z 304 stránek
Titul
Ia
Ib
Vorwort
I
II
III
IV
Edice
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
Index
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
Corrigenda
298
Název:
Codex diplomaticus et epistolaris Moraviae. Urkunden-Sammlung zur Geschichte Mährens im Auftrage des mährischen Landes-Ausschusses. Bd. 10. Vom Jahre 1367 - bis 12. November 1375
Autor:
Brandl, Vincencz
Rok vydání:
1878
Místo vydání:
Brno
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
302
Obsah:
- Ia: Titul
- I: Vorwort
- 1: Edice
- 277: Index
- 298: Corrigenda
Strana 239
239
223.
Johann, erzbischöflicher Vicarius in Prag, befiehlt dem Priester der Olmützer Diözese
Nicolaus von Tičin, die Prager Diözese zu verlassen. Dt. 7. Juli 1374.
Dexta feria post Procopii die VII. mensis Julii hora quasi terciarum dominus
Nicolaus presbyter de Ticzin, Olomucensis diocesis, juravit dicere veritatem . Interrogatus
per dominum Johannem vicarium in spiritualibus, utrum in sermonibus suis nominasset
episcopos et prelatos? Respondit, quod dixit, quod aliquando prelati et episcopi committunt
aliquibus curam animarum multorum millium hominum, quibus vix quinque pira committenda
essent . Interrogatus, utrum aliquid predicasset de Millicio? Respondit, quod dixit in ser-
mone : boni pueri, rogetis deum pro Millicio, quod juvet eum, in quo justus est et in quo non
est justus quod puniat eum . Interrogatus, utrum socii sui aliquid predicassent de ista materia
vel de aliis, que non expedirent coram populo, respondit: quod nichil sciret aliud, nisi quod
quidam socius suus, nomine Stephanus de Moravia, ut credit de Cremsier, Olomucensis
diocesis, predicavit: boni pueri, audivi, quod fratres minores dicunt, quod papa miserit octo
bullas huc ad diocesim Pragensem contra Millicium; boni homines, non credatis eis, quia
habemus statutum, quod nullus debet credere literis apostolicis, nisi prius approbentur per
episcopum et ideo non credatis eis, nisi prius audietis ab archiepiscopo . Interrogatus re-
spondit, quod habet duos socios ultra Stephanum; unus vocatur Johannes et alius Nicolaus .
Ubi dominus mandavit sibi, quod ulterius non exerceat officium presbyteriatus in diocesi
Pragensi, sed vadat ad suam diocesim.
(Abschrift in der Boč. Sammlung n. 445 im mähr. Landesarchive.)
224.
Johann, Bischof von Olmütz, verleiht dem Jeklik v. Ditrichsdorf den Hof zu Quittein zu
Lehen. Dt. Mirau, 1. August 1374.
Wir Johans von gotes gnaden Bischoff czu Olomuncz bekennen vnd tun kunt
offenlich mit diesem briefe allen den, die yn sehen odir horen lesen . Das wir mit wol-
bedachtem mute vnd mit rechter wissen dem edlen manne Jekliken von Dietrichsdorff, vnsirm
lieben getrewen, vnd seinen elichen leibeserben, mannes geschlechte, den hoff czu Quitteyn
mit allen seinen zugehorungen, als er gelegen ist, czu rechtem mannlehen vffgereichet vnd
vorlihen haben, vnd das sie vns vnd vnsirn nochkomen Bischouen czu Olomuncz mit eynem
armbrust douon dienen sullen . Des sint geczewge die edlen man her Bohusch von Schuczen-
dorff, her Heinrich von dem Engelsberge, her Gerhart von Meraw, Woycech von Paczen-
dorff vnd etlich ander vnsir getrewen, die do bey gegenwertik waren . Mit vrkund dicz
brieues vorsigelt mit vnsirm grosten ingesigl . Der geben ist vff vnsirm hawse czu Meraw
nach Cristes geburt Drewczehenhundert Jar dornoch in dem Viervndsibenczigstem Jare
An Sante Peters tage, den man pfliget ketenweyer czu nennen.
(Orig. Perg. h. Sig. im fürsterzb. Archive in Kremsier.)