z 68 stránek
Titel
1
2
Vorwort
3
Geschichtswissenschaft
4
5
6
7
8
9
Chronik Impekhovens
10
11
12
13
14
15
16
Chronik von Christ
17
18
19
Urkunden
20
21
Beilagen
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
Inhalt
63
Register
64
65
66
67
68
Název:
Die Chroniken der mährischen Minoriten
Autor:
Neumann, Augustin Alois
Rok vydání:
1936
Místo vydání:
Olomouc
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
68
Počet stran předmluvy plus obsahu:
68
Obsah:
- 1: Titel
- 3: Vorwort
- 4: Geschichtswissenschaft
- 10: Chronik Impekhovens
- 17: Chronik von Christ
- 20: Urkunden
- 22: Beilagen
- 63: Inhalt
- 64: Register
Strana 58
— 58 —
16, sui regiminicannum obiit et in ecclesia collegiata SS. Petri et Pa-
uli ibidem sepultus/204/.
1451 ineunte vere incepit magna pestis, per quam nostri Patres ali-
unde per neces et hereticos minuti, denuo magis et magis per Zohemiam,
Moraviam, Austriam, Silesiam et Poloniam minmuntur/17/.
1464. Joannes de Rokiczan, qui se in locum tenentem archiepiscopa-
tus Pragensis publicavit, venit cum magna in Moraviam solemnitate, pri-
us Mezerzicii, deinde Prostannae sectae suae novae sacerdotes ordina-
vit, eosque ad diversa suorum adhaerentium loca ad disseminandas emisit
haereses suas. Quibus plurimi adhaeserunt cum magna ecclesiae catholi-
cae jactura) /7/.
1467 ferme tota civitas Oppavena conflagravit, conventus tamen S.
Spiritus et S. Clarae 11laesi permansere, idque protegente S. Clara,
quae tempore incendii a multis visa fuit in aëre pallio suo utrumque
conventum a flammis defendere2./339/.
1470. Dum a. 1420 Zisska pestis Bussiticae propugnator et intentis-
simus religiosorum exstirpator, omnia regni Bohemiae et marchionatus
Moraviae religiosorum monateria in cineres redigisset, religiososque
trucidasset aut fugasset ac corum bena ad saecularium manus subtrusis-
set, modo pariformiter dominis Praemonstratensibus Zabrdovicensibus id
accidit. Nam ita inter Hussitas conclusum est: Monachos debere vivere
ex solis elcemosynis, quod Imperator Sigismundus in regem Bohemiae as-
sumendus rebellibus coactus est ratificare Bohemis. Exusto igitur mona-
sterio Zabrdovicensi Rdmus Dnus Bernardus in ordine abbas 1lmus una cum
suis religiosis se ad nostrum conventun Joanneum Brunam salvavit et
continuo 50 annis nostrum inhabitarunt conventum et in ecclesia Joannea
divinum chori diligenter persolverunt officium. Sigismundus rex Bohe-
miae compressis nonnihil rebellibus, iterum 14423) bona monasterio Za-
brdovicensi restituit, protestacione addita, coactum se Hussitis con-
sensisse in abaliendis regularium bonis. Praedictus dominus abbas Ber-
nardus a. 1424 anno sui regiminis 25to pie in nostro conventu Joanneo
obiit; et una cum suis subordinatis successive plurimis in nostra ec-
clesia sepultus est. Sed postea meliorato rerum statu a. 1470 completo
50mo anno ad propria redivere/271/.
1474 Brunae reconciliatur ecclesia cum coemeterio S. Jacobi parochi-
alis, quae erat violata et exusta ab haereticis Hussitis5), per Rmum D.
Wilhelmum episcopum Nicopolitanum, vicarium generalem et archidiaconum
1. Diese Nachricht findet sich wörtlich in Pešina’s "Prodromus"/Leitc-
mysi l 1663/ � 4, und es ist nicht möglich genau festzustellen, ob
Christ aus Pešina schöpfte, oder ob beide eine gemeinsame Quelle hatten.
- 2. Wolný o. c. I. 414, Anm. 5 verlegt die Begebenheit in das J. 1468.
— 3. Richtig 1422, siehe Wolný o. c. S. 189. - 4. Wolný o. c. 194 mel-
det, dass Abt Bernhard i. J. 1426 bestimat schon tot war, so dass die
Angabe von Christ nicht richtig sein kann. - 5. Mit Sicherheit lässt
sich nur soviel sagen, dass i. J. 1428 die WWaisen" unter Führung Vel-
kovs gegen Brünn zogen und sich der Stadt mit Verrat zu benächtigen
suchten und zwar durch das verräterischer Weise geöffnete Tor bei der
Frohen Gasse" im Bereich der Pfarre von St. Jakob. Dieser Versuch wur-
de blutig zerückgeschlagen, aber das nahe gelegene Augustinerkloster
wurde angeblich merklich geschädigt; daher ist es möglich, dass die in
unmittelbarer Nähe gelegene Kirche des hl. Jakob ebenfalls schäden er-
litt. Aber durchaus unbestimmt bleibt,ob die Minoriten vollständig die
Seelsorge bei St. Jakob geführt haben. Das Verzeichnis der Pfarrer ent-
hält durchaus Weltpriester und der bekannte Antagonismus zwischen Men-
dikanten und Weltklerus hätte sicher nicht zu gelassen, dass eine der
besten Pfarreien in der Diërese den Minoriten zufalle. Das aber ist