26 ceptis quibuslibet virtute presencium eximimus et nostre tuicioni et camere solummodo reseruamus, volentes omnino, vt ipsis non pareatis nec obediatis in aliquo, sed in omnibus agendis et causis vestris, vestri monasterii et hominum ad nostram magnificenciam et heredum nostrorum dumtaxat, vel ad hunc, quem ad hoc deputandum duxerimus, decetero recurratis, decernentes virtute presencium, vt de bonis decedencium subditorum vestrorum nullus se presumat intromittere, sed ipsa debent ad vestram disposicionem perpetuo permanere. Mandamus itaque vniuersis et singulis baronibus, nobilibus, purgrauiis, iusticiariis et officialibus nostris quibuslibet, qui nunc sunt et qui fuerint pro tempore, quatenus de vestrorum subdi- torum et vestris bonis et rebus in vita et in morte non presumant se intromittere, nec iudiciis in bonis vestris presidere casibus in priuilegiis vestris dumtaxat exceptis, neque eciam vos et vestros homines audeant in aliquo perturbare, prout propria pericula et nostram indignacionem irremissibilem voluerint euitare . Harum quibus sigillum nostrum appendi fecimus serie literarum. Datum in noua villa die incarnacionis domini, anno domini Millesimo Trecentesimo sexagesimo octauo. (Aus einem Vidimus des Brünner Stadtrathes ai. 1524 in der Boč. Sammlung n. 3521 im Landesarchive.) 35. Johann, Bischof von Olmütz, bekennt, dass die Güter der neugestifteten Prœbende bei der Olmützer Kirche der markgräflichen Jurisdiction und allen öffentlichen Lasten unterworfen sein sollen. Dt. Modritz, 2. April 1368. Dei et apostolice sedis gracia Olomucensis Episcopus, Regalis Capelle Boemie Comes, Johannes, Notumfacimus tenore presencium vniuersis. Quod cum Illustris et Magnificus Princeps, dominus Johannes Marchio Morauie, carissimus Compater noster et dominus peramandus, ad supplicem nostre peticionis instanciam comparacionem et empcionem reddituum quorundam pro fundacione noue prebende in ecclesia nostra Olomucensi, quam ibidem nutu inspirante diuino de nouo fundamus, grata beniuolencia, benigne gratanter admiserit et fauerit, quod in bonis temporali dicioni sue, in Principatu Morauie subiectis, redditus huiusmodi pro eiusdem prebende corpore, sicut premisimus, possint, valeant et debeant comparari: Nos igitur indempnitati prefati nostri carissimi compatris et domini volentes consulere, ne ex munificencie sue largo munere dampnificari se quauis racione persenciat, cum ex inde merito debeat nostris et omnium ministrorum oracionibus fore perpetuo tempore recommissos, animo deliberato, non per errorem aut improuide, sed ex certa nostra sciencia tenore presencium publice pro- fitemur, quod dum antedicti redditus prefate prebende incorporati, adiuncti et inuiscerati fuerint, eo modo, quo talibus consuetum est canonice prouideri, ex hoc jurisdiccio principatus Marchie non debeat esse quauis racione deterior, quin apud ante dictum dominum Marchionem, heredes et successores suos Marchiones Morauie in bonis huiusmodi reddituum imperpetuum remaneat iudicandi potestas, et quod bona talia ad solucionem regalis Berne et ad queuis alia onera, que dictis bonis de more Marchionatus incumbunt, ad instar aliorum bonorum,