Strana 77
Annus 1355, 30 Sept.—3 Oct.
77
135) 1355, 2 Oct. Pragae
Karolus imperator et rex eidem Henrico de Hostivice privilegium de exemptione lanei in
Hostivice a Johanne rege a. 1331, 20 Aug. Tustae concessum (Vide Reg. III p. 701 n. 1801)
eodem modo confirmat.
Orig. cum praecedenti fere consonum ibidem sign. XI, 23; sig. maiest in fil. ser., deperditum.
136) 1355, 2 Oct. Pragae.
Karolus imperator et rex ius patronatus ecclesiae in Lysá („Lissa“) monasterio s. Karoli
canonicorum regularium ord. s. Augustini in Nova civitate Pragensi confert. „Datum Prage
Per d. imperatorem
a. d. 1355, sexto nonas octobris, regn. nostr. a. X, imperii vero primo.
ad relacionem prepositi Lithomericensis Henricus Thesauri."
Ed. Pelzel, K. Karl IV, UB. II p. 261 n. 253 el Borový, Ll. erect. archidioc. Prag. III p. 274 e
confirmatione Johannis archiepiscopi Pragensis de a. 1387, 7 Sept. — Extr. Novák, Mon. Boh. Vat. II p. 175
e confirmatione Innocentii papae VI de a. 1356, 18. Feb. — Cop. de a. 1448 in tabulis curiae regiae 25 fol.
222. — Reg. imp. VIII 2258.
137) 1355, 3 Oct. Pragac.
Enuntiatio ducum Silesiae in causa Bytomiensis et Kozlensis ducatuum.
Nos Cunradus Olsnicensis et Kazimirus Teschinensis Dei gracia duces ab una et nos
Bolko Falkembergensis, Bolko Opoliensis et Johannes Osweczinensis eadem gracia duces parte
ab alia notum facimus — —, quod licet — — d. Karolus Romanorum imperator s. a.
et Boemie rex, dominus noster graciosus, tamquam rex Boemie in virtute regni et corone
Boemie et ex superioritate dominii, quod sibi in nos et ceteros principes ac principatus
seu ducatus Polonie rite competit, plenum et notorium ius habeat in et super Bytumiensi
et Coslensi ducatibus et dominiis ad eosdem spectantibus, et iidem ducatus ad ipsum
tamquam regem Boemie et dominum nostrum per mortem ill. .. principum ducum Bytu-
miensium et Coslensium, patris et filii, qui terras easdem et ducatus a prefato domino nostro
tamquam rege Boemie nec non ab ipsius regni Boemie corona in feodum tenuisse noscuntur,
sint iure communi et approbata terrarum Polonie laudabili consuetudine de certa nostra
sciencia legittime devoluti ac ad ipsum velud feodi dominum tamquam res iusto tytulo
devolute, sicut premittitur, pertineant pleno iure, tamen prefatus d. noster — — nobis
indulsit, quod inter nos mutuo de iuribus nobis competentibus experiri possimus et super
terris eisdem seu ducatibus viam diffinicionis seu composicionis amplecti, iusticia vel amore.
Nos igitur —— ne tam insignis actus generose virtutis luat dispendium aut sibi vel suis
heredibus, Boemie regibus, dominis nostris, in dampnum proveniant, que in nos munifi-
cencia liberali distribuit, protestamur — —, quod ex huiusmodi cessione graciosa, que de
meri favoris pietate processit, nullum prefato d. nostro regi Boemie, heredibus et succes-
I
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199