z 200 stránek
Titulus
I
Editio
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
Název:
Regesta diplomatica nec non epistolaria Bohemiae et Moraviae. Pars VI, Fasciculus I (1355-1363)
Autor:
Mendl, Bedřich
Rok vydání:
1928
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
200
Obsah:
- I: Titulus
- 1: Editio
Strana 20
20
Regesta Bohemiae et Moraviae.
reiche in dem neunden und des keisertums in dem ersten iar.
Luthom. episcopum, cancellarium, Joh. Eystetensis. R. Wlpertus.
Per d. Johannem
Orig. cum sig. maiest. in fil. ser. nigri flavique coloris in archivo civitatis Egrensis n. 69. - Ed.
Winkelmann, Acta imp. inedita II p. 496 n. 793. — Reg. imp. VIII 2246, 6148, 6811.
27) 1355, 8 Maii Avinione.
Innocentius papa VI indulgentias concedit illis, qui partem lapidis, de ecclesia s. Petri prope
— — Nuper siquidem carissimus
Pisas ecclesiae Vissegradensi donatam, visitaverint.
in Chr. filius noster Carolus Romanorum imperator s. a. nobis significare curavit, quod, dum ipse
noviter Pisis existens ecclesiam s. Petri ad Gradus prope Pisas, ad quam ex illis partibus in certis
festivitatibus et nonnullis aliis temporibus maxima confluit populi multitudo, personaliter visitaret,
tam ex vulgaris assercionis fama, quam per quoddam sub titulo prologi s. Ysidori de s. Petro
ap. sigillatim denominatum ibidemque repertum percepit, quod ipse b. Petrus apostolorum princeps
post fundatam per eum sub Claudio cesare Anthiochenam ecclesiam, versus urbem Romanam se
transferens, Pisas applicuit et ibi circa sex mensium spacium permanens, predictam ecclesiam ad
gradus ibi vicini tunc maris prope flumen Arni fundavit atque construxit — —. (Vide Mon. Boh.
Vat. II p. 139 n. 342.) Propter quod dictus imperator certam partem lapidis seu lapidee tabule,
quam idem primus Christi vicarius eidem altari imposuisse dicitur,1 per ven. fratrem nostrum Jo-
hannem archiepiscopum Pisanum obtinuit sibi dari ipsamque partem nobis per d. f. Siffridum cu-
stodem ecclesie Vissegradensis prope Pragam, capellanum suum, transmisit, humiliter suppli-
cando, ut partem ipsam, quam predicte ecclesie Vissegradensi, sub honore et vocabulo
ipsius s. Petri fundate et ecclesie Romane immediate subiecte, donare proposuit, ut ibidem
in uno altari eiusdem Vissegradensis ecclesie solenniter collocetur, cum nonnullarum ipsius
s. Petri et aliorum sanctorum reliquiarum imposicione consecrare ipsamque specialibus pri-
vilegiis et graciis decorare de benignitate apostolica dignaremur. Nosque hodie huiusmodi
lapidem per eundem imperatorem nobis, ut prefertur, transmissum, ad divini nominis dictique
apostolorum principis laudem et gloriam duximus consecrandum, nonnullas ipsius s. Petri
et aliorum sanctorum eidem lapidi reliquias imponendo. Cupientes itaque, quod lapis ipse
per nos consecratus et altare, in quo in dicta ecclesia locatus extiterit, congruis honoribus
frequentetur, — — omnibus vere penitentibus et confessis, qui dictum lapidem — — in
anniversario consecracionis huiusmodi, per nos facte de illo, visitaverint annuatim, tres
annos et tres quadragenas, illi vero, qui quandocunque pontificem in dicto altari missarum
solennia celebrare contigerit, in celebracione seu ecclesia Wissegradensi predictis presentes
extiterint, unum annum et quadraginta dies de iniunctis eis penitenciis, singulis videlicet
diebus, quibus lapidem seu altare ipsa in eodem anniversario visitaverint, et quibus in
predictis celebracione seu ecclesia Wissegradensi ipsius celebracionis tempore presentes fuerint,
1) Vide Joh. de Marignolis Cron., Font. rer. Boh. III p. 604.