388 C. XIX. Listiny klášterů Sedleckého a Skalického racionis affectum, quibus ipse eternam felicitatem prouisione digna prospiciens, mo- nasterium in Scalicz, quod sub decoro nomine beate Virginis, videlicet ad Graciam sancte Marie intitulatum fore dinoscitur, ordinis Cysterciensis Pragensis dyocesis, de rebus suis magno labore et multe diligencie cura longo temporis spacio conquisitis rite fundauit; habito eciam respectu ad intime sue deuocionis flagranciam, qua ipse regnum nostrum Boemie attenta et inconuulsa fide prosequitur, vt illud ereccione tante structure et magnificacione salutis, que in diuinis ibidem laudibus absque dubi- tacione consurgit, sic virtuosi sicque industriosi animi solerti studio decreuerit hono- rare ; animo deliberato, non per errorem aut improuide, sed sano principum, baronum ac procerum nostrorum accedente consilio, decernimus et nostra, nec non heredum et succes- sorum nostrorum regum Boemie vice et nomine, auctoritate regia Boemie declaramus, quod prefatum monasterium, abbas, conuentus et successores eorum, nec non homines utriusque sexus, granicie, predia, ville, possessiones et bona eiusdem mona- sterii cum omnibus suis pertinenciis, in quorum seu quarum possessione fuerunt ac- tenus, sunt de presenti aut fuerint in futurum, quibuscumque specialibus nominibus valeant seu eciam consueuerint appellari, ab omni solucione berne regalis occasione coronandorum regum, seu desponsandorum heredum regni, aut ex maritagio filiarum regalium, reginarum coronacione, seu quibuscumque aliis titulis, modis et condicio- nibus, jure uel consuetudine indicta seu proclamata fuerint, et a prestacione delen- cialium, juris pignoracionis et omni onere, quod ab ipsa berna pendere censetur, et ab omnibus aliis prestacionibus, steuris, collectis, vecturis, robotis, muneribus, angariis publicis uel priuatis, que monasteriis jure uel facto ad regum voluntatem consueuerunt imponi, et nominatim a donacione dextrarii, quem abbates regni nostri in eleccionis sue primordiis soliti sunt Boemie regibus erogare, et a recepcione seu hospitacione principum, baronum, nobilium, seu quorumlibet aliorum hospitum, cuiuscumque eciam status, gradus, dignitatis seu condicionis existant, eciam si eos in expedicione regni uel alias pro regum et corone Boemie profectu et honore vocatos et de singulari mandato ibidem transire contingat, sint et esse debeant exempti, immunes et liberi et perpetuis inantea temporibus absoluti. Supplentes omnem defectum, si quis obscuritate seu dubitacione verborum et sentenciarum seu quouis alio modo in premissis compertus fuerit, de plenitudine im- peratorie potestatis; non obstantibus quibuscumque regum, regni et corone Boemie, principum, baronum et procerum eius priuilegiis, juribus, obseruanciis, consuetudinibus siue graciis, eciam si usu utencium approbata siue approbate sint actenus. Quibus omnibus, si et in quantum premissis, in toto seu in parte, aduersari censentur, auctoritate cesarea et de imperialis potestatis plenitudine, nec non singulari auctori- tate regia Boemie, non dolo circumuenti aut seduccione quacumque, sed de certa sciencia derogamus. Nulli ergo hominum liceat, hanc nostre exempcionis, libertacionis,