158 162. Pabst Bonifacius IX. beauftragt den Olmützer bischöflichen Official die Entscheidung, welche der Obrowitzer Abt zwischen dem Pfarrer in Kinheid und der Johannitercommende in Altbrünn bezüglich des Zehentbezuges fällte, vom neuen zu untersuchen. Dt. Perugia 1. Juli 1393. Bonifacius episcopus servus servorum dei dilecto filio officiali Olomucensi salutem et apostolicam benediccionem. Quia nobis dilectus filius Bohdalus rector ecclesie parochialis in Kinheid Olomucensis diocesis peticionem monstravit, quod olim Thomas, qui se gerit pro- commendatore domus hospitalis sancti Johannis Jerosolimitani in Antiqua Brunna dicte diocesis falso referente Jaroslae, abbate monasterii beate Marie virginis in Sabrdovicz prope Brunam dicte diocesis, conservatore, ut dicebat, eidem commendatori et fratribus eiusdem domus contra inferentes eis super bonis et rebus eorum iniurias vel iacturas a sede apostolica per ipsius sedis literas deputato et habente cognoscendi de hiis, que iudicialem indaginem exigunt specialem, per easdem literas potestatem, decimas bladorum et fructuum infra limites parochie dicte ecclesie existencium, que ad dictum rectorem de iure spectabant, ad eosdem commen- datorem et fratres pertinere, quomodo aut qualiter aliter non expresso et quod idem rector huiusmodi decimas aliquandiu occupaverat ac detinuerat ac detinebat indebite occupatas: idem abbas ad falsam relacionem huiusmodi ex arrupto nulla super relatis ipsis cognicione prehabita, quamvis sibi de relatis ipsis aliquatenus non constaret, sicut nec constare poterat, cum causa non esset notoria neque vera, dictum rectorem monuit et mandavit eidem, ut infra certum terminum peremptorium tunc expressum decimas huiusmodi, si extarent, alioquin earum verum valorem dictis commendatori et fratribus restitueret et decetero se de per- cepcione huiusmodi decimarum nullatenus intromitteret, alioquin in eundem rectorem, ut dicebat, excommunicacionis sentenciam promulgabat, eundem mandabat et faciebat excommunicatum publice nuncciari. Pro parte vero dicti rectoris fuit infra eundem terminum coram eodem abbate excipiendo propositum, quod cum sibi de relatis huiusmodi aliquatenus non constaret, prout nec constare poterat, cum causa non esset notoria neque vera, prefatus abbas ad monicionem et mandatum predicta processerat minus iuste dictusque rector monicioni et mandato huiusmodi parere minime tenebatur et ad id de iure compelli non poterat nec debebat et ab eodem abbate humiliter postulatum, ut monicionem et mandatum huiusmodi, quatenus ad ea de facto processerat, revocaret. Et quia idem abbas eundem rectorem super hoc audire contra iusticiam denegavit, pro parte dicti rectoris, sencientis exinde indebite gravari se, fuit ad sedem apostolicam appellatum. Quocirca discrecioni tue per apostolica scripta mandamus, quatenus vocatis, qui sunt evocandi et auditis hincinde propositis, quod canonicum fuit, appellacione remota decernas, faciens quod decreveris per censuram eccle- siasticam firmiter observari. Testes autem, qui fuerint nominati, si se gracia, odio vel timore subtraxerint, censura simili appellacione cessante compellas, veritati testimonium pro- hibere. Datum Parusii kalendis Julii pontificatus nostri anno quarto. (Inserirt in der Urkunde des Olmützer bischöflichen Officiales Johann von Ghulen ddo. 31. Jänner 1396, im fürsterzb. Archive in Kremsier.)