301 — de Alto-vado a se fundato in Camera sibi praeparata quiescentium post mortem“; eine Nachschrift am Schlusse ist nicht angefügt. Wir zitieren nun aus diesem hochwichtigen Dokumente das darin über das Geschlecht der Herren von Rosenberg und dessen Grabstätte enthaltene: Altovadum (vulgo Hohenfurth) ord. Cisterciensis Coenobium Rosensium Principum de Ursinis, illustre apud Bohemos monimentum, duobus a Civitate Crumlovio milliaribus dissitum, surrexit Anno Domini 1259, magnificentia Dynastae Petri Wockonis Ursini de Rosenberg, Regni Bohemiae Mareschalli, Austriae, Styriae, Carinthiae pro Ottokaro Rege Boemiae, Gubernatoris. Unde haec domus ipsa Rosea haec primordia constanter deinceps ad Rosensium tutelam respexit efficaciter ab Inclytis Fundatoribus ac Patronis non minus subsidium quam praesidium. Fuit Altovadum Rosensium Principum ordinarium sepulchretum, immo Rosetum, in quo flores omnes a stirpe Rosea decidentes nostri tumulavere; Siquidem primi quatuor recta linea descen- dentes fundatores munificentissimi in grandi Camera sub presbyterio Ecclesiae quasi pro Senatu infra majus altare in sellis consident mortui, immo merae mortis, vestibus et carnibus longa aetate amissis. Reliquum cryptae spatium ex toto replent stanneae tumbae exuvias pene omnium ex gloriosa stirpe Ursinorum per lineam Rosenbergicam descendentium, quorum nomina, annus et dies obitus hic apponitur. Igitur Anno 1262 1ma Junii diem clausit extremum Illustrissimus Princeps Petrus Woko de Ursinis, Dominus de Rosenberg, Primus Altovadensis Coenobii Fundator devotissimus, Graecii civitate in provincia Styriae, qua Supremus Provinciae Capitaneus; erat haec dies pervigilium Sanctissimae Trinitatis, qua triennio prius Ecclesiam Altovadensem sacra consecrationis peragente Episcopo Pragensi Rosensium Consauquineo, in honorem B : M : V: sollenniter dedicabat. Exequiae illius paucos post dies Graecio translatae Altovadum in sepulchretum sibi suaeque posteritati a se praeparatum. Quod lucu- lenter ostendit insigne gentilicium marmori usque hodie integro arti- ficiose incisum in pariete presbyterii cum prima Ecclesiae structura collocatum. Assumpsit eo temporis in clypeum suum nobilissimus fundator equitem undique cataphractum, qui ensem, quem evaginatum et numero anni 1259 insignitum gerit, inclinat ad humerum (Mare- schalli videlicet haec nota est) Rosam super galea unam, alteram a latere gestantem, ante pectus recurva scheda elevato excisa opere