413 amore, quem gerimus illustri domino marchioni predicto, non esset ei necessarius salvus conductus noster, nam semper posset secure et libere per loca nostra venire et redire ad libitum suum, sed nichilominus pro contentamento suo sumus contenti, dicto domino marchioni et comitive sue nostrum salvum conductum facere in forma necessaria. De parte 77, non 12, non sinceri 13. (Weizsäcker, Reichstagsacten V., p. 687.) 378. Der Olmützer Cleriker und Notar Peter von Kromau verificirt dem Kloster Welehrad den Transumpt mehrerer landesfürstl. Privilegien. Dt. Welehrad, 4. August 1405. In nomine domini amen. Noverint universi tenorem presentis transcripti publici inspecturi, quod de anno a nativitate eiusdem domini nostri millesimo quadringentesimo quinto, indiccione XIII, die quarta mensis Augusti pontificatus sanctissimi in Christo patris ac domini nostri domini Innocencii divina providencia pape septimi anno primo in mei notarii publici infrascripti testiumque presencia subscriptorum constituti personaliter venera- biles ac religiosi viri et domini Martinus abbas et conventus monasterii Welegradensis Cisterciensis ordinis diocesis Olomucensis coram nobis quandam literam vetustam serenissimi principis olim gloriose memorie domini Ottakari, regis Boemorum quinti, scriptam in per- gameno, omni vicio et suspicione carentem exhibuerunt instanter petentes, quatinus eandem literam, quam coram regibus marchionibus ducibus principibus, secularibus vel ecclesiasticis, seu coram quibuscunque aliis personis aut communitatibus frequenter oportet adprobandum in ea contenta exhiberi, et litera similis non habeatur nec haberi possit, timorque sit, eam propter viarum discrimina, per quas plerumque portatur, deperdi et sic legittima probacione fraudari, ad perpetuam fidem faciendam per me subscriptum notarium transsumi et in formam publicam redigi postularunt. Ego itaque tamquam persona autentica eorundem peticioni utpote juste et racionabili obsecundans eandem literam, quam reperi non cancellatam, non abrasam, non obolitam, nec in aliqua parte sui viciatam, sed integram et omni prorsus suspicione carentem, de verbo ad verbum nil addens nil minuens, quod sensum mutet, transcribi et transsumi procuravi et per me ipsum cum originali diligenter auscultatam in hanc publicam formam fidelissime redegi adeo intendens iuridice, ut transsumpto huiusmodi deinceps in omnibus et per omnia tam in judicio, quam extra seu alias ubilibet sicuti originali litere adhibeatur plena fides. Tenor itaque predicte litere fuit et est talis. In nomine sancte et individue trinitatis amen. Nos Ottakarus dei gracia Boemorum rex, dux Austrie, Styrie et Karinthie, marchioque Moravie, dominus Carniole, marchio et Egre, omnibus in perpetuum. Cum oblivio sit mater calumpnie, quietis discidium . . . . . Actum Brunne anno domini M. CC. LXX. XIIII. kalendas Marcii. Datum ibidem anno et die predictis per manum magistri Petri, venerabilis Wissehradensis ecclesie prepositi, cancellarii regni nostri anno coronacionis nostre IX, indiccione XIII, epacta XXVI, concurrente II. (Cod. dipl. Mor. Band IV., pag. 42.) Litera quoque producta sigillata fuit sigillo quodam magno rotundo de cera glauca eidem