet, quod a manu violenta seu potente eandem sibi protegat et defendat. 321. Ad idem quantum ad resignationem. (H. 74. A. 27. 3. B. 31 b. 2. C. 15a. 1-5. D. 71 a. 2. K. 16 a. 3.) In Broda Ungaricali civis quidam ebrius existens in laberna noctis tempore coram duobus juratis bona, quac habebal mo- bilia et immobilia alteri resignavit. Mane vero facto cum de hoc negaret et jurati, quod in ebrictate usum rationis non ha- bens, hoc fecisset testarentur. Quacsitum est ab adversario, utrum in possessionem bonorum sibi resignatorum non sit per judicem mitlendus. Super quo diffinitum fuit, quod actus ju- diciarii, praecipue tamen in causis civilibus, puta contractibus, venditionibus et emtionibus et consimilibus, diurno tempore sunt habendi, et quidquid fit in talibus deliberatione praehabita, ab illis, qui usum rationis habent, ratum est servandum. Unde dicta resignatio ab ebrio facta de nocte tamquam inefficax de jure non procedit. Dicit enim regula juris: Quidquid calore iracundiae fit vel dicitur, non prius ratum est, quam ex perse- verantia apparuerit, judicio animi fuisse. Ebrius autem sicut et iratus animi judicium habere non videtur. Alia regula dicit: Omnia quae animi destinatione agenda sunt, non nisi vera et