z 304 stránek
Titul
Ia
Ib
Vorwort
I
II
III
IV
Edice
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
Index
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
Corrigenda
298
Název:
Codex diplomaticus et epistolaris Moraviae. Urkunden-Sammlung zur Geschichte Mährens im Auftrage des mährischen Landes-Ausschusses. Bd. 10. Vom Jahre 1367 - bis 12. November 1375
Autor:
Brandl, Vincencz
Rok vydání:
1878
Místo vydání:
Brno
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
302
Obsah:
- Ia: Titul
- I: Vorwort
- 1: Edice
- 277: Index
- 298: Corrigenda
Strana 183
183
slova sou a znění toto: My Bruno etc. Dán v Mohelnici skrze Arnolda písaře našeho 1275
na slavnost Trojice svaté. (Vid. Cod. dipl. V. p. 259.) — Protož my vzhledše na mnohé
služby předpověděného Mikuláše z Repova, věrného našeho, kterýmiž jest nám a kostelu
našemu Olomúckému velikú věrností sloužil a sloužiti by mohl větší snažností nápotom.
rozmyslem dobrým a raddou věrných našich, mocí celou s jistým naším vědomím svrchu-
psaný list a obdarování osobě předpověděného Mikuláše z Repova dědicův, předkův
i potomkův jeho řádně pošlých na věčnost ve všech artykulích etc. obnovujeme, potvrzujeme
a ve všem dokonalé činíme etc. Čehož všeho svědkové jsou urození Bohuše z Slavonína.
Jindřich z Albndorffu, Gerhard z Rejce, Vojtěch z Pacndorffu, Bernhard z Bononie (?).
Marek z Mírova, Mikuláš z Kyrlic věrní naši a jiní mnozí více. Na svědomí také k listu
tomuto pečeť naši větší dali jsme přivěsiti. Jenž jest dán na zámku našem Mírově Léta
Páně 1372 v středu oktavem vstúpení Božího.
(Einfache Kopie im Lib. privil. G. p. 73 im fürsterzb. Archive in Kremsier.)
160.
Ludwig, König von Ungarn, verspricht für sich, seine Gemalin Elisabeth und seine
Nachkommen, dass er auf das Königreich Böhmen nie einen Anspruch erheben wolle.
Dt. Vyšehrad, 23. Mai 1372.
Nos Ludouicus dei gracia Hungarie, Polonie, Dalmacie Rex etc. notum facimus
vniuersis, quibus interest vel interesse poterit quomodolibet infuturum. Quod ob singularem
interne caritatis ardorem, quo serenissimum ac inclitissimum principiem et dominum, dominum
Karolum quartum, Romanorum Imperatorem semper Augustum et Bohemie Regem, illustrem
serenissimam principem dominam Elyzabeth, Romanorum Imperatricem et Bohoemie Reginam.
sororem nostram et illustrem ac magnificum principem dominum Wencezlaum, Bohemie
Regem, prefati domini Imperatoris filium, ac illustres principes, dominos Johannem et Jodocum.
eius primogenitum, Marchiones et dominos terre Morauie, fratres nostros karissimos, ceterosque
filios et heredes ipsorum pio fraternoque sinceritatis zelo complectimus, ipsis animo deliberato.
non per errorem aut improuide, sed maturo principum ecclesiasticorum et secularium.
comitum, baronum et nobilium nostrorum fidelium ad hoc accedente consilio, et ex certa
nostra sciencia pro nobis ac serenissima principe domina Elyzabeth, consorte nostra karissima.
Hungarie, Polonie &c. Regina, necnon heredibus heredumque heredibus et successoribus
nostris Hungarie, Polonie, Dalmacie &c. Regibus inperpetuum promisimus et promittimus
bona fide, dolo et fraude quibuslibet proculmotis, et sub eo juramento corporali, quod nos
et predicta domina Regina, consors nostra carissima, super lignum viuifice crucis et
super sancta dei euuangelia in manus reuerendi in Christo patris domini Johannis Patriarche
Alexandrini, apostolice sedis legati, prestitimus, quod tam nos, quam eadem domina Regina.
heredes et successores nostri heredumque nostrorum heredes et successores vniuersi, numquam
aspirare debemus nec vnquam volumus ad vendicandum aut vsurpandum nobis vel ipsis aut