z 68 stránek
Titel
1
2
Vorwort
3
Geschichtswissenschaft
4
5
6
7
8
9
Chronik Impekhovens
10
11
12
13
14
15
16
Chronik von Christ
17
18
19
Urkunden
20
21
Beilagen
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
Inhalt
63
Register
64
65
66
67
68
Název:
Die Chroniken der mährischen Minoriten
Autor:
Neumann, Augustin Alois
Rok vydání:
1936
Místo vydání:
Olomouc
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
68
Počet stran předmluvy plus obsahu:
68
Obsah:
- 1: Titel
- 3: Vorwort
- 4: Geschichtswissenschaft
- 10: Chronik Impekhovens
- 17: Chronik von Christ
- 20: Urkunden
- 22: Beilagen
- 63: Inhalt
- 64: Register
Strana 60
— 60 —
1563. Conventu Znoymensi ob fratrum paucitatem et haereticorum pe-
tulantiam jam derelicto, Patres reformati illum intrant sub specie
quod moniales S. Clarae ibi curam spiritualem gerere velint. Qui tamen
conventus postea per concessum Pontificis, Ferdinandi Imi Imperatoris
sub episcopo Olomucensi 40mo Marco Kuen ipsis totaliter permansit. In
huius conventus ecclesia a. 1278 corpus Przemislai 3. seu Ottocari 2.
regis Bohemiae 5. depositum erat. Postea vero a. 1296 Wenceslaus 4. rex
Bohemiae 6tus praedicti Ottocari filius hoc corpus Pragam ad ecclesiam
cathedralem transtulit/9/.
1564. Oppaviae haeretici incolae invaserunt nostrum S. Spiritus con-
ventum et ecclesiam armis et lapidibus. Pater guardianus saxis impeti-
tus aegre fugam capit et sacerdos ad aram actu celebrans cum omnibus
fratribus e conventu eiectus fuit. Fugatis igitur fratribus altaria fu-
erunt contrita et cum sanctorum statuis et imaginibus ante ecclesiam
combusta. Interim fratres rusticano habitu pro mercede in plateis fin-
dendo ligna sese sustentarunt2), nec Oppavia discesserunt. Sopita vero
utcumque haereticorum furia fratres conventum reintraverunt /272/.
1564. Hocce tempore, quo Lutherana rabies templum S. Spiritus Oppa-
viae invaserat et inde omnes statuas ac sanctorum imagines igni traden-
tes eiecerant, a flammis tum illaesa permansit statua flagellati Salva-
toris cum arundine in manu gestantis et sedentis. Sorores, quibus tunc
haeretici pepercerant, nocte sequenti ad matutinas aludes surgentes,
audierunt in coemeterio S. Spiritus tristem eiulatum, quasi hominis ex-
treme derelicti, ratae forte hominem ab haereticis sauciatum, emiserunt
ancillas, quae indigo/!/ ferrent opem, neminem vero praeter dictam
statuam plorantem invenerunt, ear perinde ecclesiam S. Clarae intule-
runt, ubi de facto sub titulo misericordiae Dei gratiis et miraculis
corruscat/326/.
1599. Oppaviae pestifera grassavit lues, quae prope 4000 peremit ho-
minum. Fratres tunc nostri munere capellanorum civitatis perfungentes,
pestiferis ingenti serviunt charitate/272/.
1617. Patres reformati nostrum conventum Unczoviensem occupant,/de-
fectu tamen alimentationis et mediorum restaurationis eundem/ sequendi
anno deserunt3.
1619, in Majo domini status "sub utraque specie" sic dicti et magi-
stratus Brunensis introducunt praedicantes Lutheranos in parochialem
S. Jacobi ecclesiam7/. Ideo denuo in nostra ecclesia Joannea cmnia sa-
cra et parochialia catholicis administravimus et ecs partim ad eccle-
siam, partim ad coemeterium, partim ad ambitus conventus sepelivimus.
Et dum postea Lutheri pestis hic cessasset, providimus simul parochia-
lem S. Jacobi ecclesiam, usque novus advenisset perochus, cui nostri
Patres longo tempore fideles agebant capellanos. Erat tune magna cleri
penuria, nihilominus nostri Patres Poloni venerunt tunc nobis in adiu-
torium, quod et nobis erant proficui et in plurimis locis agebant pa-
rochos /272/.
1. Wolný, Kirch. Top. Brünner Diöz. IV. 115 verlegt diese Begebenheit
in d. J. 1534. - 2. Diese Angabe spricht gegen Wolný/o. c. Cln. Erz-
diöz. IV. 205/, der vermutet, dass die Minoriter in diesem Jahr nicht
vollkommen an den Bettelstab gebracht wurden. - 3. Wolný o. c. 1,420
verlegt den Einzug der ref. Franziskaner in d. J. 1616. - 4. Das ge-
schah am 10. April 1619/Wolný o. c. I, 79/. Von den Minoriten lässt
sich leider wiederum nicht feststellen, dass sie damals in der Pfarre
zu St. Jakob die Seelsorge geführt haben. Es ist dios aber möglich, da
die Katholiken sicher nicht in die Lutherische Kirche gingen; da die
Jesuiten aber vertrieben waren, so blieben den Pfarrkindern nur die
Minoriten oder die Augustiner.