z 232 stránek
Titel
I
II
III
IV
Inhalt-Vorwort
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
Christian Wurstisen
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
Aeneas Sylvius
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
Johannes Knebel
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
Desiderius Erasmus
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
Beatus Renanus
141
142
143
144
145
146
147
148
Familie Amerbach
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
Thomas Platter
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
Grabschriften
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
Personennamen
219
220
Název:
Basilea latina: lateinische Texte zur Zeit- und Kulturgeschichte der Stadt Basel im 15. und 16. Jahrhundert
Autor:
Hartmann, Alfred
Rok vydání:
1931
Místo vydání:
Basel
Počet stran celkem:
232
Obsah:
- I: Titel
- V: Inhalt-Vorwort
- 1: Christian Wurstisen
- 37: Aeneas Sylvius
- 84: Johannes Knebel
- 96: Desiderius Erasmus
- 141: Beatus Renanus
- 149: Familie Amerbach
- 178: Thomas Platter
- 198: Grabschriften
- 219: Personennamen
Strana 46
46
—
infractis diem claudunt, alii immerguntur Rheno, alios cremant,
alios uiuentes mutilant. Nonnullos muro tradunt pane modico et
aquae tantillo uti concedentes, donec fame pereant aut siti. Ad
inuenienda etiam crimina saeuissimis utuntur generibus tormentorum,
quo mori affectabilius sit quam illa pati. Comperiuntur tamen aliqui
ea cuncta malentes ferre ac facta uel obiecta fateri crimina. Amant
religionem, sacerdotes maxime uenerantur, solemnia missarum cuncti
exaudiunt, ut frequententur ecclesiae nedum festis sed etiam con-
tinuis diebus. Simulachra sanctorum plurima colunt. Scientias non
affectant neque peritiam gentilium litterarum, ut nec Ciceronem
nec alium quemuis oratorum nominari audiuerint. Neque poetarum
exoptantur opera. Grammatice tantum dant operam dialecticaeque.
Aduentant huc multi ex uicis proximioribus, qui uitam plerunque
trahunt ex elemosinis. Illis datur ex publico magister ad grammati-
cam, logicam musicamque capescendam. Hi sunt, quos postea mira-
mur in Italia grammaticos elemosinam poscere, quorum plerique in
Romana curia prelatis seruiunt, opperientes beneficia, quibus demum
aluntur in patria.
Loca insuper ab nobilibus constituta sunt, aestati altera con-
uenientia, altera hyemi, quibus esse ex simbolis consueuerunt. Alibi
palatium amplum moliti sunt, ubi choreas frequenter exercent inui-
tantque formosissimas ciuitatis, quae uestibus, quoad possunt, la-
I emerguntur B. corr. W. 2 tradunt W. trudunt B.
2 murus: = carcer. In Basel dienten dazu in der Tat d. Tortürme der alten
Stadtmauer (II 338). 3 tantillum: ein paar Tropfen. 5 quo: sodaß. affectabilis:
wünschenswert. 6 ac: = quam. 8 nedum: = non solum. Von Wien berichtet Ac.:
festa parum religiose colunt. carnes omni festo venduntur. aurige nullo vacant die'.
continui dies: offenbar = Werktage. 9 scientias: II 549. Die vorhandenen
Schulen «dienten dem Bedarf der Kirche; ihre Lehrfächer waren lat. Grammatik,
Rhetorik u. Dialektik, Gesang, Berechnen der kirchl. Festtage» (II 535). Achn-
lich redet Ae. von d. Wiener Universität. 10 gentilis: heidnisch, antik. 14 ele-
mosina: Almosen. ex publico: an den Stifts- und Klosterschulen gab es eine
Anzahl Freiplätze für Unbemittelte; an den Lohn einiger Schulmeister leistete die
Stadt Beiträge (Vischer, Gesch. d. Univ. Basel S. 9). 15 capescere: = capessere
«lernen». 16 grammaticos: «wiewohl sie schreib- und lesekundig sind". 17 bene-
ficia: Pfründen (II 623). demum: dann. 19 loca: d. Trinkstuben zum Brun-
nen u. zum Seufzen (II 380). Im Sommer wurde wohl d. Erdgeschoß, im Winter
ein oberes Stockwerk benutzt. 20 esse ex s.: gemeinsam schmausen, wobei jeder
den gleichen Beitrag an d. Gesamtkosten zahlt. 21 palatium: wohl die «Mücke»,
die zur Konzilszeit als Trinkstube eingegangen war, aber «als städtisches Kasino-
diente (I 525. II 381). An den noch teilweise erhaltenen Saalbau im Hofe des
Schönen Hauses (Nadelberg 6) denkt der Verfasser des Textes in "Bürgerhaus»
S. XXVI.