440 dumtaxat ad eos spectantibus, ipsos eximimus excepimus et libertavimus ac vigore presen- cium omnimodo libertamus. Ita tamen, ut eorum subditi et villani in locis, ubi theoloneum solvitur, sicut ceteri rustici semper solvant. Et quia divina porcio nullius fraudis humane patitur detrimenta, si quis ergo hominum prefatos fratres in sepedictis libertatibus, reditibus et possessionibus, prout de verbo ad verbum sunt specifice superius expressata, ausu temerario et stolida audacia presumpserit violare, sciat, se veridice ulcionem divinam tam in hoc seculo, quam eciam in futuro, non posse dextera domini romphea flamigera super noxios minitante maxime in die novissimo nullatenus evitare. Ad quorum omnium reale et efficax firmamentum majestatis nostre majoris appensione sigilli omnia presencia juxta solitam et priscam consuetudinem mandavimus communiri. Datum Olomucz anno domini millesimo quadringentesimo sexto decima septima die Januarii. Auf der Plicatur: Ad mandatum domini marchionis plebanus Jempnicensis canonicus Olomucensis Andreas. (Orig. Perg. mit anh. Sig. im m. Landesarchiv, Art. Olmützer Karthäuser lit. A. n. 10.) 403. Der Sedletzer Abt Paul approbirt als pater abbas des Koniginklosters in Altbrünn die Zuweisung des Strittfalls, der zwischen diesem Kloster und den Johannitern daselbst wegen einiger Liegenschaften längere Zeit dauerte, zur Entscheidung an den Domherrn Peter von Račic in Olmütz. Dt. Kloster-Neuburg, 18. Jänner 1406. In nomine domini amen. Paulus permissione divina abbas monasterii Czedlicensis ordinis Cisterciensis Pragensis diocesis, pater abbas monasterii sanctimonalium aule beate Marie virginis alias claustri regine in Antiqua Brunna ejusdem ordinis Olomucensis diocesis, nostre obediencie inmediate subjecti, salutem et sinceram in domino caritatem. Dignum enim et congruum est, quod juste petentibus non sit denegandus affectus; sane igitur pro parte dilectarum in Christo filiarum Marthe abbatisse, Clare priorisse et conventus monasterii supradicti nobis propositum extitit et peticio racionalis continebat, qualiter lis et materia questionis inter prenominatas abbatissam et conventum monasterii prefati parte ex una et honorabiles ac religiosos viros et dominos Hermanum comendatorem et fratres domus hospitalis sancti Johannis Jerosolimitani in Antiqua Brunna velut actores coram reveren- dissimo patre domino Mathia, abbate monasterii Zabrdovicensis ordinis Premonstratensis, diocesis Olomucensis memorate, parte vertebatur ex altera, de et super nonnullis terris, agris, decimis, metis, limitibus, aquis (sic) decursibus, novis plantacionibus vinearum et quibuscunque aliis et singulis premissorum occasione in eadem, quod causa et causis ad nonnullos actus juris ordine servato et coram eodem abbate virtute conservatorii processum extiterat, tandem ad consultacionem et sapientum ac peritorum ad persuasionem provida ac matura delibera- cione sumptibus (?) litibus laboribus difficultatibus impensis et expensis predicte abbatissa et conventus antedicte monasterii parcere volentes, in venerabilem patrem dominum Petrum de Raczicz, decanum ecclesie Olomucensis tamquam arbitrum, arbitratorem devenerunt, ita