z 316 stránek
Titel
Ia
Ib
Vorrede
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
XXII
XXIII
XXIV
XXV
XXVI
XXVII
XXVIII
XXIX
XXX
XXXI
XXXII
XXXIII
XXXIV
XXXV
XXXVI
XXXVII
XXXVIII
XXXIX
XL
XLI
XLII
XLIII
XLIV
XLV
XLVI
XLVII
XLVIII
XLIX
L
LI
LII
LIII
LIV
LV
LVI
LVII
LVIII
LIX
LX
LXI
LXII
LXIII
LXIV
LXV
LXVI
LXVII
LXVIII
LXIX
LXX
LXXI
LXXII
LXXIII
LXXIV
LXXV
LXXVI
LXXVII
LXXVIII
LXXIX
LXXX
LXXXI
LXXXII
LXXXIII
LXXXIV
LXXXV
LXXXVI
LXXXVII
LXXXVIII
LXXXIX
XC
XCI
XCII
XCIII
XCIV
XCV
XCVI
XCVII
XCVIII
XCIX
C
CI
CII
Edition
CIII
CIV
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
Anhang
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
Wort- und Sachregister
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
Erklärung
205
206
207
208
Inhalt
209
210
Název:
Das altprager Stadtrecht aus dem XIV. Jahrhundert
Autor:
Rößler, Emil Franz
Rok vydání:
1845
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
316
Počet stran předmluvy plus obsahu:
CVI+210
Obsah:
- Ia: Titel
- I: Vorrede
- CIII: Edition
- 165: Anhang
- 193: Wort- und Sachregister
- 205: Erklärung
- 209: Inhalt
Strana 189
189
Theutonicus habeat erga Boemum duos Boemos et unum Theuto-
nicum, sed 1) fideles.
§. 9. De Romanis et Judæis similiter.
§. 10. Item, si Boemus vel Romanus vel quiscunque inculpa-
verit (Theutonicum2) tunc camerarius summus debet mittere nuntium
ad judicem Theotunicorum, et ipse judex Theotunicorum judicabit
causam illam, et ibi nihil plus pertinet ad camerarium.
§. 11. Et etiam concedo Theutonicis quod liberi sint ab
hospitibus et peregrinis et advenis.
§. 12. Noveritis, quod Theutonici liberi homines sunt.
§. 13. Quicunque advena vel hospes, de quacunque terra
veniens, cum Theotunicis voluerit manere in civitate, legem et
consuetudinem Theotunicorum habeat.
§. 14. Furtum, si ad Theutonicum est, debet excipi præsente
judice Theutonicorum.
§. 15. Si fur Theutonicus est, tunc princeps eum judicabit.
§. 16. Si fur in nocte capitur, suspenditur.
§. 17. Si in die capitur, excoriatur in publico, et civitatem
abjurabit; postea si capitur, suspenditur.
§. 18. Quidquid faciunt Theutonici, non capiuntur, nec in
carcerem ponuntur, si habuerint fidejussores vel domum propriam.
§. 19. In quacunque re culpabiles erunt vel rei Theutonici
nihil dampni vel verecundiæ patiantur eorum pueri et uxores.
§. 20. Si per vicos Theutonicorum aliquis iret in nocte,
et facem non habuerit, si ille occiditur3), Theutonici inculpabiles.
§. 21. Si falsa moneta vel ferra 4) inventa fuerint in cista
Theutonici, reus est ille, cujus est cista.
§. 22. Si vero in curia vel in domo inveniuntur, inculpabiils
est, cujus domus est vel curia, propter iniquos et malignos, qui
talia solent proicere in domos vel in curias.
§. 23. Si furtivus equus 5) apud Theutonicum 6) fuerit
recognitus, ille, qui equum cognoscit, prius jurabit, rem ami-
sisse furtive. Postea Theutonicus jurabit, stans in circulo facto cum
gladio in terra, se non furatum esse equum vel rem illam, sed
emisse, et se non cognoscere illum venditorem vel domum7) ejus.
§. 24. Nusquam jurare debent Theutonici nisi ante ecclesiam
S. Petri, nisi principis sit mandatum 8).
§. 25. Si taberna collecta9) fuerit in domo Theutonici inventa
1) sic R. 2) R 3) moriatur R. 4) fracta R. 5) equum R. 6) se R.
7) dominum R. s) jurandum R. 2) occulta R.